Home

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    SHARE

    Καρέ Στροφή

    • Ζωή σε αναμονή

      Δεν ξέρω ποια είναι η κυρία. Δεν έχω ιδέα τι κοιτάζει. Θέλω να φαντάζομαι μόνο το όνομα της. Σαν να το άκουσα τυχαία από τον διπλανό συνομιλητή. Μπορεί να αισθάνεται κουρασμένη. Μπορεί απομονωμένη. Ένα βλέμμα συνηθισμένο, σαστισμένο, πελαγωμένο. Μάτι γαρίδα και πλάτη βαριά. Ίσως βαρέθηκε να νιώθει μόνη. Ίσως είναι έτοιμη να φύγει. Να δραπετεύσει. Πιθανώς και όχι.

       

      Σε μια στάση αμυντική για καιρό τώρα. Μιλάει αλλά δεν φωνάζει. Αφουγκράζεται και αμφιταλαντεύεται μαζί. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να την κρίνει. Γιατί φαντάζομαι από τη στάση του σώματος πως ούτε και αυτή νιώθει να τα πηγαίνει περίφημα στο ρόλο του κριτή. Μια ζωή ομολογεί στην ανηφόρα κόντρα σε έναν συνεχή αγώνα. Κανένα περισσευούμενο ψεγάδι αξιοπρέπειας δε στάθηκε εύφορο στο διάβα της.

       

      Ξέρω όμως πως είναι έτοιμη. Το βλέπεις. Το εισπράττεις. Το επικοινωνεί η ανθρωπιά της. Είναι τόσο άγνωστα τα συναισθήματα που προκαλεί. Σχεδόν αποκαλυπτικά. Πάντως, ο απέναντι είναι τυχερός. Όποιος κι αν είναι. Και φαίνεται στο κάτοπτρο του προσώπου της.

       

      Λίγα λεπτά πριν το καταβεβλημένο και ανυποψίαστο κορμί της ακούσει την ιστορία του, το μόνο σασπένς που διατηρούσε πεισματικά η κυρία Μορφούλα ήταν οι λίγες στιγμές που έψαχνε να κρυφτεί από την κόρη της για ένα αγχωμένο γρήγορο τσιγάρο. Από τώρα και στο εξης δε θα χρειάζεται πια.

       

      Τον άκουσε. Σηκώθηκε και άρχισε να σταυροκοπιέται. Η ζωή της άλλαξε. Όπως και το επόμενο καρέ. Το δειλό χαμόγελο άρχισε να εμφανίζεται προοδευτικά. Είχε ξεχάσει πως γίνεται. Ούτε η ίδια δε θυμάται πότε χάρηκε τελευταία φορά. Ο δρόμος επεφύλαξε μια δεύτερη ευκαιρία. Αργά. Όμως την έπιασε με μανία σαν να ήταν κοριτσούδι.

       

      Έχει να δώσει πολλά ακόμα. Το βλέπεις στα μάτια της. Σπιρτόζικα και νεανικά. Γεμάτα ανυπομονησία και όρεξη. Θα γυρνούσε σπίτι. Θα έβαζε ένα πολύχρωμο φουστάνι και θα έβγαινε ραντεβού με το κλειδωμένο ανικανοποίητο αγρίμι της ψυχής. Σαν βγήκε από τη δική της φυλακή, όλα μοιάζουν με ουράνιο τόξο. Αρχίζοντας πάλι από την αρχή. Βρήκε την αφετηρία λίγο πριν το τέρμα. Έχει ο Θεός για όλους.

       

      “Η τύχη είναι για τους απόνηρους και τους αγαθούς” άκουσα να λέει καθώς απομακρύνθηκα. Οι κόποι και οι προσδοκίες είναι σαν την αναθεματισμένη μπίλια περιμένοντας να κάτσει στη ρουλέτα, παίζοντας με τις πιθανότητες. Συνήθως βγαίνεις χαμένος από το άνισο παιχνίδι του μυαλού. Να εκτιμήσεις εφόσον κερδίσεις και να μην παίξεις τα ρέστα. Πέρνα στην άλλη πλευρά με βήμα γοργό δίχως ανάμνηση. Γι’ αυτούς που έφυγαν και γι’ αυτούς που έρχονται. Σκέφτηκα.

       

      Φωτογραφία: Arte Di Tre