Home

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    SHARE

    Καπουτσίνο Λάττε

    • Μια Κυριακή τα όνειρα μας

        Παρασκεύη κοντή γιορτή, έλεγε η γιαγιά αποβραδίς. Ψυχολογία στα ύψη, πελάγη ανεμοδαρμένα με λίμπιντο και έξτρα δόσεις ευτυχίας. Δικαίωση μιας ολόκληρης εργάσιμης εβδομάδας. Οι πιο αγαπημένες μέρες κοντοζυγώνουν με ενθουσιασμό και διάθεση χαλαρή. Πολλές φορές αμιγώς οικογενειακή. Ένα βαλς αισθήσεων με μοναδικό απόηχο το ακούσμα μιας δουλεμένης φυσαρμόνικας.

         

        Την Κυριακή έχει φασαρία και εκνευριστική ησυχία μαζί. Φωνές, μυρωδιές, βόλτες. Η φόρα του Σαββατιάτικου νυχτερινού πυρετού ξεπροβάλει ελπίδες για μικρή παύση από τα ασφυχτικά βαγόνια της καθημερινότητας. Κότσι χοιρινό σιγομαγειρεμένο με δαμάσκηνα μούρλια, χρωματιστές πιπεριές και μελωμένες πατάτες, θα μοσχομυρίσει λίγο μετά τις δώδεκα και μισή. Ακολουθώ τη μυρωδιά λιώνοντας στη στιγμή. Η μαμά στην κουζίνα δίνει ρέστα με μαεστρία στο σημερινό γευστικό κονσέρτο. Κανένα ίχνος παραφωνίας από τα άκρα δεν έχει εμφανιστεί. Ο παππούς άρχισε να πίνει τα πρώτα – άσπρο πάτο – τσιπουράκια. Άφωνος ο μπαμπάς, σχεδόν σκυθρωπός, μόλις επέστρεψε από πρωινό καφέ. Το παλτό του προδίδει ηγετικές πολιτικές συζητήσεις καπνισμένες με απαγορευμένα άφιλτρα. Η μαμά τα χώνει προς στιγμήν. Έτσι για να τα πει και να ξεσπάσει. Κι εγώ, προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια της χθεσινής κραιπάλης.

         

        Όμως όλα αυτά είναι καλοφτιαγμένα σενάρια θερινής νυχτός μέσα στο καταχείμωνο. Και αυτό γιατί τα μεγάλα ψέμματα της προ-Παρασκεύης (δηλαδή της Πέμπτης), με την ατάκα «μία και καμία» παύουν να ισχύουν. Το σύγχρονο κρεσέντο της εργασίας είναι σε μια συνεχή παράκρουση δίχως αργίες και διαλείμματα.

         

        Η γιαγιά ήταν πάντα αγγελιοφόρος μηνυμάτων θετικής ενέργειας. Άσχετα αν έξω χαλούσε κόσμος και βολόδερνε επιθετικά. Με αισιοδοξία και χαμόγελα μετέδιδε νότες σοφών στιγμών αξιοπρέπειας. Με αυτές πορεύτηκε ο μπαμπάς. Πιθανόν κι εγώ. Θα μάθω στην πορεία πριν την ανάποδη στροφή.

         

        Στη συναυλία έγινε χαμός χθες. Με τα δικά μας συναισθήματα να κάνουν unplugged, δίνοντας διάρκεια στο μουσικό ηχόχρωμα της βραδιάς. Αυτή, που συνόρεψε φλερτάροντας έκδηλα στο ανάχωμα του ξημερώματος. Σαν εκείνα τα αφιλτράριστα μονοπάτια που κυριαρχούν τα Σαββατοκύριακα μη ξέροντας πως θα βγουν. Μερικές φορές στην τύχη είναι καλύτερα.

         

        Ένας φίλος στο Instagram έγραψε ότι οι νέες ΔευτεροΤρίτες προετοιμάζονται ανάμεσα σε Κυριακάτικα πρωινά και απογευματινές καταθλίψεις της ίδιας μέρας. Καλό. Λέω να κάνω like. Αφού μου αρέσει. Δεν πρόλαβα. Ξύπνησα απότομα. Μπερδεύοντας τη βαριά και αργοπορημένη Κυριακή με μια αγχωμένη καθημερινή. Μοναδική σκέψη; Αχνιστός διπλός ελληνικός και ζεστά τυροπιτάκια της γιαγιάς Ισμήνης. Θα προσπαθήσω να τη σηκώσω από το βαθύ όνειρο. Πρέπει να τα ετοιμάσει. Όπως έκανε παλιά. Το επιτάσσει ο κόσμος της φαντασίας που έγινε η νέα πραγματικότητα. Πως είναι να μιλάς στον ύπνο σου όμως.