Home

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    SHARE

    Instant Inspiration

    • Περιορισμένη Αγκαλιά

        Τη δεύτερη μέρα ξύπνησε μπερδεμένος μέσα στα σεντόνια με μια διάθεση τουριστική. Τράβηξε με σπιρτόζικη δύναμη τις μπορντώ κουρτίνες, αντικρίζοντας τον ήχο του τρένου που φρέναρε με χαρακτηριστικά ανατριχιαστικό τρόπο. Τα παλλόμενα αλουμίνια σαν να διεκδικούσαν τη δική τους θεαματική ρεβάνς από τον θόρυβο και το αστικό αλαλούμ του κέντρου. Η βρώμικη πόλη τον καλούσε δυνατά να τη δαμάσει. “Berlin calling, δεν ήθελες;” μονολόγησε φωναχτά, φορώντας το πιο χαμογελαστό του πρόσωπο. Η ψυχωμένη μαύρη φωνή του Michael Kiwanuka από το χθεσινό live δονούσε ακόμη ρυθμικά.

         

        Η απογευματινή εξέταση της προηγούμενης Τετάρτης ήταν ήδη πολύ μακριά. Διαβάζοντας με τα αυτιά τον καλοσχηματισμένο ήχο των λέξεων του οφθαλμίατρου, μια τρεμάμενη αγωνία εμφανίστηκε – κάπου στην αρχή της. Αυτή τη φορά όχι για κάποια εξέλιξη στη θεραπεία. Αντιθέτως. Ήθελε να σηκωθεί να φύγει. Να τα παρατήσει όλα και να μπορέσει να κυνηγήσει το όνειρο του. Και ναι, ήταν αρκετά κοντά.

         

        Δεν τον ένοιαζε αν θα έβλεπε ξανά όπως παλιότερα. Είχε μεγάλη επίγνωση της απόγνωσης. Αλλά και της αλήθειας. Αποφάσισε να την προσπεράσει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μια γκαζιά αναμνήσεις τοποθετημένες στα πίσω μπαούλα του εγκεφάλου. Πότε ξανά κακές σκέψεις. Ούτε αρνητικές. Ούτε και περιοριστικές, αναμένοντας τον χρόνο να του κάνει τη χάρη. Έτσι απλά όχι.

         

        Αυτό που είχε βαλθεί εδώ και μήνες να κάνει, ήταν να προσπαθήσει να παλέψει για να δει με τα μάτια της καλλιτεχνικής του ψυχής. Το coloryoureyes ήταν το μόνο που σκεφτόταν από τότε που τον παράτησε η Ελένη. Το προσωπικό του όραμα για την πρώτη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης για τυφλούς καλλιτέχνες αλλά και άτομα με περιορισμένη όραση δεν έλεγε να ξεκολλήσει ούτε λεπτό από το χαοτικό πανδαιμόνιο σκέψεων του μυαλού.

         

        Βγήκε από το ξενοδοχείο, χορεύοντας στις μύτες με το σφύριγμα του να παραπέμπει στην Αγκαλιά του Monsieur Minimal. Το πιο ελπιδοφόρο και γλυκό τραγούδι που άκουσε εδώ και καιρό. Όμως τελευταία έφαγε κόλλημα με το Wire to Wire των Razorlight, ακούγοντας το ξανά και ξανά. Ίσως επειδή ήταν ένα από τα τραγούδια τους. Άρχισε να την θυμάται εξαιρετικά έντονα από τότε που πήγανε για καφέ. Πριν από είκοσι τέσσερις μέρες ακριβώς…