Home

NOTEBOOK

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    Storytelling και Αρχιτεκτονική: Μια Σύγχρονη, Απροσπέραστη Πραγματικότητα

    • Αρκετές φορές μένεις με to στόμα ανοιχτό! Όχι μόνο από το τελικό αποτέλεσμα που παραδόθηκε στα… μάτια των χρηστών, των αγοραστών, των πελατών και των επισκεπτών. Αλλά και από την αρμονία, τη σύλληψη, τη φαντασία και την αποτελεσματικότητα έμπνευσης του δημιουργού. Χωρίς αμφιβολία, ο αρχιτέκτονας είναι ένας μοντέρνος σταρ μιας πολυδιάστατης τέχνης που ακροβατεί και συνδιαμορφώνει το αστικό και κοινωνικό τοπίο στο οποίο κινούμαστε, ζούμε και δραστηριοποιούμαστε.

       

      Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ο ρόλος του αρχιτέκτονα οφείλει να εμφανίζει και πιο εμπορικά στοιχεία με επιχειρηματικά χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης ψηφιακής εποχής; Πόσο Storyteller μπορεί να είναι; Και αν το ξέρει, κατά πόσο είναι σε θέση να το αναγνωρίζει; Η απάντηση δεν είναι μία. Είναι ένα σύνολο δεξιοτήτων που αναλαμβάνουν παράλληλη δράση, αποκαλύπτοντας και παρουσιάζοντας ένα εξίσου ουσιαστικό προφίλ του επαγγελματία αρχιτέκτονα.

       

      Το σίγουρο είναι ότι η ιστορία για τον κατασκευαστή σεναριών που ορίζει την καθημερινότητα μας, αρχίζει και ξαναγράφεται δυναμικότερη με έμφαση στο Storytelling Coaching. Κι επειδή στο dna του αρχιτέκτονα κυλάει άφθονη ροή δημιουργικότητας, το business mindset για την ιδιότητα του, «πατάει» με μεγάλες προσδοκίες στο νεοσύστατο ψηφιακό και επιχειρηματικό περιβάλλον που ανατέλλει καθημερινά στο οικοσύστημα.

       

      Συνήθως ένας σχεδιαστής εκφράζεται με το έργο του. Στη σημερινή – ολοένα μεταβαλλόμενη εποχή με την μοναδική σταθερά να είναι η αστάθεια – η αλλαγή και η προσαρμοστικότητα πρωταγωνιστούν ως κομβικές «ποιότητες» στρατηγικής επικοινωνίας. Στην ψηφιακή εποχή του παγκόσμιου χωριού, η έκφραση του αρχιτέκτονα πρέπει να εμπεριέχει ένα σημειολογικό περιεχόμενο που δεν εξαντλείται αποκλειστικά στο υφολογικό νόημα του παραδοτέου έργου ανάμεσα σε πομπό και δέκτη. Με την έννοια πως το Storytelling είναι το νέο Marketing Mix που προάγει και εκπέμπει η εξωστρέφεια του κάθε επαγγελματία.

       

      Η ελληνική αρχιτεκτονική σκηνή εδώ και πολύ καιρό δουλεύει με μεγάλο ενθουσιασμό και πάθος πάνω στο αντικείμενο που αρέσκεται να δημιουργεί και να εξυπηρετεί. Είναι φυτώριο ταλέντου, δεξαμενή τεχνογνωσίας και δημιουργικής αίσθησης αλλά και κύτταρο παραγωγής εξαιρετικών επαγγελματιών που διαπρέπουν στις διεθνείς αγορές. Γιατί να υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπινου στελεχιακού δυναμικού και άξιου πνευματικού κεφαλαίου που ακροβατεί με το brain drain;

       

      Μπορεί η λύση να μη βρίσκεται τελικά στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Γιατί πάντα θα υπάρχει αβεβαιότητα. Όμως το αφήγημα που εξελίσσεται είναι η καινοτομία σκέψης στη διαχείριση αλλαγής! Η ανάλυση περιεχομένου (Content Analysis) για τον αρχιτέκτονα του 2020 είναι η εμπλοκή της ενσυναίσθησης και η μετεξέλιξη αυτής σε κοινωνικοπολιτιστική καινοτομία. Παλιότερα γινόταν αρκετός λόγος για το branding, το positioning και φυσικά το targeting. Η επόμενη μέρα στην αγορά εμπειρίας, βρίσκει το Augmented Reality να κυριαρχεί, κλέβοντας σημαντική μερίδα από το Storytelling Marketing. Προφανώς και το Business Unusual είναι πιο επίκαιρο από ποτέ στην ψηφιακή οικονομία.

       

      Ο επαγγελματιάς αρχιτέκτονας – και όχι απαραίτητα κάποιος με εμπειρία, αλλά εκείνος που τεστάρει και εξελίσσει την αυθεντικότητα της δυναμικής του – οφείλει να είναι φορέας αλλαγής. Το Architectural Entrepreneurship θα μπορούσε να λαμβάνει θεαματική θέση στις παγκόσμιες νέες μορφές επιχειρηματικότητας και στρατηγικού σχεδιασμού.

       

      Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ιστορία και το narrative management θεωρείται δεύτερη φύση στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Συνεπώς ο ριζοσπαστισμός της αισθητικής αντίληψης για το νέο μοντέλο Marketing Αρχιτεκτονικής βασίζεται στην προέκταση της στρατηγικής επικοινωνίας. Όπου στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται το απόλυτο Storytelling. Καιρός για ανασύνταξη της επαφής με την νέα μορφή δουλειάς και συνεχή επαναπροσδιορισμό του identity culture που θέλουμε να αφηγηθούμε στην εγχώρια, και μη, αγορά. Σε τελική ανάλυση και πάλι Manager του εαυτού του θα είναι. Απλώς, με μια νεοσύστατη προσέγγιση που επιβάλλεται για ανταγωνιστικό πλεονέκτημα με διαρκή φήμη και… γοητεία.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Brand as a Media Company: Ο Νέος Ψηφιακός Τζίρος

    • Σήμερα υπάρχει μια ενεργή συζήτηση με αντικείμενο τη φύση και το μοντέλο εξωστρέφειας του marketing και της διαφήμισης. Πως γίνεται η δουλειά, πως γινόταν και πως θα γίνεται με βάση την παραγωγή ερεθισμάτων επικοινωνίας; Μια καθημερινή πρόταση – ερώτηση με προεκτάσεις που δεν έχει αποκλειστική απάντηση παρά μόνο ερωτήματα, παρενθέσεις, προβληματισμούς και ανοιχτές προκλήσεις σε ένα ζωντανό διάλογο που ανοίγει κάθε μέρα, βάζοντας νέα δεδομένα στο content mix.

       

      Παλιότερα, τα πράγματα στη διαφήμιση, το marketing mix και τη στρατηγική περιεχομένου αποτυπώνονταν όπως ακριβώς ειπώθηκαν με ένα πολύ ωραίο αφήγημα στο MADMEN. Μια σειρά που έπιασε πολύ καλά το dna, τον παλμό και το πως ήταν η διαφήμιση, οι άνθρωποι της αγοράς και ο «κλωνοποιημένος» δρόμος της Madison Avenue ανά τον κόσμο για μερικές δεκαετίες.

       

      Σήμερα – και πιο συγκεκριμένα από τότε που η δύναμη του digital marketing και όχι αποκλειστικά των κοινωνικών δικτύων – το τοπίο στην αγορά ιδεών και της δημιουργικής βιομηχανίας είναι σαφώς πιο επικεντρωμένο στην μείωση κόστους παραγωγής, στο φτηνότερο εξειδικευμένο στελεχιακό δυναμικό και στην ολοένα αυξανόμενη προσδοκία για ανταγωνιστικό τελικό προϊόν και υπηρεσία. Η μίμηση είναι skill που πληρώνεται αδρά και η απομίμηση είναι συνήθης πρακτική. Το benchmarking έχει χάσει αρκετά από τη γοητεία του και η ανάγκη για περιεχόμενο δε φτάνει να καλύψει τη συνεχή ζήτηση. Και αυτο γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν πραγματικά πολλοί και καλοί δημιουργικοί που αγαπάνε αυτό που κάνουν στηρίζοντας την πρόταση τους σε τίποτα λιγότερο από την αυθεντικότητα τους για οποιοδήποτε brief.

       

      Ένα σημαντικό θέμα που έχει αλλάξει, χωρίς να το αντιλαμβάνονται τα accounts, είναι ότι η εποχή του brand identity εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς σε media identity. Οι μέρες – και οι νύχτες – που τα τμήματα marketing συνεργάζονταν στενά με την παραγωγή, το R&D, και πολλές ακόμη λειτουργίες της επιχείρησης βρίσκονται στο παρελθόν.

       

      Σήμερα και προπαντώς αύριο, το ανθρώπινο κεφάλαιο που απαρτίζει το marketing, έχει έναν βασικό στόχο και αρκετό σκεπτικισμό: Δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο ποιοτικός προϊοντικός προσανατολισμός, οι ιδιότητες, τα χαρακτηριστικά της προστιθέμενης αξίας και ωφέλειας που θα εισπράξει ο πελάτης και διάφορα εμπορικά θέματα του περιβόητου trade marketing. Eνδιαφέρει ιδιαίτερα η προβολή και το «παίξιμο» του brand για το οποίο εργάζονται οι άνθρωποι προσφέροντας υπηρεσίες. Το σημείο καμπής έχει έρθει και είναι μη αντιστρέψιμο. Αν το καλοσκεφτούμε, όλες οι επιχειρήσεις επιδιώκουν – θέλοντας και μη – να γίνουν επιχειρήσεις με στόχευση στην εικόνα. Media Companies!

       

      Πάρα πολλές μάρκες (brands), προϊόντα και υπηρεσίες περνάνε την μετάβαση προς έναν καινούργιο επαναπροσδιορισμό φήμης, εικόνας και ενδεχομένως πελατείας. Το brand positioning και το scope culture περνάει μέσα από την ανάλυση περιεχομένου (content analysis) σε συμβατές πλατφόρμες, εφαρμογές και δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, δίνοντας έμφαση στο λεγόμενο engagement – ξεχνώντας όμως πολλές φορές την αρχική αποστολή, το όραμα, τη φιλοσοφία και τις αξίες του ιδρυτή της επιχείρησης για το product development.

       

      Κάτι που είναι αναμενόμενο να χαθεί, μέσα στην υπερκατανάλωση του μπαγιάτικου «νέου» content μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Η έκφραση Brand as a Media Company είναι η νέα συνθήκη που διαφημιστικές εταιρείες, σύμβουλοι στρατηγικής επικοινωνίας, consulting agencies και τμήματα marketing των επιχειρήσεων δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση. Επικοινωνία, κατά τη γνώμη μου, είναι να κάνεις κάποιον να βλέπει ότι βλέπεις μεταδίδοντας την ιδέα που χτίστηκε και απορροφήθηκε, δουλεύοντας κάθε φορά την προσαρμοστική ερμηνεία του υφολογικού περιεχομένου.

       

      Ο τίτλος του νέου marketer εδώ και καιρό ονομάζεται Digital Content Marketer, αφήνοντας έναν πολύ μεγάλο αριθμό εξαιρετικών επαγγελματιών στην ανεργία, λόγω προχωρημένης ηλικίας που δεν συμβαδίζει με την… αυξημένη πραγματικότητα. Μόνο που πριν πολλά χρόνια – σχεδόν εβδομήντα – ένας άνεργος σαραντάρης που δεν είχε ιδέα από περιεχόμενο, διαφήμιση και marketing ενδιαφέρθηκε να γράψει κάποια slogans και να μοιραστεί τις σκέψεις του για… conversion, με μερικούς από τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς κολοσσούς του κόσμου.

       

      Το creative twist του David Ogilvy διδάσκεται σήμερα σε business schools και creative faculties σ’ όλο τον κόσμο! Μάλλον θα έκανε κάτι σωστό, αρπάζοντας τη στιγμή και όχι τη συγκυρία. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως τα σημερινά brands είναι στη βιομηχανία των media – χωρίς να το αναγνωρίζουν επισήμως. Η πραγματική κατανάλωση και ο τζίρος φιλτράρεται πρώτα από την προβολή της media πλευράς τους. Ο νέος marketer ασχολείται με podcasts, blogging, video, photos και οτιδήποτε επιτάσσει ή προσφέρει το storytelling για λογαριαμό του community management.

       

      Μόνο που η αλλαγή δεν προέρχεται κυρίως από μέσα και τεχνολογία που χρησιμοποιείται για να προκληθεί επικοινωνιακός «θόρυβος», δημιουργώντας μέχρι και social bots χωρίς να το θέλει ή να το γνωρίζει. H αλλαγή και η εναρμόνιση με την εποχή και την νέα φύση της δουλειάς, έρχεται αν ο αρχάριος συμβουλεύεται τον έμπειρο – και το αντίστροφο – για τη λύση του κύβου του Ρούμπικ! Σ’ αυτή την περίπτωση τα παραδοτέα στρατηγικά αποτελέσματα δίνουν διάρκεια και αξία στο προϊόν για το οποίο εργάζονται όλοι. Μικροί, μεγάλοι, δημιουργικοί, εμπορικοί, διαχειριστές, άνθρωποι που αγαπάνε και ζούνε από την αλυσίδα αξίας της δουλειά τους. Διότι σε τελική ανάλυση όλοι έχουν έναν στόχο. Αν η νέα ονομασία είναι Ψηφιακός Τζίρος, κανένα πρόβλημα. Ο κύβος ερρίφθη. Let’s deal with it!

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    MBA 911: Τι μάθημα κι αυτό

    • Ήταν η πρώτη ώρα του πρώτου μαθήματος στο πρώτο έτος του μεταπτυχιακού. Το 2001 υπήρχε διδακτική ενότητα στο M.B.A. με τίτλο Δημιουργικότητα & Καινοτομία. Ο καθηγητής ήταν – και παραμένει – από τους καλύτερους δασκάλους σε διεθνές επίπεδο που εμπνέουν θεωρητική γνώση σε συνδυασμό με πρακτική εφαρμογή. Ο απόλυτος Master! Έπαιζε το management στα δάχτυλα. Η επικοινωνία ήταν μια φυσική προέκταση του εαυτού του. Το Γαλλοβρετανικό πλαίσιο μάθησης που μετέδιδε ήταν από μόνο του ένας νοητός καλλιτεχνικός καμβάς δημιουργικότητας. Η κιναίσθηση και η γλώσσα του σώματος τραβούσαν χωρίς δυσκολία αλλά με μια ιδιαίτερη πειθώ τα δεκάδες ζευγάρια από βλέμματα επίδοξων managers που γέμιζαν με λαχτάρα τις αίθουσες διδασκαλίας του.

       

      Όμως εκείνη την ημέρα, δεν είχε μεγάλη έλξη το περιεχόμενο του μαθήματος. Ήταν λίγο μετά τις βομβιστικές επιθέσεις στην Νέα Υόρκη. 9/11 σαν να μην πέρασε μια μέρα! Το θυμάμαι ακόμα. Καρφωμένο κάδρο ψυχής που δυστυχώς άφησε το στίγμα του στη σφαίρα του παραλόγου. «Σήμερα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για management και δημιουργικότητα. Τι μπορούμε να πουμε; Τι να προβλέψουμε και να εξηγήσουμε… Σήμερα άλλαξε ο κόσμος. Θα το αντιληφθούμε σε λίγα χρόνια. Σήμερα άλλαξε ο τρόπος που θα γίνονται οι δουλειές. Όλα αυτά που συζητάμε για προσαρμοστικότητα δεν μπορούν να έχουν καμία απολύτως εφαρμογή. Σήμερα νομίζω πως θα δανειστώ τις έννοιες του χάους, της ασυμμετρίας και της απο-μάθησης. Το μάθημα θα βασιστεί στην πυραμίδα του χάους και της σταδιακής αναζήτησης κοινωνικών αξιών – αν υπάρχουν στις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς. Είναι μια τραγική ημέρα. Το management αλλαγής θα είναι διαφορετικό κατά 180ο στην αντίληψη των ηγετικών και καλών στελεχών για τα πράγματα από εδώ και πέρα…»

       

      Τον άκουγα με καθήλωση, όπως πάντα άλλωστε. Όμως εκείνη τη στιγμή νομίζω πως με διαμόρφωσε, καθορίζοντας μια σοβαρή υποθήκη για μια υπόσχεση του μέλλοντος. Μου έκλεισε το μάτι για το επόμενο βήμα. Κατάλαβα ότι ήθελα μετά από αρκετά χρόνια να προσπαθήσω να μεταδώσω κι εγώ τις εμπειρίες μου από τη δουλειά. Δε θα ήταν εύκολο. Αντιθέτως – πολύ δύσκολο μάλιστα. Κατάλαβα πως ήθελα οπωσδήποτε να ασχοληθώ με ανθρώπους, επικοινωνία, στρατηγική, δημιουργικότητα και εκπαίδευση. Αν δεν προηγηθεί μια σχετικά καλή εργασιακή και επαγγελματική εμπειρία, τότε είναι πολύ δύσκολο να μεταφέρεις αποτελεσματική μάθηση. Όμως το προσπαθώ καθημερινά, δουλεύοντας ακούραστα πάνω στις δεξιότητες μου με μεγάλη χαρά και συνεχή περιέργεια για το καινούργιο, δίχως να ξεχνώ τη βάση.

       

      Η διάλεξη στο μάθημα του μεταπτυχιακού την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 έμεινε χαραγμένη στην μνήμη μου για πολλά χρόνια. Σε κάθε δυσκολία και επαγγελματικό εμπόδιο γινόταν κάτι το μαγικό. Ερχόταν συνειρμικά, από το πουθενά και μου «φώναζε» η ομιλία του χαρισματικού καθηγητή από τα Τρίκαλα. Η αφετηρία – για μια χαοτική εποχή, όπως εξελίχθηκε – έγινε εκείνη την ημερομηνία. Τουλάχιστον για τη δική μου γενιά και τις προσωπικές προσλαμβάνουσες.

       

      Δεν ξέρω αν η φωνή της λογικής θα ήταν ικανή να διαχειριστεί τις κακές ημέρες στη δουλειά. Ξέρω όμως πως το M.B.A. δε θα είχε κανένα νόημα απόκτησης αν δεν εμβάθυνε τόσο πολύ στη ριζοσπαστική θεώρηση του στρατηγικού management και την εξερεύνηση του χάους στην παγκόσμια αγορά. Γιατί οι όποιες επιχειρηματικές ικανότητες υφίστανται και ακμάζουν, πρώτα προέρχονται από ικανές ανθρώπινες δεξιότητες.

       

      Η ατομική δημιουργικότητα είναι κάτι που το έχεις. Ήμουν τυχερός γιατί το είχα. Όμως δεν είχα ιδέα για το αντικείμενο εφαρμογής της αν δεν «πέφτανε» οι πύργοι εκείνη την ημέρα. Η ημέρα που καθόρισε τα πάνω-κάτω, άλλαξε και ήχησε ένα σπουδαίο τράνταγμα σε μια γραμμική εποχή. Όχι, τα πράγματα δεν είναι γραμμικά. Γι’ αυτό και στην οργανωσιακή ανάπτυξη οφείλουμε να μην βλέπουμε το σήμερα μόνο. Αν θέλουμε να παράγουμε φίλτρα και ενέργεια καινοτομικής σκέψης, καλό είναι να βλέπουμε ανάποδα. Με αναπλαισίωση και όρεξη για αλλαγή. Μόνο τότε, το «μαύρο κουτί» της απόφασης θα είναι έτοιμο και ώριμο για σκανάρισμα. Αλλιώς το παρελθόν θα είναι πάντα έτοιμο να επιβάλλεται με άνεση. Κάτι το οποίο δεν το θέλουμε, αν επιδιώκουμε να δημιουργούμε εξωστρεφή πρότυπα με συγκριτικό πλεονέκτημα. Γιατί με τις εξαιρέσεις προχωράμε, πηγαίνοντας ένα βήμα πιο μπροστά, ξεκινώντας από την μικρότερη κίνηση που σταδιακά οδηγεί στην μεγαλύτερη αλλαγή.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Μη μετράς τα likes. Μέτρα τα feelings.

    • Το 2004 η Ελλάδα ζούσε την απόλυτη μέθη της σε παγκόσμια εμβέλεια. Οι Ολυμπιακοί αγώνες ήρθαν και… έμειναν για πολλά χρόνια. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, κάπου σε ένα φοιτητικό δωμάτιο στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης  – και μετέπειτα στον γεωγραφικό ομφάλιο λώρο των εταιριών τεχνολογίας, στην Καλιφόρνια – δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη και επιδραστικότερη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που άλλαξε τον τρόπο ζωής, ενημέρωσης και κοινωνικοπολιτιστικού προσδιορισμού όλων των ανθρώπων.

       

      Το Facebook δεν ήταν ακόμα μία εφαρμογή που θα διαμόρφωνε σχέσεις διαδραστικής επαφής και συναλλακτικής επικοινωνίας με τους ακόλουθους χρήστες του. Πολύ περισσότερο, ήταν η πρώτη εφαρμογή «κοινωνικού» χαρακτήρα που επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι, εταιρείες, κυβερνήσεις, χρηματιστήρια και κράτη θα βλέπανε τον κόσμο. Ήταν ο προθάλαμος ή καλύτερα ο εμπνευστής ηγέτης για χιλιάδες άλλες εταιρείες και ταλαντούχους οραματιστές που θέλησαν – μερικοί τα κατάφεραν, πάρα πολλοί όχι – να προσπαθήσουν να μπουν στο δημιουργικό παιχνίδι της ψηφιακής οικονομίας και της νέας εποχής για περιεχόμενο τεχνολογικής επιχειρηματικότητας.

       

      Όμως, όπως όλα τα «ωραία» πράγματα κάποτε αναθεωρούνται, έτσι και το πομπώδες μπάσιμο των social media είναι σε μία φάση επαναπροσδιορισμού και επαναξιολόγησης των χρήσεων του από τους ανθρώπους. Τουλάχιστον στις νεότερες ηλικίες. Μπορεί να ζούμε στην εποχή της εικόνας, του instant και του capture moment αλλά μέχρι κι εκεί αρχίζει και δημιουργείται ένα φαινόμενο κορεσμού. Ίσως ακόμη και το influencer marketing, που πολλοί μιλάνε και λίγοι καταλαβαίνουν την ωφέλεια του, βρίσκεται σε σημείο καμπής και διαμόρφωσης της ταυτότητας του από την αρχή.

       

      Και υπάρχει εξήγηση. Πολλοί κάνουν λόγο για το τέλος της social εποχής όπως την γνωρίσαμε και την ακολουθήσαμε στο Web. Το σίγουρο είναι πως η Gen Z αλλά και αρκετοί late Millenials αρχίζουν και κουνάνε το μαντήλι στην μεγάλη-μικρή κοινωνία που συνήθισαν οι σημερινοί σαραντάρηδες. Ορισμένες αμερικανικές έρευνες δείχνουν τη σταδιακή αποχή από τα κλασσικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκτός από το YouTube και το Snapchat. Είναι λογικό, λόγω της υπερβολικής και πληθωρικής πληροφορίας και απίστευτου στοχευμένου – και μη – περιεχομένου. Κάποτε θα άρχισε να κουράζει και αυτό. Και να που έγινε, με τον κορεσμό να έρχεται εσωτερικά, μέσα από την ίδια την ψηφιακή βιομηχανία και τα παράγωγα προιόντα και υπηρεσίες που κατευθύνει και διακινεί.

       

      Οι επόμενες γενιές δε θα έχουν Instagram. Θα έχουν κάτι άλλο, που δεν ξέρω πως θα λειτουργεί και με ποιο σκοπό. Εννοείται πως το Facebook θα είναι κάτι το διαφορετικό, χωρίς να έχει ίχνος από την αρχική του αποστολή, παραπέμποντας σε δεινόσαυρο του internet. Το τι θα υπάρχει και θα είναι social hype είναι κάτι που θα συζητιέται διαρκώς, θα εξελίσσεται, θα αναμορφώνεται και θα συντάσσεται με γραμμές κώδικα και απίθανες ιδέες που θα προσπαθούν να καλύψουν ή να κατασκευάσουν νέα κενά επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.

       

      Η όποια επανάσταση προήλθε, με τις προηγούμενες καινοτομίες και τεχνολογικές αλλαγές αποτελώντας ριζικό σταθμό για τη ζωή μας, στο δρόμο για την επόμενη στάση δεν ξέρουμε τον προορισμό. Στη Γαλλία απαγορεύονται τα κινητά στα σχολεία και στη Γερμανία παιδιά δημοτικού κατεβαίνουν και «διαδηλώνουν» απέναντι στους γονείς τους με κεντρικό σύνθημα «άσε το κινητό και παίξε παραπάνω μαζί μου, το έχω ανάγκη».

       

      Στη συζήτηση εγκατάλειψης ή απομάκρυνσης τουλάχιστον από το Facebook και σταδιακά από όλα τα υπόλοιπα social apps, ο απόηχος θα βρίσκει όλο και περισσότερους followers. Κι αυτό γιατί η κούραση από την υπερέκθεση του εικονικού κόσμου που ερωτευτήκαμε αλλά δεν μας χαρίστηκε με ρεαλισμό τελικά, είναι εμφανής και συνεχής.

       

      Η έξοδος από τα Social Media είναι δεδομένη – τουλάχιστον με την τωρινή της μορφή. Ίσως γιατί μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, καταλαβαίνουμε πως η ζωή είναι τελικά εκεί έξω και όχι εδώ μέσα. Μπορεί τελικά να έχουμε ανάγκη για επιστροφή στα βασικά πράγματα. Εκεί που οι αξίες είναι αυθεντικές και αυθόρμητες με μεγάλο περιθώριο λάθους που συγχωρείται. Άλλωστε επικοινωνία είναι να κάνεις κάποιον να βλέπει ότι βλέπεις. Και η ερμηνεία αυτού είναι κάτι που «ελέγχεται» και ξεχνιέται το 2018.

       

      Που ξέρεις, μπορεί σε ένα μικρό φοιτητικό δωμάτιο αυτή τη στιγμή να παράγεται μια νέα λογική με έμφαση στον αλγόριθμο που επηρεάζει τη ζωή και την τεχνολογική μας καθημερινότητα με βάση την πραγματικά συναισθηματική και ανθρώπινη εγκεφαλική νοημοσύνη και όχι την καθοδηγούμενη ρομποτική και τεχνητή ευφύια. Μέχρι τότε, προσπάθησε να μη μετράς τα likes και νιώσε τη στιγμή των feelings. Το κατάλαβε μέχρι και ο Mark με τα λεγόμενα «reactions». Ήταν πλέον όμως πολύ αργά για το προϊόν του που μοιράστηκε μαζί μας με τεράστια επιτυχία.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Business Coaching: Μια Σύγχρονη Μοντέρνα Μαιευτική Μέθοδος

    • Η διαδικασία του coaching μπορεί να συμβιβαστεί με μια δύσκολη, άσχημη και ωμή επιχειρηματική πραγματικότητα; Πολλές φορές εξαγριωμένη. Μπορεί αυτή η διαδικασία να δημιουργήσει συνθήκες «όασης» για κάλεσμα στο πιθανό και φανταστικό φόντο της δημιουργικότητας και του εσωτερικού ταλέντου; Ίσως ακούγεται εξωπραγματικό. Όμως για να  μορφοποιηθεί ένα όραμα και όχι απαραίτητα να μοντελοποιηθεί – το οποίο θα έχει και κάποιο σχετικό νόημα – ο manager coach οφείλει να πιάνει δουλειά εκτός comfort zone. Μια καλύτερη αναθεώρηση στα πάθη του είναι ένα πρώτο βήμα για να μπορέσει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής λύσεων ως προς τα μειονεκτήματα και τις ανασφάλειες των άλλων που τον περικλείουν και τον έχουν ανάγκη. Μπορεί τελικά ο coach να στοιχηματίζει στη σύνεση και όχι μόνο στην τεχνική.

       

      Συγκεκριμένα η διαδικασία του coaching βασίζεται σε δύο στηρίγματα. Στην οδό σύνεσης και στο μέγεθος υποστήριξης της προσωπικής και πνευματικής ανάπτυξης του κάθε ατόμου που χρειάζεται συμβουλευτική και επαγγελματική καθοδήγηση. Αυτό εξυπηρετείται με προσπάθεια από μηχανισμούς τεχνικών επικοινωνίας. Καθώς ζούμε σε έναν άφθονο και υλιστικό κόσμο με τρομερές καθημερινές αλλαγές, ο ρόλος του καθοδηγητή φαίνεται πιο πολύτιμος από ποτέ. Το στοίχημα επιτυχίας για το άτομο που προσφέρει coaching, είναι να έχει την ικανότητα να μπορεί να μεταδώσει επαγγελματική και δημιουργική σύνεση μέσα από μια συλλογική στρατηγική αντανάκλαση.

       

      Αν αναλυθεί το θέμα βαθύτερα στην ερώτηση του νοήματος δράσης του coach, η απάντηση ξεφεύγει από τον αυστηρό ρυθμιστή οικονομικού και διαχειριστικού πεδίου μιας περιγραφής θέσης εργασίας, ακόμα και αν το ευρύτερο σημείο προσανατολισμού είναι να επανέρχεται και να καταλήγει στον περιβόητο στόχο αποτελεσμάτων της δουλειάς.

       

      Βάση Της Επιτυχίας: Οι 6 Αξίες

       

      Η βάση της επιτυχίας για ουσιαστικό και επιτυχημένο coaching κατευθύνεται από 6 αξίες που αποκλειστικό σκοπό έχουν να πλαισιώσουν τον manager coach με αρετές και παράγοντες που ξεκλειδώνουν την επιτυχία του ρόλου του, επιβεβαιώνοντας με προσαρμοστικότητα την ανάγκη των ατόμων που έχουν διάθεση για αλλαγή και εξέλιξη:

       

      1. Προσωπική Ταυτότητα: Έννοιες  συνυφασμένες  και  συσχετισμένες με την επιβεβαίωση του ατόμου, τόνωση της αυτοπεποίθησης του, αίσθηση της αυτοεκτίμησης και προσωπικά αλληλένδετα στοιχεία τα οποία «ξεκλειδώνονται» βήμα-βήμα, συμβάλλοντας  στην αυξανόμενη ώθηση εσωτερικής δύναμης του ατόμου από το παράδειγμα του coaching.

       

      1. Προσωπική Ολοκλήρωση: Το περίγραμμα της Ολοκλήρωσης καταγράφει στόχους, σχέδια, και πλάνα προτεραιοτητοποίησης εργασιακής δομής που αναπτύσσει ένας εργαζόμενος. Στη συνέχεια κωδικοποιούνται και αναφέρονται τα αποτελέσματα που πέτυχε το άτομο που δέχεται το coaching ή θα ήθελε δυνητικά να έχει υλοποιήσει.

       

      1. Ατομικότητα: Το πλέον  σημαντικό  στοιχείο για ένα σκεπτόμενο «επιχειρηματικά» άτομο. Συνέργειες και ομαδικότητα μαζί με την κατάρτιση του ατομικού άξονα πορεύονται παρεά με σκοπό την αναζήτηση διορατικότητας τρόπου σκέψης αλλά και καλλιέργeιας σχέσεων με εμπλεκόμενους στην εσωτερική και εξωτερική διάταξη του οργανισμού. Επίσης ο δυναμικός coach οφείλει να υπενθυμίζει διαρκώς ότι αυτές οι σχέσεις χρειάζονται διάρκεια φροντίδας (continuous follow up basis) και χτίσιμο από συχνές επαφές.

       

      1. Δημιουργικότητα και Παιχνίδι Ίσως αυτά που πρέπει να κοιτάει ένας άνθρωπος-εργαζόμενος στη σημερινή εποχή δεν είναι η απόδοση του σε σχέση με τους κλασσικούς κανόνες της επιχείρησης. Αντίθετα μάλιστα, είναι να εφαρμόζει δημιουργικότητα και μια ανοικτή πρόσκληση προς καλυτέρευση του δεδομένου. Αυτή η  δημιουργικότητα  μπορεί  να   αποδοθεί και να καθοδηγηθεί περίφημα, μέσω του coaching, εναλλάσσοντας εκφράσεις, αντιληπτική ικανόtητα, διαίσθηση, αυθορμητισμό, φαντασία αλλά και πρωτοτυπία.

       

      1. Αναζήτηση [Νοήματος]: Ο manager coach είναι άτομο με δεξιοτεχνικές αρετές, έχοντας την ευθύνη και την πρόθεση να συμμετέχει σε μια αμφίδρομη διαδικασία. Συνοχή, ενοποίηση, αφαίρεση και σύνθεση, αίσθηση ολοκλήρωσης και εξέλιξη δημιουργίας είναι ποιοτικά χαρακτηριστικά που μεταφέρονται με ήρεμη και τακτική διάθεση στο πλαίσιο δουλειάς του ατόμου που είναι δέκτης του coaching.

       

      1. Συμπαράσταση και Συνεισφορά: Ο coach δεν περιορίζεται στο ρόλο της μοναδικής φοράς που θα καθοδηγήσει το άτομο ή τα άτομα. Ο ρόλος είναι συνεχής, διαρκής και υποστηρικτικός, ώστε να επαληθεύεται η βελτίωση, η μετάδοση και η βοήθεια των άυλων αξιών.

       

      Κλείνοντας να αναφερθεί, ότι ο coach για να δημιουργήσει μια δυναμική πρόοδο μέσω διαδικασίας υποκίνησης, θα μπορούσε να εκφραστεί με καινούργιες συμπεριφορές και με σύσταση εφαρμογών νέων μεθόδων. Ο coach είναι φορέας αλλαγής, πράγμα που σημαίνει πως αναπτύσσει τις ικανότητες των άλλων. Επίσης γνωρίζει να ενεργοποιεί, να αναγνωρίζει και να διατηρεί τις προσπάθειες που καταβάλλονται ξεμπλοκάροντας αδιέξοδες καταστάσεις.

       

      Η καθοδήγηση των συζητήσεων είναι μια από τις θεμελιώδεις βάσεις της συγκεκριμένης τεχνικής θεώρησης εργασίας. Οι συνεχείς ερωτήσεις, η επαναδιατύπωση, η επανατοποθέτηση, ο επαναπροσδιορισμός κλπ. εξυπηρετούν τη δημιουργικότητα και την μη στατική φύση εξέλιξης. Η απόκτηση της πρακτικής συνείδησης και το πέρασμα προς την πράξη είναι μια σταδιακή διαδικασία μοχλού και προόδου ανάπτυξης με δύο μπροστινούς νικητές κάθε φορά και κανέναν ηττημένο. Τον coach και τον coachee!

       

      Πηγή Φωτογραφίας: Unsplash

    10 Καλοκαιρινές Ποιότητες Για Υγιή Δημιουργικότητα

    • Καλοκαίρι σημαίνει αναγέννηση. Σπόρος ζωής και κινητήριος μοχλός που εκτροχιάζεται από την προκαθορισμένη πορεία μέχρι να νιώσει ότι ήρθε στα ίσια του και πήρε τα πάνω του. Το μυαλό δε χρειάζεται να δουλεύει δώδεκα μήνες. Το μοντέλο του κατασκευαστή δεν είναι ρυθμισμένο σε αυτές τις προδιαγραφές.

       

      Οι διακοπές έχουν κάτι από το απόλυτο… τίποτα. Ένα εσκεμμένο κενό, δίχως τύψεις και ενοχές. Μια παρατεταμένη φιγούρα της ψυχής, όπως αυτή θα ήθελε να παίζει στην καθημερινή παράσταση. Όμως στο θεάτρο του παραλόγου υπάρχουν και πρόσωπα με μάσκες. Αυτό το προσωπείο αναδεικνύει όλα όσα θέλεις και μπορείς να αποκτήσεις αλλά σε μια άλλη χρονική περίοδο.

       

      Φαντάσου όμως πως ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να διαπραγματευτείς – όπως πολύ καλά ξέρεις – . Γι΄αυτό άσε το… καρπούζι να παίζει, το νεγκρόνι, το aperol, και την παγωμένη μπύρα να ρέουν άφθονα, το αντιηλιακό να γίνεται ένα με το δέρμα και τα μαλλιά σου ελεύθερα και αλατισμένα. Το ατίθασο αγόρι ή κορίτσι που έχεις μέσα σου, άστο να βγει και να κάνει ακαθόριστες βόλτες. Δε θα ήταν υπερβολή να αναφερθεί πως οι υπόλοιπες τρεις εποχές συνασπίστηκαν και κεντράρουν με ζήλια την ανεμελιά του καλοκαιριού και ειδικά της Αυγουστιάτικης πανσέληνου. Άλλωστε αν μπορούσε, θα ήταν δυο φορές το χρόνο! Όμως είναι από τα πράγματα που δεν γίνονται (ναι γίνεται και αυτό).

       

      Ας δώσουμε στους καλοκαιρiνούς μήνες την ευκαιρία που τους αξίζει (συμπεριλαμβάνοντας και τον Σεπτέμβριο μέσα). Όσο πιο πολύ ασχοληθούμε μαζί τους, τόσο πιο πολύ θα μας θυμούνται. Και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, η ανάβαση του χειμώνα θέλει πρώτη και γκάζι δυνατό μαζί με καλή παρέα. Διάλεξε μήνα και άφησε την μελωδία, τον αέρα και την εσάνς των πιο «δουλεμένων» εβδομάδων του χρόνου να είναι παράλληλα και οι πιο ευλογημένες, κάνοντας το θαύμα τους. Μην νομίζεις πως είναι τεμπελιά – αντιθέτως είναι επένδυση και εργατιά στη δουλειά που χρειάζεται για το άδειασμα του μυαλού και της ψυχής. Απλόχερα, με πίστωση και χαρά! Για να υπάρχουν στην πορεία αυξημένα επίπεδα δημιουργικότητας και καινοτομίας ιδεών.

       

      Ίσως λοιπόν αξίζει να μεταχειριστούμε και να συμπεριφερθούμε στις επιλεγμένες ημέρες που θα παίζουμε πινγκ πονγκ με τη ραστώνη, με την αντίστοιχη σοβαρότητα που τις αξιζει. Γιατί όπως κι αυτές κάνουν τη δουλειά τους αθόρυβα και σιωπηλά, προσφέροντας έργο σε όλους, έτσι κι εμείς ας σκεφτούμε να το εκμεταλλευτούμε. Μαζί του θα πάμε πιο μπροστά, πιο καλά, πιο δυναμικά. Ας αφήσουμε το ελληνικό καλοκαίρι να δείξει τα χαρίσματα και τις αρετές του, κάνοντας αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Μην πέσεις στην παγίδα του «χαμένου χρόνου» – μόνο κερδισμένος είναι. Πολύς, ατελείωτος και υπομονετικός. Σαν το φιλαράκι που είναι εκεί και σε περιμένει πάντα. Μην αργείς να τον καλωσορίσεις, θα χάσεις. Και μετά άντε να ξανακοιμηθείς ξεκούραστα για τόσο πολύ καιρό. Χρειάζεται να ξυπνήσεις εθισμένος με «καλοκαιρίλα» για να συνεχίσεις, συνηθίζοντας στα φθινοπωρινά πρωτοβρόχια του γραφείου.

       

      Φαντάσου αυτά που ονειρεύεσαι να πραγματοποιήσεις, βάζοντας πρόγραμμα «από Σεπτέμβρη», να έρθουν σαν ανεκπλήρωτες χιλιοειπωμένες προσδοκίες και να ξεπλυθούν στην πρώτη σταγόνα των κίτρινων φύλλων. Το μόνο που απομένει είναι να ξεκλειδώσεις την εμμονή και να αφεθείς στο χρώμα και το άρωμα. Ακόμα προλαβαίνεις! Δεν μπορεί, κάπου θα έχει και για σένα. Απλώς εσύ το ξέχασες και νιώθεις «κολλημένος» στη δουλειά.

       

      Άσε τον εαυτό σου να είναι ο εαυτός σου (for once) που λένε και όχι κάποιος άλλος που περνιέται για νορμάλ! Μόνο τότε θα έχεις σοβαρές πιθανότητες για μια υγιή δημιουργικότητα και μακροημέρευση στην αναλογία και σύνθεση ορμής και αναγεννησιακής αυτοπεποίθησης στη δουλειά.

       

      Σκέφτηκα να μοιραστώ τις σκέψεις μου για την αυθεντική αξία του καλοκαιριού – και όχι την περιβόητη προστιθέμενη αξία –, χωρίς ανάλυση στο καθένα από τα παρακάτω σημεία. Ίσως να θέλω να μην έχω ακόμη φιλτραρισμένο στάτους στα ποστ μου, αφήνοντας την ιστορία της ανεμελιάς που προκαλεί η εικόνα των προηγούμενων εβδομάδων να μιλάει δίχως οργανωμένη κατεύθυνση. Να όμως που από το παραπάνω κείμενο, προκύπτουν δέκα σημεία-οδηγοί για μια υγιή δημιουργικότητα του εαυτού μας με διάρκεια στο χρόνο και log out αίσθηση. Το πολύ, σε… λειτουργία πτήσης!

       

      10 Ποιότητες για μια υγιή δημιουργικότητα του επαγγελματικού μας εαυτού:

       

      1. Ήρεμη δύναμη

       

      1. Γαλήνη μετάδοσης οράματος

       

      1. Αναδιοργάνωση σκέψης

       

      1. Επανατοποθέτηση χαρακτήρα ιδέας

       

      1. Ποια είναι η πραγματική φύση της δουλειάς

       

      1. Εσκεμμένο τακτικό διάλειμμα για παραγωγικότερη επιστροφή στη δουλειά

       

      1. Χαλάρωση μέσα στις διακοπές σε ακόμη περισσότερα και μικρότερα χρονικά διαστήματα

       

      1. Γνωριμία με τον νέο ρόλο του εαυτού μας βάση απόκτησης hobby και αίσθησης humor

       

      1. Προπόνηση για το παιχνίδι του νου και της στρατηγικής με «άδειασμα» του μυαλού μέσω κολύμβησης, τρεξίματος, γρήγορο περπάτημα και γενικότερο fit for fun

       

      1. Μπες στη θέση του άλλου – αυτού που δεν είχες χρόνο τόσο καιρό (συναδέλφου, υφιστάμενου, προιστάμενου, εταιρείας, συνεργάτη κλπ) και δες με τα μάτια που δεν έβλεπες λόγω «μυωπικού» προσανατολισμού. Επαναξιολόγησε τη θέση σου και σημείωσε τις παρατηρήσεις που προκύπτουν με ασφάλεια, ησυχία και εξωστρέφεια.

       

      Οι διακοπές επιβάλλονται. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς. Κέρδισε και επωφελήσου από την αξία τους, προετοιμάζοντας το περιεχόμενο της δυναμικής επιστροφής σε ένα ανανεωμένο κοκτέιλ απόδοσης δημιουργικότητας και αλλαγής. Είναι στο χέρι σου. Ο καλός χειμώνας είναι για τον… παλιό καλό καιρό που ευτυχώς ή δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει. Το λεωφορείο πέρασε και τον άφησε προ πολλού. Καλή δύναμη και καλή προσαρμογή στην νέα τάξη θεώρησης της δουλειάς.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    John Roa: Τα είπε όλα μόνος του, χωρίς να ρωτήσω και πολλά.

    • Μία Τρίτη και 13 του Μαρτίου ήμουν προσκεκλημένος από το City College για να δημιουργήσω και να συντονίσω ένα (Fireside Chat) – όπως μου υποδείχθηκε – γεμάτο αρκετές και σύντομες ερωτήσεις στον John Roa. Η αλήθεια είναι πως τον τύπο δεν τον ήξερα. Δεν τον είχα ξανακούσει ποτέ! Μόλις μου στείλανε το brief με το bio του, ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα περισσότερο. Δεν εντυπωσιάστηκα τόσο από το απίστευτα γρήγορα επιχειρηματικό έργο και το επενδυτικό κεφάλαιο που αξίζουν οι δουλειές του – όσο από την ίδια τη ζωή του. Άφραγκος στα 28, εκατομμυριούχος στα 31! Από τις «αναποδιές» που γίνονται στην πορεία αλλά με μια καλή… κατάληξη. Η περιέργεια είχε αρχίσει πλέον να γίνεται ενοχλητική. Μέχρι που ήρθε η στιγμή της «ανάκρισης».

       

      Στη χειραψία, μου φάνηκε λιγάκι ψυχρός, απόμακρος και τυπικός επιχειρηματίας. Από τα αμερικανάκια που νομίζεις ότι ζούνε σε έναν άλλο κόσμο. Οι προσδοκίες μου είχαν αρχίσει να μπερδεύονται. Όμως μόλις άρχισα να ακούω την ιστορία του (από τον ίδιο) στο κατάμεστο αμφιθέατρο του City College, κατάλαβα πως το δίκιο ήταν με το μερός μου τις προηγούμενες εβδομάδες. Συμπέρασμα; Μην κρίνεις ποτέ έναν άνθρωπο από την πρώτη εντύπωση – παράδοξο και κόντρα σε αυτά που ξέρεις αλλά ισχύει. Όσο περνούσε η ώρα και άρχισα να «βαράω» με ερωτήσεις βασισμένες σε ένα πλαίσιο Business Canvas αλλά και Creativity Measurement Skills, διαπίστωσα πως ο John ξέρει πολύ καλά να παίζει τον ρόλο του. Γεννημένος νικητής με άψογη διαίσθηση και μεγάλη αντίληψη του τι θέλει και τι χρειάζεται η εκάστοτε αγορά στην οποία επενδύει και κάνει business.

       

      Είναι από τις λίγες φορές που ο Storyteller στην αίθουσα ήταν κάποιος άλλος. Αφέθηκα στο αφήγημα της ζωής του – που μόνο εύκολη δεν ήταν, κάνοντας πολλές και  απαιτητικές δουλειές που μερικές φορές μάλιστα ήταν στα πρόθυρα ανθρώπινης επιβίωσης – θέλοντας να ακούσω όλο και πιο πολλά από τον άξιο millennial που είχα δίπλα μου. Χαλαρός, με αίσθηση του ακροατηρίου και αρκετά μεταδοτικός, ο John Roa συγκαταλέγεται στους νέους εκατομμυριούχους με μια διαφορετική οπτική της επιχειρηματικότητας, «σουτάροντας» με επιτυχία όποτε βρίσκει ευκαιρία. Ο διεθνής προσανατολισμός και η κοσμοπολίτικη εξωστρέφεια του μοιάζουν στοιχεία αυθόρμητα και συνεχή με σωστό και προσεχτικό vibe. Σικάγο, Λονδίνο, Αθήνα και αρκετές ακόμη περιοχές, δίνουν το «στίγμα» του περίφημου πορτραίτου του.

       

      Όμως μόνο η ψυχή του γνωρίζει πόσο δύσκολο και μοναχικό είναι αυτό που φαίνεται σχετικά εύκολο, glam και αξιοζήλευτο. Η γλωσσα του σώματος αλλά και η απόλυτη ψυχραιμία του προδόθηκαν μερικές στιγμές από το πόσο δύσκολο είναι το επάγγελμα του. Όμως οι καλοί επιχειρηματίες είναι σαν τους ροκ σταρς. Έχουν και τις μικρές αδυναμίες τους. Γι’ αυτό τους γουστάρουμε τρελλά! Και ο John Roa είναι ένας φανταστικός ροκ σταρ των διεθνών επιχειρήσεων. Το έργο του άλλωστε είναι τόσο πολυσχιδές, που χρειάζεται χρόνος για να αντιληφθεί κάποιος το βαρύ «portfolio» των επενδύσεων του. Μια ματιά από το roa.com αρκεί για να καταλάβεις το ταλέντο και τον δυναμισμό αυτού του τριανταπεντάρη jetsetter με σκοπό.

       

      Προς το τέλος της ομιλίας, σκέφτηκα να επικοινωνήσω ένα σετ από ερωτήσεις που είχαν να κάνουν περισσότερο με το βαθμό δημιουργικότητας και των άυλων χαρακτηριστικών που οφείλει να έχει ένας επιχειρηματίας ή ένας new entry startupper. Ενώ τον «ζάλιζα» με τις ρομαντικές ερωτήσεις μου περιορίζοντας τον εαυτό μου σε μαϊντανό της εκδήλωσης – με σκοπό την αρχή μιας διαδραστικής συζήτησης με τους φοιτητές του Business Department και επίδοξους μιμητές του – κατάλαβα ένα πράγμα: Μπορεί να φαίνεται μοδάτος και άξιος συνεχιστής του διεθνούς κεφαλαίου αλλά δεν ξέχασε από που ξεκίνησε και από που προέρχεται. Η αξία της οικογένειας και η ηθική που τον διακρίνει είναι «ποιότητες» που φαίνονται με γυμνό μάτι – τουλάχιστον όσο μπόρεσα να σκανάρω το μοντέλο John Roa!

       

      Μπορεί να γυρίζει όλον τον κόσμο – με την Ελλάδα να έχει γίνει δεύτερο σπίτι του – χτυπώντας, ακούγοντας και «πιτσάροντας» ευκαιρίες αλλά η αλαζονεία και η κακόβουλη αυτοπεποίθηση που έχουν μερικοί «συνάδελφοι» του είναι άγνωστες έννοιες για αυτό το παιδί. Σίγουρα δε θα γίνουν όλοι σαν τον cool John. Δε χρειάζεται κιόλας να γίνουν σαν τον Roa. Δε θα γίνουν. Το σίγουρο είναι πως οφείλουν να πιστέψουν και να προσπαθήσουν να «κλέψουν» λίγο από τις αρχές και το είναι του προσωπικού του venture canvas – αν μπορεί να αναφερθεί με μια έκφραση. Και τότε, κάτι θα γίνει… θα δεις – που λέει και ένα καλό σύγχρονο ελληνικό λογοτεχνικό βιβλίο!

       

      Σίγουρα πάντως θα περίμενα με ανυπομονησία το δικό του βιβλίο που σαφέστατα θα γινόταν best seller. Προς το παρόν, το πιθανότερο είναι να τον πετύχεις στη Μύκονο σε μία από τις τουριστικές ή κτηματομεσιτικές δραστηριότητες που πρόσφατα απέκτησε. Ή στο Instagram για μια πιο άμεση… γνωριμία! Και για πιο sophisticated αναλύσεις σχετικά με το μυστικό της επιτυχίας, στο Μedium τα λέει ωραία! Χάρηκα για την γνωριμία John – it’s been a pleasure.

    START: Μια αρχή με επαναλαμβανόμενα ξεκινήματα

    • Το ξεκίνημα συνήθως είναι κάτι παραπάνω από το ήμισυ της τελικής προσπάθειας. Στην περίπτωση που η αρχή προδιαγράφεται με πνεύμα συνοχής, συνεχή ροή δημιουργικότητας και παραγωγική διάρκεια, τότε το επιθυμητό αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να μην έχει κάτι από… START. Το όραμα του START είναι η μεθοδολογία του ετήσιου προγράμματος υποτροφιών και ανάπτυξης δεξιοτήτων, προάγοντας και εξελίσσοντας τη σύγχρονη και πολυδιάστατη μορφή της συνεχώς εμφανιζόμενης κοινωνικoπολιτιστικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Αποστολή του είναι να εκπαιδεύει επίδοξα στελέχη πολιτιστικής διαχείρισης, σμιλεύοντας με λεπτομέρεια ένα ολιστικό σύνολο ικανοτήτων ηγεσίας με έμφαση στην αναλογική, σφαιρική, και αποτελεσματική ενσυναίσθηση της δημιουργικής οικονομίας.

       

      Η κατασκευή ηγεσίας που δομείται και αναπαράγεται με επιμονή στο εντατικό μονοετές πρόγραμμα, προσπαθεί να εμπνεύσει τα «τυχερά» φρέσκα μυαλά των νέων υποτρόφων με σκοπό να μεταδώσουν το παράδειγμα της κοινωνικής αλλαγής στον τόπο διαμονής και δραστηριοποίησης τους μέσω μιας πολιτιστικής πρωτοβουλίας. Σε μια Ελλάδα που αναμορφώνεται και προσαρμόζεται συστηματικά στις νέες προκλήσεις της παγκόσμιας δικτυακής επιχειρηματικότητας, το ψηφιακό και δικτυακό αποτύπωμα του START έρχεται με φόρα παρουσιάζοντας σε κάθε κύκλο του μια διαφορετική νεανική χώρα. Αποτέλεσμα; Η έναρξη ενός διαρκούς μοτίβου που γεννάει ρυθμό και κλιμακωτά φίλτρα ενέργειας για περαιτέρω ανακάλυψη δημιουργικότητας και διαμόρφωσης ευρηματικών αντιλήψεων.

       

      Η γλώσσα, το νόημα και το ύφος της κάθε ιδέας – αφηγήματος «μιλάει» με στόχο και άξονα αναφοράς – την εξέλιξη φορέα αλλαγής – εκπροσωπόντας την κατάληξη μιας διαφοροποιημένης ερμηνείας πραγμάτων. Αυτή, της ενδυνάμωσης στρατηγικής δημιουργικότητας. Έννοιες και λογικές – καθόλου αφηρημένες αλλά με στόχο και αντικείμενο μελέτης – όπως συνεισφορά, συνδιαμόρφωση, συνδιαλλαγή και σύμπλευση πρωτοβουλιών, εξελίσσονται από απλές τοπικές δράσεις σε ουσιαστικές τομές πρωτοβουλιών με πανελλήνιο διαπολιτισμικό αντίκτυπο προβολής και επικοινωνίας. Κόμβοι πολιτισμού, παραγωγή άμεσης συμμετοχικής κοινωνικής πολιτικής, αλλαγή νοοτροπιών στην καθημερινότητα, ρεαλιστικές εικονοκλαστικές αφηγήσεις και αρκετές εφαρμοσμένες τεχνικές διακίνησης ιστοριών – που όντως κάτι έχουν να πουν με πράξεις και όχι μόνο με λόγια – είναι μια μικρογραφία των παραδειγματικών πρακτικών ενεργητικής μάθησης μέσω ευέλικτων και παραμετροποιήσιμων σχεδιαστικών προσεγγίσεων από την εμπειρία του START.

       

      Στην ερώτηση τι είναι το START, η απάντηση έρχεται με φανερά αυξημένη τη δύναμη της αλήθειας. Ότι δηλαδή υπάρχουν νέοι επαγγελματίες εκεί έξω που μπορούν και στοχεύουν, διευκολύνοντας την κοινωνική συνοχή, τολμάνε, οραματίζονται, μεταδίδουν – δεν εγκλωβίζονται στα κοινωνικά στεγανά και προκαταλήψεις, επιδρώντας θετικά στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών – και απελευθερώνουν περίφημες δόσεις αυθεντικότητας και δημιουργίας, περιγράφοντας με παραγωγικό τρόπο την απόδοση επικοινωνίας μιας ιστορίας που «είδαν» και συνέλαβαν.

       

      Είναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θέτει θεμελιώδη στοιχεία, τακτικές και εργαλεία κατανόησης συνέργειας μεταξύ ανθρώπων και ομάδων, επιτελώντας ένα συγκεκριμένο έργο με ξεκάθαρο σκοπό: Την ανάπτυξη και υλοποίηση μιας καινοτόμου ιδέας σε μια πολιτιστική πρωτοβουλία που αποκτάει κλιμακωτή επιχειρηματική και δημιουργική βιωσιμότητα. Με γνώμονα την ανάπτυξη τοπικής συνεισφοράς, την κατασκευή διαλόγου κατανόησης κοινωνικοπολιτιστικών αναγκών αλλά και αισθήσεων νοημάτων με έμφαση στην καινοτομία προβληματισμού, είναι η επιδιωκόμενη συνταγή επιτυχίας για να ξεκινήσει κάποιος ενδιαφερόμενος το ταξίδι της καθοριστικής διαδρομής του START. Οι επόμενες «στάσεις» του εγχειρήματος είναι δομημένες με ισχυρή δόση αυτοπεποίθησης˙ μια δεξιότητα πάρα πολύ σημαντική στη διαμόρφωση επαγγελματικής προσωπικότητας του απόλυτου STARTER.

       

      Οι τρίτοι απόφοιτοι του START 2017/18 ενέπνευσαν με αέρα νίκης και μεταμόρφωσης στο Bazaar Ιδεών που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στις 28 και 29 Ιουνίου. Οι ιδέες τους δεν είχαν τον αστερισμό του κομήτη που πέρασε και δεν ακούμπησε αλλά της κατάκτησης μιας πεποίθησης, μιας σκέψης και ενός συνεχιζόμενου οράματος που αγκαλιάζεται με χαρά στο πέρασμα του. Οι πρωτοβουλίες – ιδέες, το σίγουρο είναι πως δημιουργήθηκαν για να εξαπλωθούν και να ενώσουν τους πολίτες με σκοπό την αμφίδρομη διάδραση, συμβάλλοντας δυναμικά στην προοπτική της κοινωνικής επιχειρηματικόητητας. Όμως ας αφήσουμε καλύτερα να «μιλήσουν» οι πραγματικοί πρωταγωνιστές με τις πράξεις των ιστοριών τους, παίρνοντας ένα σχετικό άρωμα από το αντικείμενο ιδεών για το οποίο εργάζονται σκληρά μαζί με την κάθε ομάδα τους.

       

      Στο φετινό START, το Smallville ενδυνάμωσε το δίκτυο πολιτών μικρών πόλεων μέσα από τα «Άτυπα Κοινωνικά Συμβούλια» με εργαλείο το θέατρο, υποκινώντας τους συμμετέχοντες να γίνουν φορείς κοινωνικής αλλαγής. Το Restory ενεργοποίησε εγκαταλελειμμένους χώρους και ιστορικά κτήρια κινητοποιώντας τις τοπικές κοινότητες με συλλογικές βιωματικές δραστηριότητες θεατρικών εργαστηρίων. Στη συνέχεια, το MoAM έφερε κοντά ανθρώπους από απομακρυσμένες γεννεές, διαφορετικούς πολιτισμούς και φάσμα σωματικών ικανοτήτων μέσω της Μουσικής του Σώματος. Το Tempo υποστηρίζει τη συμπερίληψη παιδιών με λιγότερες ευκαιρίες μέσω της ανάπτυξης και εφαρμογής καινοτόμων εκπαιδευτικών πρακτικών με εργαλεία τη μουσική και την τεχνολογία. Roots are Routes είναι το πολύ πετυχημένο όνομα μπροστά από το πρόγραμμα που δημιουγεί ερεθίσματα προσωπικής ανάπτυξης και επαγγελματικής εκπαίδευσης, σχεδιάζοντας βιωματικές διαδρομές στη φύση, την τέχνη και την παράδοση με κύριο ερέθισμα και «εργαλείο» την έμπνευση με τα χέρια.

       

      Επιπροσθέτως, το Scool στόχευσε – και τα κατάφερε περίφημα – να κάνει γνωστή την μέθοδο του eduLARP (εκπαιδευτικά παιχνίδια ρόλων) στην Ελλάδα, βρίσκοντας τρόπους εφαρμογής της στα ελληνικά σχολεία. Ένα διαφορετικό camp, το The Bee Camp, είναι μια περιβαλλοντική και κοινωνική πρωτοβουλία που σκοπεύει να φέρει τα παιδιά στη φύση δημιουργώντας ακόμα πιο «πράσινη» συνείδηση. Να και ένας χώρος που δεν πίνεις μόνο καφέ αλλά την «ψάχνεις» και λίγο περισσότερο. Ο λόγος για το Peri Viou: Ένα κοινωνικοπολιτιστικό κέντρο που ενώνει ομάδες και διαφορετικές κουλτούρες ανθρώπων κάτω από μία στέγη, λειτουργώντας ως προθάλαμος κινημάτων και τεχνών. Όταν κάποιος πετάει το φαγητό του ή σπαταλάει περισσότερα υλικά από αυτά που πραγματικά χρειάζεται, τότε το Redirect αναλαμβάνει δράση. Το αποτύπωμα της πρωτοβουλίας του έχει στόχο να επικοινωνήσει το θέμα της σπατάλης τροφίμων σε ένα ευρύτερο κοινό, ανάγοντας το απορριπτέο σε δομικό λίθο με το οποίο συλλογικά χτίζουμε ένα καλύτερο αστικό περιβάλλον. Σύμμαχοι, συνάδελφοι, συνεργάτες ή αλλιώς Partners in Fun: Μια κινητή παιδική χαρά με στοιχεία Επαυξημένης Πραγματικότητας (Augmented Reality) προσφέρει σε παιδιά κάθε πολιτισμικού υπόβαθρου την ευκαιρία να γνωριστούν και να επικοινωνήσουν μέσω του παιχνιδιού. More than a fun!

       

      Χάρη στην αντιρετροϊκή αγωγή, ένας οροθετικός μπορεί σήμερα να ζει με τον HIV, μια ζωή όπως κάθε άλλος. Επόμενος σταθμός: To Whom It May Concern . Ένας πολυεπίπεδος κόμβος αλληλεπίδρασης σε ένα έργο-ιδέα που φέρνει τον HIV ως ανθρώπινη εμπειρία στο επίκεντρο της δημόσιας προσοχής μέσα από μια συμμετοχική διαδικασία αυτοέκφρασης με ανθρώπους που ζουν με τον HIV. Ισότητα, προσβασιμότητα, συμπερίληψη. Τρείς λέξεις που χαρακτηρίζουν το Kyma Project. Το… Κύμα δημιουργεί ευκαιρίες έκφρασης και ενασχόλησης με τον σύγχρονο χορό σε άτομα με αναπηρία και περιθωριοποιημένες ομάδες. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το This is not a feminist project, η πολυμεσική ψηφιακή πλατφόρμα για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα. Η γυναικεία εμπειρία στην πιο κοινωνικοπολιτιστική και θεσμική διαμόρφωση της. Δε θα μπορούσε να αναδειχθεί καλύτερα το ιδανικό εργαλείο που προάγει τη συντροφικότητα, δίνοντας «έδαφος» στους ανθρώπους να επικοινωνήσουν, λαμβάνοντας μια γερή δόση αυτοπεποίθησης. Το Theatre of Integration ενσωματώνει και δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους από όλο τον κόσμο να συναντηθούν και να δημιουργήσουν μια θεατρική παράσταση με θέμα την ίδια τη ζωή, σβήνοντας τα σύνορα, το ρατσισμό και τις προκαταλήψεις. Τελευταίο – αλλά εξίσου σημαντικό στις φετινές υποτροφίες του START – είναι το Flying Duets. Μια εξατομικευμένη πλατφόρμα που φέρνει ενεργά κοντά, ανθρώπους με ποικίλες κοινωνικές και πολιτιστικές ταυτότητες με κοινό παρανομαστή την τέχνη. Πρόκειται για μια διαδικασία ντουέτων μετασχηματιστικής μάθησης μέσω μιας διαδικασίας εποικοδομητικής κοινωνικής «όσμωσης».

       

      Ίσως είναι τα λεγόμενα «σημεία των καιρών». Μπορεί και όχι. Το σίγουρο είναι πως μια διαφορετική μορφή επιχειρηματικότητας είναι αισθητή με τη δυναμική προοπτικής εξέλιξης να μοιάζει πιο ευανάγνωστη από ποτέ. Τα μηνύματα που προβάλλονται έχουν ολιστική αισθητική δράσης και όχι μια στενή και υπεραπλουστευμένη, μονόπλευρη στόχευση του κέρδους. Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις παραπάνω ιδέες είναι η εντιμότητα, η συλλογική καθοδήγηση, η κοινωνική παραδοχή, η πολιτική βούληση που παράγεται από την πολιτεία των πολιτών και φυσικά ο αστικός πολυπολιτισμός. Ένα ακόμα κοινό στοιχείο είναι η έμμεση εμπλοκή και η θεμιτή ανταλλαγή σκέψης, στήριξης, συμπεριφοράς και στάσης τεχνογνωσίας από τον έναν πολιτιστικό διαχειριστή προς τον άλλον. Η αίσθηση συναδερφικότητας, φιλίας και βοήθειας. Ένας συναγωνισμός δίχως όρια και τέλος. Μια αρχή με επαναλαμβανόμενα ξεκινήματα χωρίς μέση, «τοίχους και ταβάνια». Δεκαπέντε φίλοι σε ένα παρεάκι που γίνεται αφετηριακό σημείο έμπνευσης εντός και εκτός συνόρων με κοινό καλό.

       

      Τη στιγμή που γίνεται αντιληπτή η φιλοσοφία και το τρίπτυχο μοντέλο (Πολιτιστική Διαχείριση, Τοπική Κοινωνία, Κοινωνική Αλλαγή) που βασίζεται η υλοποίηση ιδεών του START, είναι και η στιγμή που θα «ηχήσει» ακόμα πιο ελκυστικά η συνεχής και ανοιχτή σχέση μαζί του. H υποστήριξη των δεκαπέντε δημιουργικών Cultural Managers και των πρωτοβουλιών τους, είναι σχέση χτισίματος εμπιστοσύνης επιδιώκοντας τη διερεύνηση συνεργασίας με ιδέες και οργανωσιακές οντότητες που μπορούν και στοχεύουν πέραν της μεγιστοποίησης κεφαλαίου. Ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό και επανασύσταση χρειαζόμαστε όλοι – ο καθένας ανάλογα τον χρόνο και το χώρο που θα το βιώσει – . Κάπου εκεί, έρχεται η ανακάλυψη της γοητείας του άυλου πνευματικού κεφαλαίου! Μια εμπεριστατωμένη συλλογιστική που θέτει τα θεμέλια και το πρίσμα για «πατήματα» υπόσχεσης μιας άλλης Ελλάδας.

       

      Μια Ελλάδα που δε βρίσκει το δρόμο της φεύγοντας στο εξωτερικό αλλά πατώντας σε βήματα εξωστρέφειας μένοντας στο εσωτερικό. Και όχι απαραίτητα στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα. Αλλά με έμφαση και πείσμα στην τόνωση πνευματικής, καλλιτεχνικής, κοινωνικής και επιχειρηματικής αποκέντρωσης. Ένας προπομπός μεταδοτικότητας και πόλος έλξης ταλέντων με ορμητήριο τη Θεσσαλονίκη για όλη τη χώρα, όπου υπάρχει αίσθημα αλληλεγγύης, συλλογικής ικανότητας και στάσης αλλαγής. Σημαντικό να αναφερθεί πως το START CREATE CULTURAL CHANGE είναι ένα πρόγραμμα του Robert Bosch Stiftung που υλοποιείται σε συνεργασία με το Goethe-Institut Thessaloniki και την Ομοσπονδιακή Ένωση Κοινωνικοπολιτιστικών Κέντρων. Επίσης υποστηρίζεται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και το Ίδρυμα Μποδοσάκη.

       

      Σήμερα, πολύς κόσμος – ειδικά της δημιουργικής βιομηχανίας και της ψηφιακής οικονομίας – βασίζει το επιχειρηματικό του μοντέλο στο περιβόητο «αφήγημα». Η έννοια του Storytelling δεν είναι εντελώς καινούργια. Είναι όμως πιο πρακτική και εφαρμόσιμη από ποτέ. Την ημέρα που κλήθηκα να συνεισφέρω στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του START με τη διδασκαλία του Storytelling Workshop, ήταν ημέρα εξέλιξης και αναθεώρησης. Μια ημέρα προστιθέμενης αξίας σε αυτό που κάνω. Δεν είναι μόνο ότι προσπάθησα να μεταφέρω το παράδειγμα του Storytelling στις δεκαπέντε μελέτες περιπτώσεων που είχα απέναντι μου. Είναι από τις φορές που λειτούργησε μπούμερανγκ. Το πνευματικό κεφάλαιο, η δύναμη της ιδέας και όλο το… STARTing point, ήταν και για μένα κάτι το εξαιρετικό. Έμαθα πολλά και συνεχίζω να μαθαίνω περισσότερα από όλους τους απόφοιτους Cultural Managers που είχα την τιμή να γνωρίσω και να δουλέψω μαζί τους. Το πλαίσιο μάθησης και (απο-μάθησης) ήταν και είναι αμφίδρομο. Ένα Storytelling με πινγκ-πονγκ challenge θα έλεγε κανείς. Δίπλα μας, μέσα μας, τριγύρω μας. Χωρίς να χάνουμε την ουσία, αλλά βρίσκοντας τα αίτια και τις αφορμές να σταθούμε και να δουλέψουμε με σύνεση δίπλα της.

       

      Ένας απτός δείκτης αποτελεσμάτων πως αν πιστέψεις σε κάτι πολύ καλό, τότε γίνεται. Αρκεί να βγεις έξω από το καβούκι της εσωστρέφειας, της πολυπλοκότητας και του αδιέξοδου «μαύρου κουτιού» που διατυμπάνιζε μέχρι πρότινος ένα άλλο… αφήγημα, πως στην Ελλάδα δε συμβαίνουν και πολλά. Να, που γίνονται πράγματα και με το παραπάνω! Από τη στιγμή που είσαι στην αρχή μην το σκέφτεσαι. Πάρε μια καλή ιδέα από το START in Action documentary film που μας ταξιδεύει στο όραμα των δεκαπέντε projects για μια καλύτερη κοινωνία. Η κρίση αξιών τελειώνει όταν εμείς αποφασίσουμε να τελειώσει, ενεργοποιώντας την εξωστρεφή και δημιουργική πλευρά του εαυτού μας. Λοιπόν, τι λες; Μήπως ήρθε ο καιρός να ξεκινήσεις τη δική σου υποδειγματική ιστορία; Θυμήσου μόνο, ότι μετά το START δεν έχει stop, παρά μόνο ανοιχτά παράθυρα για επίμονο restart. Με λίγα λόγια, η αμφισβήτηση του δεδομένου ίσως είναι η καλύτερη απάντηση για μια εικονοκλαστική ανατροφοδότηση στην επικοινωνία και στη στάση αντίληψης της ζωής. Κάτι που τελικά δουλεύει και μάλιστα πολύ αποδοτικά.

       

       

    Το μόνο που χρειάζεται, είναι μια καλή ιστορία να πουλήσεις!

    • Λένε πως θα εκτιμήσεις τη χώρα σου, αν βρεθείς αρκετά μίλια μακριά της. Κι όμως, υπάρχει μια άλλη Ελλάδα εκεί έξω που δουλεύει και για την Ελλάδα μεταξύ άλλων. Η κυρία Έλενα Ε. Φωτεινάτου είναι Αναπληρώτρια Διευθύντρια Υπηρεσιών Δωρητών και Μη Κερδοσκοπικών Οργανισμών του King Baudouin Foundation United States (KBFUS).

       

      Το KBFUS είναι ένας αμερικανικός φιλανθρωπικός φορέας που ιδρύθηκε το 2002, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα σε δωρητές με έδρα την Αμερική και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο.  Σε συνεργασία με ιδιώτες, εταιρείες και άλλα ιδρύματα, το KBFUS βοηθά δωρητές να επιχορηγήσουν τους οργανισμούς που επιλέγουν στην Ευρώπη και την Αφρική.

       

      Στο KBFUS, η κυρία Έλενα Φωτεινάτου είναι υπεύθυνη διαχείρισης δωρεών και επικοινωνίας με χορηγούς και συνεργαζόμενους φορείς.  Έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο να βοηθήσει Ευρωπαϊκούς οργανισμούς να προσεγγίσουν δωρητές και χορηγούς στις ΗΠΑ και έχει συμβάλει στη διαμόρφωση περισσότερων από 300 συνεργασιών. Τα τελευταία τρία χρόνια, το KBFUS έχει διασφαλίσει δωρεές ύψους $50 εκατομμύριων σε μη κερδοσκοπικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς εκτός Η.Π.Α.

       

      Πριν μερικές ημέρες, το μεσημέρι της Δευτέρας είχε μια διαφορετική διάθεση στο ξεκίνημα της εβδομάδας, γεμάτη αισιοδοξία και αίσθηση δημιουργίας. Η ομιλία της κυρίας Φωτεινάτου ήταν μια πραγματική έμπνευση – πρόσκληση στο δικαίωμα της ευκαιρίας. Ένα παράθυρο στο μέλλον με έμφαση την καινοτομία σκέψης και την ελευθερία παραγωγής πολιτισμικών και επιχειρηματικών αξιών.

       

      Το King Baudouin Foundation USA (KBFUS) εργάζεται πιστά και με διαρκή μέθοδο προσπαθώντας να προσφέρει υπηρεσίες με γνώμονα την κατανόηση και ανάπτυξη ενός καλύτερου κόσμου. Πράγμα δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Μια ματιά στο website του οργανισμού και εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς την «δουλειά» γενναιοδωρίας που γίνεται στην άλλη όχθη του ατλαντικού. Με αφετηρία την Νέα Υόρκη και προορισμό όπου υπάρχει επιθυμία για κοινωνικό και παραγωγικό πολιτισμό, η συζήτηση ανάγκης διευκόλυνσης και εξυπηρέτησης προς σχετικούς ενδιαφερόμενους είναι πάντα διαδραστική, ουσιαστική, πρακτική και εποικοδομητική.

       

      Σε μια σχετική διαφάνεια από την παρουσίαση της κυρίας Φωτεινάτου, σημειώθηκαν δέκα κατηγορίες από δυνητικά προφίλ που θα μπορούσαν εύκολα να επωφεληθούν από την επενδυτική και στρατηγική συνεισφορά του KBFUS. Ιδιαίτερη εντύπωση έχει η σχέση ερμηνείας που αναλύθηκε, δημιουργώντας εσωτερικές αναζητήσεις: ΓΙΑΤΙ κάποιος με ισχυρή οικονομική επιφάνεια να προσφέρει (GIVING) σε κάποιον άλλον άνθρωπο, ομάδα, φορέα, ιδέα, οργανισμό; Ένα ερώτημα που έχει απαντηθεί αποτελεσματικά με πολλή μελέτη και έρευνα από το KFBUS.

       

      Το (fundraising) ή αλλιώς (stewardship development) είναι μια «ιστορία» που μετράει αρκετά χρόνια απασχόλησης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αρκεί να ψάξει κανείς στο Google και θα διαπιστώσει πόσα δισεκατομμύρια «δόθηκαν» το προηγούμενο έτος σε grants. Ένα πραγματικά πολύ μεγάλο νούμερο – ειδικά για τα δικά μας ελληνικά δεδομένα – . Όμως η συνέπεια και η μεθοδικότητα σχεδιασμού, πλάνου επικοινωνίας, προβολής της μοναδικής ιδέας και η τεχνογνωσία πάνω στο πολιτιστικό και κοινωνικό όραμα˙ είναι «ποιότητες» που σκανάρει το λεγόμενο potential skyline identity του KBFUS, όταν θα έχει την ευκαιρία να εξετάσει κάποια αίτηση χρηματοδότησης ενεργειών για πιθανούς πολιτιστικούς και κοινωνικούς σκοπούς.

       

      Αν λοιπόν αναρωτηθεί κάποιος τι σχέση μπορεί να έχει η αποστολή ενός τόσο μεγάλου οργανισμού με το storytelling, η απάντηση έρχεται με έναν αποστομοτικό χαρακτήρα! Two Minute Pitch ή αλλιώς «έχεις δύο λεπτά από τον χρόνο μας για να μας πεις γιατί θέλεις χρήματα από εμάς», είναι το απόλυτο bottom line για την έναρξη μιας πετυχημένης στρατηγικής επικοινωνίας. Εκείνα τα δύο λεπτά θα καθορίσουν τη συνέχεια των επόμενων – αν υπάρξουν – .

       

      Η αυθεντικότητα και η δημιουργικότητα με παρανομαστή την ενίσχυση και μετάδοση της πνευματικής εξωστρέφειας για το κοινό καλό˙ είναι τα σημεία που θα παίξουν ρόλο για το πράσινο φως των διαδικασιών στην έναρξη επικοινωνίας ή όχι. Two Minute Storytelling Pitch θα μπορούσε να λέγεται η «δοκιμασία» που θα υποβάλλονται οι συμμετέχοντες διεκδικώντας μια χρυσή ευκαιρία από ένα θαυμάσιο οργανισμό, που δουλειά του είναι να βοηθάει αυτούς οι οποίοι έχουν ανάγκη να δημιουργήσουν. Tο να θέλεις να πουλήσεις σε κάποιον μια ιδέα για να επενδύσει επειδή έχει τη δυνατότητα να το κάνει, θέλει στρατηγικη και έμπνευση. Η μεταδοτικότητα του πεδίου δράσης ξεκινάει από το πόσο καλά στημένος storyteller είσαι.

       

      Λίγο πριν τελειώσει η ομιλία στην αίθουσα παρουσιάσεων του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, η θάλασσα δίπλα μου – μια ανάσα από το τζάμι που έγειρα για λίγο – είχε αρχίσει να φουσκώνει. Τα σύννεφα είχαν αραιώσει και η ζέστη χτυπούσε κόκκινο. Το καλοκαίρι ήταν πιο αισθητό από ποτέ και το κλίμα πιο ευχάριστο.

       

      Όπως ακριβώς και τα πρόσωπα από τους περίπου εβδομήντα ανθρώπους – με κοινό ενδιαφέρον τον πολιτισμό και το cultural management – που παρακολουθήσαμε την ζωντανή κινησιολογία λόγου της κυρίας Φωτεινάτου. Άρα λοιπόν ποιος ο λόγος να ξενιτευτείς για να εκτιμήσεις την ομορφία του τόπου σου, όταν τον έχεις στα πόδια σου; Το έλεγε άλλωστε και o τίτλος πρόσκλησης από το Αμερικανικό Προξενείο Θεσσαλονίκης: “Working Together For A Better Society”.

    H Άλλη Όψη Του Ταλέντου

    • Λίγες είναι οι φορές που δε χρειάζεται σχεδόν καθόλου «ψήσιμο» ώστε να πουλήσεις οτιδήποτε υπάρχει και κινείται στο δυτικό κόσμο. Ακόμα πιο ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που η οπτική εικόνα του συμβολισμού για μια ενέργεια επικοινωνίας δε χρειάζεται καμία εισαγωγή. Είναι όπως η ιδέα της σειράς «My Νext Guest Needs No Introduction» με τον David Letterman, που προβάλλεται στο Netflix.

       

      Πιο συγκεκριμένα, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου είναι ένα προιόν που ελκύει και τους πιο «άμπαλους», προκαλώντας μεγάλα ερεθίσματα διάδρασης και πιστής επαναληψιμότητας. Οι πρωταγωνιστές του, ανάλογα με τη διάθεση τους – όπου στο άκουσμα και το εκτόπισμα τους πέφτουν και ανεβαίνουν εταιρείες, brands και κυβερνήσεις – μπορούν να διεισδύσουν με την… τρίπλα του ταλέντου τους με ένα απλό on demand!

       

      Neymar, Messi και Ronaldo, εκτός από το ότι είναι οι σταρ των σταρ και οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές στον κόσμο, παίζουν ακόμα μία διαπραγματευτική μπάλα εκτός της στρογγυλής θεάς. Είναι αυτοί που καθρεφτίζουν το απόλυτο budgeting storytelling πάνω στο οποίο χτίζεται η στρατηγική επικοινωνία της ψηφιακής οικονομίας – χωρίς απαραίτητα να το γνωρίζουν ακόμα και οι ίδιοι. Το πορτραίτο της ιστορίας τους είναι ιδιαίτερο και φαντεζί που δύσκολα αφήνει αδιάφορους ακόμα και τους πιο μικρούς πιτσιρικάδες ή τους πιο απαιτητικούς μεγάλους. Το χρηματιστήριο της μπάλας είναι τόσο υψηλό που η παράλληλη αγορά κάνει κύκλους εργασιών πολύ μεγαλύτερους από το ίδιο το «χαρτί».

       

      Η άλλη όψη του ταλέντου έρχεται να υιοθετήσει αντιληπτικές συνειδήσεις και αγοραστικές συνήθειες με έναν όχι και τόσο δύσκολο τρόπο. Κανένας δεν μπορεί να αντισταθεί, να μην ακολουθεί τα brands και τις εταιρείες που επιδρούν στην προσωπικότητα μας υπό το χαρισματικό χαμόγελο των πρωταγωνιστών. Το σύστημα του integrated marketing είναι πιο δραστήριο και ολιστικό από ποτέ. Εκεί ακριβώς είναι που χρειάζεται προσοχή και ένας ακόμα επιπρόσθετος παράγοντας για… ανάλυση των φάσεων!

       

      Οι επαγγελματίες storytellers που διαμορφώνουν brand voice μέσω της επιρροής αυτών των μυθικών προσώπων (mega influencers), μπορούν – και πολλοί το κάνουν είναι η αλήθεια – να φιλτράρουν μια αίσθηση κοινωνικής συνοχής και ηθικής αναπαράστασης της προιοντικής «σέντρας». Κάτι εξαιρετικά δύσκολο και αρκετά ποταπό σε μια εποχή που όλα μετριούνται και πιστώνονται με κοινό συντελεστή το μέγεθος. Όμως είναι και η επόμενη γενιά που μεγαλώνει και η γενιά αμέσως μετά την επόμενη. Και όπως και να το κάνουμε, τα πρότυπα δεν τα λες και τελείως εκπαιδευμένα. Γιατί όλος ο στοχευμένος πληθυσμός (μικροί-μεγάλοι) να θέλει να πασάρει το ποδοσφαιρικό lifestyle;

       

      Γι΄αυτό λοιπόν αν υπάρχουν – που υπάρχουν – στη διεθνή αγορά στελέχη και μυαλά με υπεύθυνη γνώση και ανθρώπινη στάση με ανοιχτό παράθυρο στο μέλλον, ίσως να είναι καλό να δίνεται μεγαλύτερη προσοχή στρατηγικού σχεδιασμού όταν χρειάζεται να συνδεθεί η φωνή που εκπροσωπεί ένα πρόσωπο που καλείται να «σουτάρει» την υπηρεσία. Φανταστείτε να υπάρχει μια γενιά στο μέλλον (κυρίως από αγόρια) που το μόνο που θα θέλει να κατακτήσει, να είναι μια θέση σε μια μεγάλη ποδοσφαιρική ενδεκάδα. Δε θέλω να φανταστώ την ψυχοσύνθεση τους σε στιγμές περιθώριου λάθους. Είναι κάτι σαν το τέλειο, που αρνούμαι πεισματικά να υποκύψω στο μεγαλείο του. Ίσως γιατί θέλω να υπάρχει η δουλειά μου με τα λάθη της. Μου δημιουργεί επιπλέον κίνητρο για δημιουργία. Κάτι που στο τέλειο, πολύ απλά δεν παίζει.

       

      Νομίζω πως υπάρχουν και άλλα θαυμάσια επαγγέλματα που περιμένουν υπομονετικά να πάρουν λίγη από την αίγλη που τους αξίζει. Μπορεί οι ισχυρότεροι σταρ του μέλλοντος να είναι οι επιστήμονες της Τεχνητής Νοημοσύνης ή κάποιοι άλλοι που δούλεψαν, κόπιασαν, σπούδασαν και πίστεψαν σε αυτό που κάνουν, όπως η περιβόητη ποδοσφαιρκή τριάδα που αναφέρθηκε παραπάνω. Εκεί, το storytelling θα  παίξει επίσης μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση κοινής γνώμης.

       

      Και επειδή όλα πλασιώνονται από την παιδεία – και όχι την χορηγούμενη επιτηδευμένη μόρφωση – ο ρόλος των προτύπων είναι μια υπόθεση που ξεκινάει από το σπίτι και συνεχίζει στην κοινωνία. Άλλωστε οι ιστορίες είναι για όλους. Απλώς κάποιοι ταυτίζονται περισσότερο ή λιγότερο με αυτές. Και το μουντιάλ είναι μια τέτοια περίπτωση χωρίς άξιο ανταγωνιστή στο τερέν. Εκτός αν βρεθεί κάποιος στη γωνία των προσεχών ετών, δείχνοντας τον δρόμο για τους επόμενους «διαμεσολαβητές» της δημιουργικής βιομηχανίας. Για την ώρα πάντως – επειδή μερικές φορές το φαβορί είναι το νέο αουτσάιντερ, όπως φαίνεται άλλωστε – η γνωστή όψη του ποδοσφαιρικού ταλέντου είναι για μόνιμο… repeat υψηλής ευκρίνειας!

       

       

    Lenny The Storyteller

    • Στο δρόμο προς το μάθημα, η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη, με τον ήλιο να έχει πάρει τη θέση που του αξίζει για τα καλά. Η καλοκαιρινή πόζα του έχει κάτι το διαφορετικό. Εντελώς ξεσηκωτικό. Σκεφτόμουν πως να αρχίσω τη σημερινή παρουσίαση και πραγματικά δεν έβρισκα κάτι που να υποκινεί ούτε εμένα άρα ούτε και το ώριμο ακροατήριο. Ήταν και κυριακάτικα το μάθημα, οπότε καταλαβαίνεις!

       

      Μέχρι που η λύση – ως δια μαγείας πάλι – ήρθε από το ραδιόφωνο και την μουσική. Ο Lenny Kravitz έκανε το θαύμα του για ακόμα μία φορά με το νέο Low! Το single μιλάει για κοινωνικές και ανθρώπινες διαδρομές – τον πιάσανε τα «μεσήλικα» του μάλλον – αλλά όπως και να το κάνουμε είναι το hit του καλοκαιριού. Σίγουρα θα μπορούσα να πιαστώ από έναν στίχο που αναφέρει για ευκαιρίες που μπορούμε να κυνηγήσουμε. Τουλάχιστον έτσι το μετέφρασα εγώ. Γιατί στην τέχνη, όλα επιτρέπονται.

       

      Είχα βρει το πιο δυναμικό εισαγωγικό σημείωμα για να δέσω την μεταπτυχιακή διάλεξη στο ΑΤΕΙΘ. Το μάθημα έχει τίτλο «Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες». Αποφάσισα να αφήσω να «μιλήσει» η ίδια η μουσική. Να ακούσουμε τι είχε να πει και να μεταδώσει. Πως θα μας έκανε να αισθανθούμε στην αυγή ενός ζεστού κυριακάτικου πρωινού σε μια τάξη από φοιτητές που θέλουν να μάθουν τη σύγχρονη ματιά ανάμεσα στους ανθρώπους και τους πολιτιστικούς οργανισμούς αλλά και τον ρόλο της Δημιουργικότητας στα ψηφιακά μέσα;

       

      «Αφήστε με να αρχίσω με μια ιστορία πριν συνεχίσουμε στην προγραμματισμένη ροή του μαθήματος, που όμως έχει μεγάλη σχέση με αυτό που κάνουμε. Αλλά καλύτερα να αφήσουμε το video clip να παίξει», ήταν τα πρώτα βαριά λόγια μου. Ξαφνικά συνειδητοποίησα για ακόμα μία φορά πόσο διευρυμένο και πολύτιμο εργαλείο είναι η εφαρμοσμένη σύνδεση του παραδείγματος του Storytelling με την ισχύ του Coaching στη Δημιουργική Βιομηχανία.

       

      Όταν τελείωσε η μουσική ή μάλλον η εμπειρία των τεσσάρων λεπτών που προετοίμασε το κλίμα με ένα δημιουργικό μπάσιμο στο προσεχές PowerPoint, η ατμόσφαιρα είχε γυρίσει. Είχε αντιστραφεί. Ο καφές ήταν ήδη στην μέση! Όλοι ήταν έτοιμοι και καρφωμένοι, σχεδόν αποφασισμένοι να ακούσουν και να δουλέψουν πάνω στο επόμενο case study που είχα προετοιμάσει με θέμα το Creativity Coaching.

       

      Είναι από τις φορές που η ίδια η Δημιουργικότητα εξελίσσεται σε κάτι το ακούσιο και ξεμπλοκάρει όποια εμπόδια υφίστανται ώστε να συνεχίσεις. Γιατί και πως; Μα πολύ απλά, γιατί είναι πάντα δίπλα σου, γύρω σου, κοντά σου. Την αισθάνεσαι, την πιάνεις, την καθοδηγείς! Τα ερεθίσματα (stimulants) είναι ανεξάντλητα και διαρκή. Τροφοδοτούν την πορεία της δουλειάς παίρνονας αφορμή από το πιο πιθανό απίθανο.

       

      Ίσως τα πιο παραδοσιακά πλάνα Στρατηγικής Επικοινωνίας να δίνουν σιγά σιγά «σκυτάλη» σε έναν πιο ουσιαστικό καμβά. Αυτόν της ανθρώπινης επαφής και της διάδρασης (interactivity) μέσα στο περιβάλλον στο οποίο κινούμαστε. Η σχέση της επαφής λοιπόν, αποτελείται από ένα αρκετά ιδιαίτερο DNA προάγοντας ένα μοναδικό Identity Culture. Την ενσυναίσθηση. Ισχύει στις τέχνες, στις επιχειρήσεις, στους ανθρώπους. Όμως ας αφήσουμε το play να κάνει τη δουλειά του, όπως αυτό ξέρει καλύτερα απ΄όλους! Μπορεί η φυσιογνωμία του Lenny να δώσει εκείνο το extra credit που χρειάζεται για περισσότερο food for thought.

       

      To μεσημέρι, επιστρέφοντας στο σπίτι, η πόλη φαινόταν άδεια. Φέτος ο δεκαπενταύγουστος έσκασε νωρίς. «Ο κόσμος πήγε για μπάνιο, μπορεί και διακοπές», σκέφτηκα φωναχτά. Τι καλύτερο από το απόλυτο ελληνικό σκηνικό που επιβάλλει η εποχή! Κι όμως υπάρχει και κάτι άλλο. Η δυνατότητα να μπορείς να μεταφέρεις το ταξίδι ακριβώς όπως το φαντάστηκες. Αυτή η σκέψη κόλλησε σαν κουνούπι – που δύσκολα ξεκολλάει – και δεν έλεγε να φύγει. Κάπως έτσι σημείωσα την έμπνευση εισαγωγής που θα ξεκινούσε το επόμενο Workshop με αντικείμενο τη Δημιουργικότητα Σκέψης και Αναλογία Μεταφορών στους Graphic Designers.

       

      Την επόμενη Κυριακή ήμουν ελεύθερος από επαγγελματικές υποχρεώσεις αλλά η θάλασσα γεμάτη συγκίνηση για την πρώτη βουτιά του καλοκαιριού. Η παγωμένη μπύρα και ο Lenny ήταν μαζί μου. Παλι. Σαν να βγήκαν από διαφημιστικό σενάριο. Ποτέ δεν ξέρεις. Στη Δημιουργικότητα πολλά συμβαίνουν εκεί που δεν το περιμένεις. Όμως είσαι πάντα εκεί για να καλωσορίσεις την επεξεργασία τους.

    Start Me Up

    • Σε μια έκθεση που γράψαμε όλοι οι μαθητές στην πρώτη γυμνασίου, η αξιαγάπητη φιλόλογος μας ζήτησε να αναπτύξουμε ένα θέμα σχετικά με το Σαββατοκύριακο που πέρασε.

       

      Οι περισσότεροι συμμαθητές μου περιγράψανε με λεπτομέρειες τις δραστηριότητες που κάνανε μόνοι ή με την οικογένεια τους. Εγώ πάλι, έγραψα μια ιστορία δίνοντας τον τίτλο «48 ώρες». Μίλησα για τα ρούχα που μου αγόρασε η μαμά μου, για την μουσική που άρχισα να κολλάω, για τις αγαπημένες συνταγές της γιαγιάς και φυσικά για το ατελείωτο παιχνίδι με τους φίλους. Κάπου εκεί στο τέλος, ανέφερα και την ομάδα μπάσκετ που πήγαινα προπόνηση, με το μυαλό μου όμως να είναι στο skate, τα κοριτσάκια, τα παγωτά και τις βόλτες.

       

      Ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι όταν μεγαλώσω θέλω να ασχοληθώ με… αληθινά παραμύθια βγαλμένα από στοιχεία της καθημερινότητας!

       

      Η τελευταία πρόταση της έκθεσης παρέμεινε ανέπαφη στο πέρασμα του χρόνου, καθώς η συμπαθέστατη καθηγήτρια ακόμα θα τη θυμάται. «Το γαμώτο της υπόθεσης» άφησε εποχή και έφερε τον μπαμπά μου στο γυμνασιάρχη!

       

      Η δημιουργικότητα στις λέξεις έρχεται με ένα συναισθηματικό τόνο που θέλουν να εμπιστεύονται σήμερα όλα τα σύγχρονα brands, θέλοντας να απογειώσουν τη φήμη, το χαρακτήρα, την υπεραξία και τη διαδραστική δυναμική που διεκδικούν.

       

      Οι ιστορίες είναι αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα μέχρι στιγμής. Να ακούω, να διαβάζω, να παρατηρώ, να αισθάνομαι και να γράφω. Όταν κατασκευάζω μια ιστορία το μόνο που έχω στο μυαλό μου είναι να βλέπω τη στιγμιαία παραστατική φωνή του αναγνώστη.

       

      Αν η αίσθηση από το εικονοκλαστικό storytelling πέρασε και «ακούμπησε», τότε η αφήγηση της μεταφοράς από το δρόμο στην οθόνη πέτυχε το στόχο της. Όπως τότε, στην πρώτη μου αφήγηση, που ήθελα να με θυμάται όλη η τάξη, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

       

      Τώρα που μεγάλωσα και ξέρω τι θέλω από τη ζωή – καλά ναι – προτείνω το εξής: Νιώθεις ότι σου αρέσει και σενα να σκαρώνεις συναρπαστικές ιστορίες που μιλάνε από μόνες τους; Έλα να τις διηγηθούμε παρέα και πίστεψε στη φαντασία της ιδέας για την οποία εργάζεσαι. Brand personas out! Παίζει πολύ.