Home

MBA 911: Τι μάθημα κι αυτό

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    MBA 911: Τι μάθημα κι αυτό

    • Ήταν η πρώτη ώρα του πρώτου μαθήματος στο πρώτο έτος του μεταπτυχιακού. Το 2001 υπήρχε διδακτική ενότητα στο M.B.A. με τίτλο Δημιουργικότητα & Καινοτομία. Ο καθηγητής ήταν – και παραμένει – από τους καλύτερους δασκάλους σε διεθνές επίπεδο που εμπνέουν θεωρητική γνώση σε συνδυασμό με πρακτική εφαρμογή. Ο απόλυτος Master! Έπαιζε το management στα δάχτυλα. Η επικοινωνία ήταν μια φυσική προέκταση του εαυτού του. Το Γαλλοβρετανικό πλαίσιο μάθησης που μετέδιδε ήταν από μόνο του ένας νοητός καλλιτεχνικός καμβάς δημιουργικότητας. Η κιναίσθηση και η γλώσσα του σώματος τραβούσαν χωρίς δυσκολία αλλά με μια ιδιαίτερη πειθώ τα δεκάδες ζευγάρια από βλέμματα επίδοξων managers που γέμιζαν με λαχτάρα τις αίθουσες διδασκαλίας του.

       

      Όμως εκείνη την ημέρα, δεν είχε μεγάλη έλξη το περιεχόμενο του μαθήματος. Ήταν λίγο μετά τις βομβιστικές επιθέσεις στην Νέα Υόρκη. 9/11 σαν να μην πέρασε μια μέρα! Το θυμάμαι ακόμα. Καρφωμένο κάδρο ψυχής που δυστυχώς άφησε το στίγμα του στη σφαίρα του παραλόγου. «Σήμερα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για management και δημιουργικότητα. Τι μπορούμε να πουμε; Τι να προβλέψουμε και να εξηγήσουμε… Σήμερα άλλαξε ο κόσμος. Θα το αντιληφθούμε σε λίγα χρόνια. Σήμερα άλλαξε ο τρόπος που θα γίνονται οι δουλειές. Όλα αυτά που συζητάμε για προσαρμοστικότητα δεν μπορούν να έχουν καμία απολύτως εφαρμογή. Σήμερα νομίζω πως θα δανειστώ τις έννοιες του χάους, της ασυμμετρίας και της απο-μάθησης. Το μάθημα θα βασιστεί στην πυραμίδα του χάους και της σταδιακής αναζήτησης κοινωνικών αξιών – αν υπάρχουν στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς. Είναι μια τραγική ημέρα. Το management αλλαγής θα είναι διαφορετικό κατά 180ο στην αντίληψη των ηγετικών και καλών στελεχών για τα πράγματα από εδώ και πέρα…»

       

      Τον άκουγα με καθήλωση, όπως πάντα άλλωστε. Όμως εκείνη τη στιγμή νομίζω πως με διαμόρφωσε, καθορίζοντας μια σοβαρή υποθήκη για μια υπόσχεση του μέλλοντος. Μου έκλεισε το μάτι για το επόμενο βήμα. Κατάλαβα ότι ήθελα μετά από αρκετά χρόνια να προσπαθήσω να μεταδώσω κι εγώ τις εμπειρίες μου από τη δουλειά. Δε θα ήταν εύκολο. Αντιθέτως – πολύ δύσκολο μάλιστα. Κατάλαβα πως ήθελα οπωσδήποτε να ασχοληθώ με ανθρώπους, επικοινωνία, στρατηγική, δημιουργικότητα και εκπαίδευση. Αν δεν προηγηθεί μια σχετικά καλή εργασιακή και επαγγελματική εμπειρία, τότε είναι πολύ δύσκολο να μεταφέρεις αποτελεσματική μάθηση. Όμως το προσπαθώ καθημερινά, δουλεύοντας ακούραστα πάνω στις δεξιότητες μου με μεγάλη χαρά και συνεχή περιέργεια για το καινούργιο, δίχως να ξεχνώ τη βάση.

       

      Η διάλεξη στο μάθημα του μεταπτυχιακού την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 έμεινε χαραγμένη στην μνήμη μου για πολλά χρόνια. Σε κάθε δυσκολία και επαγγελματικό εμπόδιο γινόταν κάτι το μαγικό. Ερχόταν συνειρμικά, από το πουθενά και μου «φώναζε» η ομιλία του χαρισματικού καθηγητή από τα Τρίκαλα. Η αφετηρία – για μια χαοτική εποχή, όπως εξελίχθηκε – έγινε εκείνη την ημερομηνία. Τουλάχιστον για τη δική μου γενιά και τις προσωπικές προσλαμβάνουσες.

       

      Δεν ξέρω αν η φωνή της λογικής θα ήταν ικανή να διαχειριστεί τις κακές ημέρες στη δουλειά. Ξέρω όμως πως το M.B.A. δε θα είχε κανένα νόημα απόκτησης αν δεν εμβάθυνε τόσο πολύ στη ριζοσπαστική θεώρηση του στρατηγικού management και την εξερεύνηση του χάους στην παγκόσμια αγορά. Γιατί οι όποιες επιχειρηματικές ικανότητες υφίστανται και ακμάζουν, πρώτα προέρχονται από ικανές ανθρώπινες δεξιότητες.

       

      Η ατομική δημιουργικότητα είναι κάτι που το έχεις. Ήμουν τυχερός γιατί το είχα. Όμως δεν είχα ιδέα για το αντικείμενο εφαρμογής της αν δεν «πέφτανε» οι πύργοι εκείνη την ημέρα. Η ημέρα που καθόρισε τα πάνω-κάτω, άλλαξε και ήχησε ένα σπουδαίο τράνταγμα σε μια γραμμική εποχή. Όχι, τα πράγματα δεν είναι γραμμικά. Γι’ αυτό και στην οργανωσιακή ανάπτυξη οφείλουμε να μην βλέπουμε το σήμερα μόνο. Αν θέλουμε να παράγουμε φίλτρα και ενέργεια καινοτομικής σκέψης, καλό είναι να βλέπουμε ανάποδα. Με αναπλαισίωση και όρεξη για αλλαγή. Μόνο τότε, το «μαύρο κουτί» της απόφασης θα είναι έτοιμο και ώριμο για σκανάρισμα. Αλλιώς το παρελθόν θα είναι πάντα έτοιμο να επιβάλλεται με άνεση. Κάτι το οποίο δεν το θέλουμε, αν επιδιώκουμε να δημιουργούμε εξωστρεφή πρότυπα με συγκριτικό πλεονέκτημα. Γιατί με τις εξαιρέσεις προχωράμε, πηγαίνοντας ένα βήμα πιο μπροστά, ξεκινώντας από την μικρότερη κίνηση που σταδιακά οδηγεί στην μεγαλύτερη αλλαγή.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash