Home

Μη μετράς τα likes. Μέτρα τα feelings.

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    Μη μετράς τα likes. Μέτρα τα feelings.

    • Το 2004 η Ελλάδα ζούσε την απόλυτη μέθη της σε παγκόσμια εμβέλεια. Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήρθαν και… έμειναν για πολλά χρόνια. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, κάπου σε ένα φοιτητικό δωμάτιο στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης  – και μετέπειτα στον γεωγραφικό ομφάλιο λώρο των εταιριών τεχνολογίας, στην Καλιφόρνια – δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη και επιδραστικότερη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που άλλαξε τον τρόπο ζωής, ενημέρωσης και κοινωνικοπολιτιστικού προσδιορισμού όλων των ανθρώπων.

       

      Το Facebook δεν ήταν ακόμα μία εφαρμογή που θα διαμόρφωνε σχέσεις διαδραστικής επαφής και συναλλακτικής επικοινωνίας με τους ακόλουθους χρήστες του. Πολύ περισσότερο, ήταν η πρώτη εφαρμογή «κοινωνικού» χαρακτήρα που επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι, εταιρείες, κυβερνήσεις, χρηματιστήρια και κράτη θα βλέπανε τον κόσμο. Ήταν ο προθάλαμος ή καλύτερα ο εμπνευστής ηγέτης για χιλιάδες άλλες εταιρείες και ταλαντούχους οραματιστές που θέλησαν – μερικοί τα κατάφεραν, πάρα πολλοί όχι – να προσπαθήσουν να μπουν στο δημιουργικό παιχνίδι της ψηφιακής οικονομίας και της νέας εποχής για περιεχόμενο τεχνολογικής επιχειρηματικότητας.

       

      Όμως, όπως όλα τα «ωραία» πράγματα κάποτε αναθεωρούνται, έτσι και το πομπώδες μπάσιμο των social media είναι σε μία φάση επαναπροσδιορισμού και επαναξιολόγησης των χρήσεων του από τους ανθρώπους. Τουλάχιστον στις νεότερες ηλικίες. Μπορεί να ζούμε στην εποχή της εικόνας, του instant και του capture moment αλλά μέχρι κι εκεί αρχίζει και δημιουργείται ένα φαινόμενο κορεσμού. Ίσως ακόμη και το influencer marketing, που πολλοί μιλάνε και λίγοι καταλαβαίνουν την ωφέλεια του, βρίσκεται σε σημείο καμπής και διαμόρφωσης της ταυτότητας του από την αρχή.

       

      Και υπάρχει εξήγηση. Πολλοί κάνουν λόγο για το τέλος της social εποχής όπως την γνωρίσαμε και την ακολουθήσαμε στο Web. Το σίγουρο είναι πως η Gen Z αλλά και αρκετοί late Millenials αρχίζουν και κουνάνε το μαντήλι στην μεγάλη-μικρή κοινωνία που συνήθισαν οι σημερινοί σαραντάρηδες. Ορισμένες αμερικανικές έρευνες δείχνουν τη σταδιακή αποχή από τα κλασσικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκτός από το YouTube και το Snapchat. Είναι λογικό, λόγω της υπερβολικής και πληθωρικής πληροφορίας και απίστευτου στοχευμένου – και μη – περιεχομένου. Κάποτε θα άρχισε να κουράζει και αυτό. Και να που έγινε, με τον κορεσμό να έρχεται εσωτερικά, μέσα από την ίδια την ψηφιακή βιομηχανία και τα παράγωγα προιόντα και υπηρεσίες που κατευθύνει και διακινεί.

       

      Οι επόμενες γενιές δε θα έχουν Instagram. Θα έχουν κάτι άλλο, που δεν ξέρω πως θα λειτουργεί και με ποιο σκοπό. Εννοείται πως το Facebook θα είναι κάτι το διαφορετικό, χωρίς να έχει ίχνος από την αρχική του αποστολή, παραπέμποντας σε δεινόσαυρο του internet. Το τι θα υπάρχει και θα είναι social hype είναι κάτι που θα συζητιέται διαρκώς, θα εξελίσσεται, θα αναμορφώνεται και θα συντάσσεται με γραμμές κώδικα και απίθανες ιδέες που θα προσπαθούν να καλύψουν ή να κατασκευάσουν νέα κενά επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.

       

      Η όποια επανάσταση προήλθε, με τις προηγούμενες καινοτομίες και τεχνολογικές αλλαγές αποτελώντας ριζικό σταθμό για τη ζωή μας, στο δρόμο για την επόμενη στάση δεν ξέρουμε τον προορισμό. Στη Γαλλία απαγορεύονται τα κινητά στα σχολεία και στη Γερμανία παιδιά δημοτικού κατεβαίνουν και «διαδηλώνουν» απέναντι στους γονείς τους με κεντρικό σύνθημα «άσε το κινητό και παίξε παραπάνω μαζί μου, το έχω ανάγκη».

       

      Στη συζήτηση εγκατάλειψης ή απομάκρυνσης τουλάχιστον από το Facebook και σταδιακά από όλα τα υπόλοιπα social apps, ο απόηχος θα βρίσκει όλο και περισσότερους followers. Κι αυτό γιατί η κούραση από την υπερέκθεση του εικονικού κόσμου που ερωτευτήκαμε αλλά δεν μας χαρίστηκε με ρεαλισμό τελικά, είναι εμφανής και συνεχής.

       

      Η έξοδος από τα Social Media είναι δεδομένη – τουλάχιστον με την τωρινή της μορφή. Ίσως γιατί μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, καταλαβαίνουμε πως η ζωή είναι τελικά εκεί έξω και όχι εδώ μέσα. Μπορεί τελικά να έχουμε ανάγκη για επιστροφή στα βασικά πράγματα. Εκεί που οι αξίες είναι αυθεντικές και αυθόρμητες με μεγάλο περιθώριο λάθους που συγχωρείται. Άλλωστε επικοινωνία είναι να κάνεις κάποιον να βλέπει ότι βλέπεις. Και η ερμηνεία αυτού είναι κάτι που «ελέγχεται» και ξεχνιέται το 2018.

       

      Που ξέρεις, μπορεί σε ένα μικρό φοιτητικό δωμάτιο αυτή τη στιγμή να παράγεται μια νέα λογική με έμφαση στον αλγόριθμο που επηρεάζει τη ζωή και την τεχνολογική μας καθημερινότητα με βάση την πραγματικά συναισθηματική και ανθρώπινη εγκεφαλική νοημοσύνη και όχι την καθοδηγούμενη ρομποτική και τεχνητή ευφύια. Μέχρι τότε, προσπάθησε να μη μετράς τα likes και νιώσε τη στιγμή των feelings. Το κατάλαβε μέχρι και ο Mark με τα λεγόμενα «reactions». Ήταν πλέον όμως πολύ αργά για το προϊόν του που μοιράστηκε μαζί μας με τεράστια επιτυχία.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash