Home

STORIES

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    Coaching: Η Αναθεώρηση Στο Σύγχρονο Management

    • Ανατρέχοντας στην ιστορία και στις θεωρίες περί ηγεσίας, στα οργανωσιακά μοντέλα και στο επίκεντρο διαφόρων στυλ διοίκησης, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς ότι κοινός παρονομαστής στην έντονα επαναληπτική ερμηνεία περί παραγωγικότητας είναι ο άνθρωπος.

       

      Παλιότερα, θέλοντας οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι να περιγράψουν το ιδανικό κυρίαρχο στυλ ηγεσίας που επικρατούσε σε γενικές γραμμές στις ημέρες των λεγόμενων «παχιών αγελάδων», το ονόμασαν ηρωικό. Με την έννοια ότι η βασική αντίληψη πάνω στην οποία στηριζόταν και κυριαρχούσε στην πράξη – σε συνδυασμό με τον κλασσικό ορισμό του μάνατζμεντ που τονίζει ότι η δουλειά οφείλει και μπορεί να γίνεται μέσω άλλων (getting work done through others) – ήταν το βασικό στοιχείο που καθόριζε έναν μάνατζερ ηγέτη.

       

      Άλλες εποχές, άλλες αντιλήψεις, άλλες προσδοκίες. Με το πέρασμα των χρόνων και φυσικά της συνεχούς αναμόρφωσης της οικονομίας και των επιχειρήσεων, η γοητεία της επιτυχίας στο σύγχρονο μάνατζμεντ του ψηφιακού μετασχηματισμού κρύβεται πίσω από τη διαίσθηση. Δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι μια καλά δομημένη και αρκετά ουσιαστική προσέγγιση που αποτελείται από ένα σύνολο αξιών όπως όραμα, στρατηγικές ικανότητες, ανάπτυξη δεξιοτήτων, προτεραιότητα καινοτομίας κριτικής σκέψης, τεχνολογικής ανάλυσης και σύνθεση αναγκαιότητας των διαδικασιών. Ένα πλαίσιο τροφής για σκέψη που καταδεικνύει με επιμελή τρόπο το εξελισσόμενο μοτίβο της περιβόητης θεώρησης για Coaching.

       

      Οι τάσεις και τα σημεία των καιρών είναι πιο ώριμα από ποτέ ώστε να σχηματίσουν ένα ολοένα και πιο ανθρωπιστικό μοντέλο διεκπεραίωσης μάνατζμεντ. Πρωταρχικός και ακούραστος σκοπός του Coaching είναι η ανάπτυξη ατομικών δεξιοτήτων ενός ατόμου που με τη σειρά τους μετατρέπονται σε ισχυρές ικανότητες. Αποκλειστικός σκοπός από τον καθοδηγητή Coach είναι η σύνθεση αξιοποίησης χειρισμού και «μέτρησης» των προσωπικών αξιών που έχουν ως κεντρικό συντελεστή τον άνθρωπο – εργαζόμενο. Απόρροια της αποτελεσματικής ανάδρασης (feedback) που θα διαμορφωθεί από τον Coach, είναι η ανάδειξη και απελευθέρωση δυνατοτήτων που διέπουν και χαρακτηρίζουν τα «κρυφά» ή φανερά εργασιακά ταλέντα ενός ανθρώπου.

       

      Σημαντικό να αναφερθεί πως η βελτίωση απόδοσης σε ένα πολυμορφικό και παράλληλα μεταβαλλόμενο διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον, δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση ως μια γραμμική απόδοση. Με την έννοια ότι οι παραγωγικές μέρες της δουλειάς με τον ίδιο και απαράλλαχτο τρόπο τεχνογνωσίας βρίσκονται στο παρελθόν. Συνεπώς το εξωστρεφές αντικείμενο στο πεδίο της δουλειάς δεν εστιάζεται αποκλειστικά στην τεχνική και επιστημονική κατάρτιση αλλά στον επανασχεδιασμό, την αναθεώρηση και τα σενάρια αλλαγής που αφομοιώνονται από τον δυναμισμό του εκάστοτε μοναδικού ταλέντου μέσα σε ένα περιβάλλον που παράγει ανθρώπινες αξίες για την τελική εμπορική αξία.

       

      Η τέχνη της πρακτικής εξάντλησης του Coaching, θα μπορούσε να υποδειχθεί ως ένας πολύτιμος φορέας αυτής της συγκλονιστικής «ρεβάνς» απέναντι στην τεχνολογία και την εξειδίκευση. Με μια πρώτη ματιά, ο παλιότερος μάνατζερ – διαχειριστής με την παραδοσιακή έννοια της διεκπεραίωσης δείχνει να παρουσιάζει έναν νέο και αρκετά επιδραστικό τύπο μάνατζερ: Τον μάνατζερ Coach. Έναν προικισμένο νεωτεριστή με εφόδια ενέργειας από οραματιστή ηγέτη που διευκολύνει την προσαρμοστικότητα και την επικοινωνία, αναπτύσσοντας τους ανθρώπους και αναδεικνύοντας τα ταλέντα, τη στάση και τη συμπεριφορά των πεποιθήσεων τους με έμφαση στην ολοκλήρωση της αποτελεσματικής και ενσυνείδητης εργασίας.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Content Writing: Η πιο βασική δεξιότητα του Content Marketing

    • Αρκετό καιρό πίσω, στη δύση της προηγούμενης χιλιετίας, διδάχτηκα για πρώτη φορά το γνωστικό πεδίο του Marketing. Η παράδοση και η μεταφορά του, που γινόταν στα Business Schools εκείνων των ημερών, είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους τους… παλιότερους της δεκαετίας του ’90. Marketing Mix, 4P, SWOT Αnalysis, 5 Forces Porter Analysis, εμπορική προϊοντική πολιτική. Τα case studies περιορίζονταν στις μεγαλόπνοες στρατηγικές εισόδου και εξόδου, δίχως κανένα φίλτρο πρόβλεψης για το οικονομικό μέλλον που κατέρρευσε σαν ασύμμετρο τραπουλόχαρτο μέσα σε μια νύχτα που άργησε να ξημερώσει το επόμενο πρωί. Το branding και το design identity ήταν στα σπάργανα και η στρατηγική επικοινωνίας δεν περιείχε καθόλου internet. Ή μάλλον, εμφανιζόταν το direct mail με ομαδικό email και στην καλύτερη περίπτωση το newsletter. Σημαντικό να αναφερθεί πως η απελευθέρωση του internet είχε γίνει μόλις το 1995.

       

      Πριν δέκα χρόνια, το 2009, το Marketing διένυε μια μεταβατική φάση με το digital, τα social media και την αναθεώρηση του φυσικού παραδοσιακού εμπορίου να εξελίσσεται σε καινοτόμες – για την εποχή – ψηφιακές πλατφόρμες. Το ισχυρό στοίχημα για τις επιχειρήσεις (μικρές και μεγάλες) ήταν ακριβώς αυτό. Τι δουλειά κάνουν από εδώ και πέρα και ποιος ο ρόλος τους στην προώθηση πωλήσεων και το brand loyalty της συμπεριφοράς καταναλωτή. Μια προβληματική διατύπωση που μέχρι και σήμερα παραμένει αδιευκρίνιστη για τον απλούστατο λόγο ότι οι επόμενες γενιές (Millennials και Gen Zers) παίρνουν σα δεδομένο ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα brand loyalty.

       

      Σήμερα, αρχές του 2019, έχουν περάσει είκοσι χρόνια που ασχολούμαι με την ιδέα και τη φιλοσοφία του Marketing. Τολμώ να αναφέρω χωρίς υπερβολή ότι η πιο θεμελιώδης λειτουργία ενός οργανισμού βρίσκεται σε μια καθημερινή αναθεώρηση με το εμπορικό στοιχείο (trade marketing) να δουλεύει σχετικά καλά από μόνο του. Με μεγάλη φόρα από πρακτικές και διαδικασίες προηγούμενων ετών λόγω «υποθήκης» και εμπειρίας που κυοφόρησε και καλύφθηκε στο παρελθόν.

       

      Όμως τι γίνεται αλήθεια στην εποχή της υπερπληθωρικής προσφοράς πληροφορίας και νέων ψηφιακών τακτικών Marketing που το μόνο που έχουν ως βάση συζήτησης με το 1999 είναι πως κάπως οφείλουμε να δημιουργούμε ανάγκες για τους πελάτες μας. Το κλειδί – ζητούμενο (core competence) για ένα φιλόδοξο και ταλαντούχο άτομο που θέλει να ασχοληθεί με τον συναρπαστικό κόσμο του Marketing είναι μια θαυμάσια αλλά εξαιρετικά απαιτητική ικανότητα. Που τείνει να γίνεται βασική δεξιότητα στις περιγραφές θέσεων εργασίας (job description) όχι μόνο για διαφημιστικές εταιρείες και πολυσχιδή design agencies αλλά για όλα τα δημιουργικά startups και επιχειρήσεις – οργανισμούς που χρειάζεται να αναπτύξουν δημιουργική εξωστρέφεια. Ποιο είναι αυτό; Το γράψιμο περιεχομένου ή αλλιώς σε πολύ πιο συνηθισμένα «ελληνικά» το Content Writing.

       

      Σε άλλα σύγχρονα νέα, με τα ρεφλέξ της αγοράς να έχουν πια εξοικειωθεί με αυτούς τους «περίεργους» τύπους και τύπισσες με τα διαφοροποιημένα backgrounds που ξέρουν να γράφουν και να σχεδιάζουν με λεκτικό αποτύπωμα την ροή εμπειρίας για απαιτήσεις πελατών, το τοπίο της στρατηγικής επικοινωνίας έχει αλλάξει κατά πολύ μεγάλο βαθμό. «Έλα Γιάννη, θέλω content χθες… Περιμένω να βγάλεις ένα concept στις επόμενες δύο ώρες… Τι έγινε με την ιδέα που σου είπα το πρωί; Ακόμα να κλείσει το σενάριο…» Αυτές είναι φράσεις – requests που εντοπίζονται καθημερινά στο mailbox – και παντού σε online status – με το όποιο ταλέντο του αφηγητή να περνάει σε δεύτερη μοίρα γιατί η «βιοτεχνική» του δεξιότητα πατάει πόδι σκληρά, όπως η νύφη τον γαμπρό στην εκκλησία.

       

      Η έμπνευση δεν είναι πλέον για λίγες και ψαγμένες καλλιτεχνικές ψυχές. Είναι ανοιχτή στο σύνολο. Είναι μια έννοια που υποστηρίζει την ολοκλήρωση της εργασίας. Όσο πιο πολύ τη δουλεύεις, τόσο πιο μηχανικά έρχεται. Με τη διαφορά ότι κι αυτή επιβάλλεται να έχει δικαίωμα στο δικό της πρώιμο – αλλά σύντομο – sabbatical. Γιατί κι αυτή έχει τα όρια της λίγο πριν το burnout. Και ξανά από την αρχή.

       

      Όπως όλα τα πράγματα στις επιχειρήσεις, έτσι και η σύλληψη περιεχομένου θέλει σχεδιασμό, πλάνο ιδεών, κατάρτιση προϋπολογισμού και αρκετή στοχευμένη φαντασία μεταξύ άλλων. Δεν είναι κάτι εύκολο που συμπληρώνει τον Marketing Manager. Δεν είναι κάτι παράταιρο. Είναι κάτι που μπορεί να καθορίσει τη στρατηγική και την καινοτομία σκέψης μιας επιχείρησης.

       

      Κάτι που η ψηφιακή εξωστρέφεια δείχνει να ξεχνάει, γιατί πολύ απλά θεωρεί ότι οι «πένες» μπορεί να έχουν κάτι από ρομποτική τυποποίηση, απαιτώντας να γράφουν χιλιόμετρα από προσδοκώμενα μετρήσιμα αποτελέσματα. «Well, guess what», που θα έλεγε και ένας πολύ καλός συνάδερφος. Το καλό Content Writing παράγεται από ελάχιστους στην Ελλάδα. Ας δώσουμε χρόνο και έδαφος στις νεαρότερες και πιο ταλαντούχες ηλικίες να «μιλήσουν» με την αίσθηση που έχουν για το Marketing, τη διαφήμιση και την επιχειρηματικότητα. Δεν είναι χάρη. Είναι ανάγκη κινητοποίησης ενέργειας. Και δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο κλισέ του #instawriting. Αλλά σε εκείνο το (όλον) που αφιέρωσε μια ζωή ο μεγάλος Έλληνας της Αμερικής, Γιώργος Λόης. Είναι πατημένα 87 και συνεχίζει να δίνει νόημα με λέξεις στις εταιρείες πολύ πριν αυτές γίνουν brands.

       

      Να μια δουλειά που θα έχει ολοένα αυξανόμενη ζήτηση αλλά η προσφορά θα είναι πενιχρή. Και μακάρι να διαψευστώ. Όχι γιατί δεν υπάρχει ταλέντο. Το ταλέντο εκπαιδεύεται. Αλλά γιατί η πειθαρχία είναι κάτι που γράφεται με χιλιάδες ώρες ψαξίματος του μυαλού σε offline status και όχι σε συνεχές online mode. Όταν το γρήγορο και βιαστικό περιεχόμενο συνάντησε το αργό αλλά προοδευτικό κείμενο, τότε το τελευταίο βρέθηκε να τα «πίνει» μόνο του – ως συνήθως – με τον έναν και μοναδικά ακούραστο φίλο του. Τον υπολογιστή του! Καιρός να αλλάξει αυτή η συνθήκη. Η ώρα έφτασε με αρκετά ώριμη προοπτική. Ας την πιάσουμε χωρίς να την αφήσουμε – αυτή τη φορά από τα μαλλιά. Ναι, η περιγραφή θέσης εργασίας υπάρχει και μάλιστα έχει ένα σοβαρό ονοματεπώνυμο: Content Creator. Γιατί να αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να αιωρείται και να μην αξιοποιείται, δίνοντας έναυσμα για συζήτηση στα Business Schools του 2020 να εισάγουν την παραπάνω λογική ως πλαίσιο ενός πιθανού βασικού μαθήματος στα προγράμματα σπουδών τους;

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Όταν το Influencer Marketing συνάντησε την Αρχιτεκτονική.

    • Στην νεότερη ιστορία της αρχιτεκτονικής ο Le Corbusier δραστηριοποιήθηκε, διαμόρφωσε και επηρέασε, αφήνοντας μια παρακαταθήκη με πολύ υψηλό αίσθημα ευθύνης και προοπτικής εξέλιξης. Η δημιουργικότητα του δεν εξαντλήθηκε αποκλειστικά σε ένα πεδίο. Παράλληλα με την πασίγνωστη επαγγελματική δουλειά του, αφιερώθηκε με τον ίδιο ζήλο στην πρωτοβουλία αντίληψης του αστικού σχεδιασμού αλλά και στην έμπνευση συγγραφής ενός μοναδικού ιδιόχειρου έργου.

       

      Ίσως να ήταν άδικη η οποιαδήποτε σύγκριση αλλά και εξαιρετικά άστοχη η προβολή δημιουργικότητας μεταγενέστερων μορφών της αρχιτεκτονικής. Ονόματα – θρύλοι σε παγκόσμιο στερέωμα όπως οι Ludwig Mies van de Rohe, Frank Lloyd Wright, Jean Nouvel, Rem Koolhaas, Renzo Piano, Tadao Ando, Marcel Breuer, Zaha Hadid δεν καθόρισαν μόνο την ιστορία της μοντέρνας αισθητικής με το αφαιρετικό τους χέρι. Τους επισυνάπτεται ακόμη ένας ρόλος, αρκετά πιο διαδραστικός. Αφηγήθηκαν με τον τρόπο τους μια ιστορία πολιτισμού. Κατασκεύασαν σημαντικές οντότητες καθημερινού περιβάλλοντος που επηρέασαν κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές με την έννοια της κίνησης και αλληλεπίδρασης στη σχέση ανθρώπου – πολίτη – κοινωνίας – πλαισίου.

       

      Αυτά τα «βαριά» χαρτιά μίλησαν με το έργο τους και μόνο. Δεν έκαναν θόρυβο για επίδειξη. Ήταν αυθεντικοί, προάγοντας και παράγοντας μια πρωτοποριακή σύνθεση στην τεχνογνωσία και την αίσθηση που είχαν για τα πράγματα. Θεωρούσαν την αρχιτεκτονική όχι κάτι το ελιτίστικο που απευθύνεται σε λίγους και εκλεπτυσμένους. Προσπαθούσαν να προβάλλουν με την αναγεννησιακή ματιά τους ένα συνολικό κάλεσμα προς το κοινό. Η ολιστική προσέγγιση πως η αρχιτεκτονική είναι για όλους, λειτουργούσε με κεφαλαία γράμματα!

       

      Ίσως να μην ήξεραν ότι κάποια μέρα, πολλά χρόνια μπροστά, πιθανόν να τους αποκαλούσαν Influencers. Γιατί οι πραγματικά επιδραστικοί είναι οι άνθρωποι που μιλούν με την μεθοδευμένη διάρκεια πράξης και όχι με το εφήμερο του λόγου – έστω και του ταχύτατα στιγμιαίου περιεχομένου που στηλιτεύει το υποσυνείδητο από τα ψηφιακά μέσα.

       

      Σήμερα που χρειάζεται να διαφοροποιείται και να αναπροσαρμόζεται συνεχώς το architecture positioning ενός επαγγελματία αρχιτέκτονα, η επιστροφή στις ρίζες και στις βασικές αξίες της συγκεκριμένης τέχνης είναι πιο σημαντική από ποτέ. Ίσως γιατί το Influencer Marketing τελικά, είναι μια αρκετά παλιά «γνώριμη» έννοια στους αρχιτεκτονικούς κύκλους. Το έργο μιλάει από μόνο του καθορίζοντας την πορεία ζωής και ύπαρξης του. Όμως τι γίνεται στην τωρινή ψηφιακή εποχή που όλα είναι αστραπιαία, γρήγορα, περισσότερα και εξατμίζονται με αρκετά παρωχημένο βαθμό σε βραχυπρόθεσμη κλίμακα;

       

      Το πλαίσιο περιεχομένου που καλείται να επικοινωνήσει ο επαγγελματίας αρχιτέκτοvας τη δουλειά του, είναι ένα πλαίσιο θεματικών ενοτήτων που χαρακτηρίζει τον ίδιο το δημιουργό. Ο αρχιτέκτονας είναι ο ακροβάτης της τέχνης ανάμεσα στον πολιτισμό, το αστικό τοπίο και το marketing, αφήνοντας όμως το αποτύπωμα του ως υποθήκη λειτουργικής καθημερινότητας που φλερτάρει με τις αισθητικές προσλαμβάνουσες για τον σύγχρονο κοσμοπολίτη.

       

      Μόνο που δε χρειάζεται να διατυμπανίζει τη δουλειά του με τελείως ηχηρό τρόπο γιατί η δεδομένη πρακτική μπορεί να εισέλθει στα όρια του αποκρουστικού και εκκωφαντικού θορύβου. Κάτι το οποίο είναι εχθρός για τον επαγγελματία. Ίσως τελικά να μη χρειάζεται αυξημένο marketing και πολλαπλό personal branding. Για τον απλούστατο λόγο, γιατί κατά μία έννοια οι προκάτοχοι του υπήρξαν από τους ιδρυτές του ορισμού Influencer.

       

      Κι επειδή η ιστορία κάνει κύκλους και επαναλαμβάνεται, μπορεί μια συχνή επιστροφή στα θεμελιώδη ζητήματα της στρατηγικής επικοινωνίας να είναι ότι πιο αποτελεσματικό και ξεμπλοκαριστικό χρειάζεται. Διότι πολύ απλά, το επάγγελμα του αρχιτέκτονα έχει θράσος, αυτοπεποίθηση, ευγένεια, και περιέργεια. Μια περίεργη ανησυχία που αναπαράγεται γιατί είναι πόλος ζωτικής σημασίας ανάμεσα στην υγιή ασυμμετρία και τη συμμετρία του χάους.

       

      Έτσι κι αλλιώς οι μεγάλοι δάσκαλοι που προαναφέρθηκαν αν είχαν ένα κοινό μεταξύ τους – γιατί κανονικά είναι όλοι τελείως διαφορετικοί – είναι ότι ήταν αντισυμβατικοί και μη κομφορμιστές. Μια διατύπωση που δεν ισχύει καθόλου στο επιτηδευμένο Influencer Marketing. Αντιθέτως, προτάσσει τις συνθήκες για έναν καλό ηγετικό δρόμο προς την προσωπικότητα του αυθεντικού Influencer, δημιουργώντας followers όχι μόνο σε ποσοτικό αλλά και ποιοτικό επίπεδο.

       

      Όταν λοιπόν μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μπαρ από αυτά που λέγονται και γράφονται οι καλύτερες ιστορίες, συναντήθηκαν η Αρχιτεκτονική και το Influencer Marketing, μάλλον η κυρία Αρχιτεκτονική τα ήπιε μόνη της γιατί πολύ απλά δεν είχε να πει και πολλά με τον απέναντι συνομιλήτη της!

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Management VS Storytelling: To νέο… στάνταρ Χ

    • Το Management είναι σαν την αφήγηση. Δεν μπορεί να ειπωθεί και να παρουσιαστεί μέσα σε δύο φράσεις. Δεν είναι κάτι στέρεο. Είναι από μόνο του μια ιστορία που εξελίσσεται με ρυθμό, τόνο, φωνή και «γλώσσα» συνείδησης. Όπως όταν γράφεται ένα ζωντανό σενάριο και μέχρι την τελική μορφή του θα υπάρξουν πολλά αντίγραφα – χειρόγραφα στον κάδο. Έτσι και η εξέλιξη μεθόδου που στήνεται το κάθε προσωπικό στυλ Management, έχει τη δική της εμπειρία.

       

      Παλιότερα το ονομάζανε διαχείριση. Λίγο πιο μετά διοίκηση. Στη συνέχεια, διαμορφώθηκε η προσέγγιση του Management. Σήμερα η ενορχήστρωση της τέχνης επαφής μεταξύ των ανθρώπων – γιατί περί αυτού πρόκειται – κρύβεται στο ταλέντο απελευθέρωσης της δημιουργικότητας και των κρυφών χαρισματικών δεξιοτήτων που έχουν οι εργαζόμενοι αλλά δεν είναι σίγουροι γι’ αυτές. Αποτέλεσμα; Η μη έγκαιρη και πρόθυμη ενεργοποίηση τους. Εδώ έρχεται και επεμβαίνει, όχι με πυροσβεστικές λύσεις, αλλά με πιο «προπονητικές» τακτικές, ο Manager Coach.

       

      Η διάχυση δημιουργικότητας είναι σαν να βάζεις τις λέξεις στη σειρά. Είναι τόσο δύσκολο, όσο εύκολο φαίνεται. Δεν είναι ακατόρθωτο. Είναι χρονοβόρο και απαιτητικό. Πολλές φορές με σημαντικό κόστος. Χρειάζεται πειθαρχία και συνοχή. Η τόλμη του να γοητεύεις τον συνομιλητή – στην προκειμένη περίπτωση τον συνάδερφο, τον ακροατή, το στοχευμένο κοινό, την επικοινωνία με τα στελέχη.

       

      Ίσως εδώ ακροβατεί το σημείο ανάμεσα στο Management και το Storytelling. Είναι από μόνο του μια ιδιαίτερη κατάσταση. Μπορεί και πρόκληση. Θυμήσου την τελευταία φορά που διάβασες ένα αρκετά καλό βιβλίο που αποδείχτηκε τόσο καθηλωτικό παρασύροντας την διάθεση σου στα ύψη και παρακαλούσες να μην τελειώσει. Κάπως έτσι είναι και η καθοδήγηση που υποδηλώνεται στο αφήγημα του Storytelling Coaching. Η νέα αναλυτική συνθήκη οργανωσιακής συμπεριφοράς και στρατηγικής επικοινωνίας των ανθρώπων στο Management σύγχρονων επιχειρήσεων της ψηφιακής εποχής.

       

      Κανένα startup δε θα μπορεί να έχει την απαιτούμενη συνέχεια αν δεν επενδύσει στις σχέσεις των ανθρώπων με μια προσωπική ιστορία. Το Storytelling δε χρησιμοποιείται μόνο στη διαφήμιση, το marketing και το graphic design. Αντιθέτως, το Storytelling παράγεται «ξεδιπλώνοντας» την όποια τεχνική αφήγηση του μέσα από τα προικισμένα, ενεργοποιημένα ταλέντα των ανθρώπων που ηγούνται πίσω από ένα story. Γιατί σε τελική ανάλυση τι είναι μια εταιρεία αν δεν έχει μια ιστορία να διηγηθεί;

       

      Με τον παραπάνω τρόπο μπορεί να κερδηθεί στο διηνεκές η πρόοδος της παραγωγικότητας και των ρεαλιστικών υπολογισμών. Κάτι που η τεχνολογία προσπαθεί να καταφέρει να επιδιώξει, δίχως όμως να γνωρίζει με σαφήνεια γιατί το κάνει. Τα στελέχη του ψηφιακού μετασχηματισμού είναι storytellers και κατασκευαστές συναισθηματικής συνείδησης. Δεν είναι σε καμία περίπτωση εκτελεστές εντολών προϊοντικών διαδικασιών όπως παλιότερα.

       

      Το στοίχημα του τωρινού Management κρύβεται στο αφήγημα της ιστορίας που θα περάσει στους ανθρώπους και αυτοί με τη σειρά τους σε άλλους ανθρώπους. Ποιους; Μα φυσικά αυτούς για τους οποίους σκεφτόμαστε, παράγουμε, δρούμε και αντιδρούμε καθημερινά. Με μια λέξη: Τους πελάτες μας. Γιατί ο πελάτης ξεκινάει από τον εσωτερικό πελάτη μιας επιχειρηματικής οντότητας που δεν είναι άλλος από τον απέναντι συνάδερφο και πως θα επικοινωνήσει το ευρύτερο εταιρικό όραμα που πιστεύει (job satisfaction).

       

      Στόχος, είναι σε κάποια φάση η αφηγηματική διαδικασία του Management να φτάσει με τεχνικό τρόπο στον αποδέκτη που χρειάζεται να αποτυπωθεί η σκέψη – δηλαδή τον τελικό καταναλωτή που απευθύνεται το σύνολο των ενεργειών μιας εταιρείας. Μέχρι τότε, έχει πολύ δρόμο και αρκετή… σελίδα να διαβούμε.

       

      Τουλάχιστον στην μεταιχμιακή Ελλάδα που προσπαθεί να αφουγκραστεί που «πατάει» ο μοντέρνος επιχειρηματικός κόσμος. Διότι το που πραγματικά βρίσκεται η ίδια η χώρα είναι μια άλλη υπόθεση, αρκετά πιο σύνθετη και πολύπλοκη. Ενίοτε και πολιτική. Ένας παράγοντας που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει το culture mix ενός Manager Coach που θέλει να εργάζεται με Storytelling αντιλήψεις!

       

      Πηγή Φωτογραφίας: Unsplash

    15 Βήματα για τον Έλληνα Μillennial Εntrepreneur

    •  

      Υπάρχουν αρκετοί που νομίζουν ότι το επάγγελμα του επιχειρηματία στην Ελλάδα είναι εύκολο και αρκετά προσοδοφόρο. Πολλοί millennials (αγόρια και κορίτσια) μάλιστα θεωρούν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο ο μονόδρομος του επιχειρηματία στον προορισμό για την επαγγελματική αποκατάσταση. Ακόμα και σε περιόδους οικονομικής στένωσης, η απόφαση για το γοητευτικό ταπεραμέντο του ελκυστικού κατά τα άλλα entrepreneur, είναι ισχυρή και συχνή.

       

      Τι γίνεται όμως όταν από την θεωρητική προσέγγιση και τον… έξω χορό περάσουμε στην ισχνή πρακτική εφαρμογή; Παρακάτω, σημειώνονται 15 βήματα που προφυλάσσουν και ανακοινώνουν στον υποψήφιο Έλληνα millennial entrepreneur ότι τα πράγματα δε θα είναι πάντα ρόδινα και κατασκευασμένα με σενάρια και essence από τη Wall Street, τη Madison Avenue, τη Silicone Valley και το Palo Alto. Η εικόνα του να δουλεύεις αραχτός και ηλιοκαμένος με το Mac δίνοντας εντολές, μάλλον είναι βγαλμένη από κάποια σειρά!

       

      1. Δε βγάζεις εύκολα λεφτά – παράγεις συνεχείς κύκλους επένδυσης. Αν νομίζεις ότι η παραγωγικότητα αποδίδει μερίσματα και μεγάλες εισροές, μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτείς. Το θέμα είναι να «γυρίζουν» στην αγορά τα κεφάλαια και τα όποια ταμειακά αποτελέσματα.
      2. Δε φτιάχνεις περιουσία – κατασκευάζεις ventures. Μη θαμπώνεσαι από τη λάμψη και την καλοστημένη χλιδή. Το τι βλέπεις στα web summits και στη διεθνή επιχειρηματική ειδησεογραφία δε σημαίνει ότι είναι γραφτό να γίνει και στην δική σου περίπτωση. Ο στόχος είναι να αφήσεις το αποτύπωμα σου ως σοβαρός και υπολογίσιμος παίκτης της αγοράς και όχι ως ακόμη ένας νεόπλουτος με τη λογική του βιοτέχνη των 80s.
      3. To «μαγαζί» δεν είναι δικό σου – είναι όλων. Μόνος θα πας μέχρι τη γωνία. Μαζί με τους συνεργάτες και τους εμπλεκόμενους της αλυσίδας αξίας της εταιρείας μπορεί και να κατακτήσετε αργά και σταθερά κάποια μερίδια αγοράς. Το συμμετοχικό management είναι από τις βασικές δεξιότητες που οφείλει να εκπέμπει το επιχειρηματικό μυαλό της νέας γενιάς.
      4. Δεν έχει ωράριο – έχει μόνο αφετηριακά σημεία. Αν θέλεις ένα σταθερό ωράριο, να πληρώνεσαι κάθε δύο εβδομάδες και να εργάζεσαι μέχρι σαράντα ώρες την εβδομάδα, τότε το spectrum των startups είναι απαγορευτικό. Αυτό που δίνει σίγουρα πράσινο φως είναι η στάση για καθημερινές αλλαγές και απρόβλεπτες προκλήσεις. Μερικές από αυτές όμως μπορεί να οδηγήσουν σε θεαματικά αποτελέσματα. Απλώς δεν το ξέρεις από την αρχή και… κολυμπάς μέχρι να το μάθεις.
      5. Εδώ δεν έχει δουλειά – έχει δημιουργία. Δε δουλεύουμε για να παραδώσουμε μια σειρά από έργα και projects. Αισθανόμαστε μια εσωτερική ανάγκη να δημιουργούμε και να εξελίσσουμε το πλαίσιο εργασίας που καλούμαστε να δραστηριοποιηθούμε γιατί πολύ απλά δεν μπορούμε σαν προσωπικότητες να μην χαράσσουμε κάθε μέρα καινούργιες προοπτικές και νεοσύστατες εμπειρίες. Αλλιώς η δουλειά είναι βαρετή και μονόχνοτη.
      6. Δεν έχει μόνο functionality (operations, logistics, finance, development). Έχει αποκλειστικά ανθρώπους – και όχι ανθρώπινους πόρους. Στο τέλος της ημέρας έτσι κι αλλιώς όλα γίνονται από ανθρώπους για ανθρώπους. Ακόμα! Its all about people, λοιπόν.
      7. Δεν πατάμε στη λογική του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος (competitive advantage). Τα 80s είναι τριάντα χρόνια πίσω, άσχετα αν είναι στη μόδα σε κάποιες τάσεις! Αυτό που έχουμε πολύ έντονο είναι ένα αυθεντικό initiative – μια πολύ χαρακτηριστική ικανότητα φαντασίας, διαίσθησης, ενεργοποίησης και κινητικότητας των επιχειρηματικών πραγμάτων.
      8. Σε καμία περίπτωση δεν είναι μαραθώνιος γρήγορου τρεξίματος με το ποιος έκανε καλύτερο χρόνο. Η σύγχρονη ψηφιακή επιχειρηματικότητα είναι ένας διαρκής αγώνας σταθερού περπατήματος χωρίς τέλος αλλά με στάσεις αναθεώρησης της διαδρομής. Κανένας από τους πολύ λαμπερούς που θαυμάζεις δεν ξεκίνησε με ένα σκοπό τον οποίο δεν τον προσάρμοσε ανάλογα στην πετυχημένη πορεία. Η προσαρμοστικότητα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Κάτι που αν βιάζεσαι, το χάνεις. Αργά και σταθερά – παλιό αλλά καλό –. Ισχύει.
      9. Δεν υπάρχει ένας αποκλειστικός στόχος – υπάρχει μια συστηματική αναγέννηση ιδεών. Όταν αρχίσεις να γλυκαίνεσαι από το εξαιρετικό brand για το οποίο δίνεις αγώνα καθημερινά θα νιώσεις μια άμεση, ξεκάθαρη ανάγκη να το πας ένα βήμα παρακάτω κάθε φορά που θα πετυχαίνεις έναν στόχο. ΥΓ. δε θα γλυκαθείς από τα χρήματα, όσο από τη φήμη του ποιοτικού word of mouth.
      10. H δουλειά δε γίνεται όπως την προσέγγιζαν οι γονείς σου και οι παλιότερες γενιές. Θα μάθεις γρήγορα – μπορεί όχι εύκολα, αν υπάρχει κάποιος «δοτός» οικογενειακός μέντορας – πως η συνέχεια της οικογενειακής επιχείρησης στην ουσία ξαναρχίζει από το σημείο 0. Μια παραδοχή σημείου καμπής που πολύ δύσκολα θα αφουγκραστούν και οι δύο πλευρές – γενιές.
      11. Η τεχνολογία και η πολλά υποσχόμενη ρομποτική δεν είναι το κλειδί. Το storytelling είναι η αφορμή για το μελλοντικό οικοδόμημα που θα ξεκινάει από τη φυσική και παραδοσιακή μεθοδολογία και θα μετατρέπεται σιγά-σιγά σε ψηφιακό μετασχηματισμό. Μόνες τους οι μηχανές και οι αλγόριθμοι δεν μπορούν. Χρειάζονται έναν πιο «παρεΐστικο» προγραμματισμό.
      12. Τα social media είναι ένα από τα μέσα επικοινωνίας και προβολής εικόνας του ευρύτερου brand awareness στο οποίο συνεισφέρεις καθημερινά. Δεν είναι όμως ο αποκλειστικός αποδέκτης όλων όσων πραγματοποιείς. Είναι λάθος να επιχειρείς για το post, το story, το comment, το contest και όλο το content marketing. Είναι καταπληκτικό πλαίσιο επικοινωνίας αρκεί να μην μετατρέπεται η αποστολή της εταιρείας και η φύση της δουλειάς σε media company!
      13. Στην Ελλάδα δεν έχει πολλά χρόνια που απελευθερώθηκε και αποενοχοποιήθηκε ο ρόλος του νεαρού επιχειρηματία. Και δεν εννοείται ο ρόλος του μικρομέτοχου σε μαγαζί εστίασης. Πριν κάνεις το δικό σου βήμα, βγες έξω από το «μαύρο κουτί» του μικρόκοσμου, ενημερώσου, δικτυώσου, διάβασε, επιμορφώσου, άκου και μη μιλάς και στην καλύτερη περίπτωση κυνήγησε μια ευκαιρία στο εξωτερικό για να προσφέρεις υπηρεσίες από οποιαδήποτε πόστο και θέση σε έναν κλάδο μιας αντίστοιχης επιχείρησης του προσδοκώμενου ενδιαφέροντος σου.
      14. Δε χρειάζεται να γκρινιάζεις για τη φορολογία και το ΦΠΑ. Εστίασε στην επίτευξη των στόχων και «δούλεψε» όσο καλύτερα μπορείς την εστίαση διαφοροποίησης κέρδους. Μη σε νοιάζει τόσο τι κάνει ο ανταγωνισμός αλλά τι δεν κάνει. Προσπάθησε να πάρεις τα ΔΕΝ και να τα κάνεις ΝΑ. Είναι καταπληκτικό το πόσο θετικά μπορεί να δουλέψει αυτή η εκδοχή.
      15. Το influencer marketing είναι μια φούσκα της εποχής. Είναι μόδα, που θα περάσει. Μην την δίνεις περισσότερη αξία, ενέργεια και χρόνο από αυτό που πραγματικά απαιτείται για τις συγκεκριμένες συνεργασίες. Και να θυμάσαι πως είναι απλώς η εξέλιξη του opinion leadership. Και πιο παλιά του όρου (Σημαίνων – Σημαινόμενο). Στην ουσία δεν είναι κάτι άλλο. Είναι διαφήμιση, πόσο πιο λαϊκά να το πούμε.

      Αυτά και πολλά ακόμα χρήσιμα και άγραφα tips χρειάζεται να μεταδίδονται, χωρίς να συμβουλεύουν με σοβαροφάνεια, ώστε να βελτιστοποιήσουν μια δυνατή αντίληψη και στάση ανθρώπου που θέλει να ασχοληθεί με το επάγγελμα του επιχειρηματία. Διότι ο μοντέρνος Έλληνας τριαντάρης επιχειρηματίας καλό είναι να ξέρει ότι δε θα δουλεύει για τη δουλειά. Εργάζεται και συμμετέχει με πάθος σε αυτό στο οποίο δίνεται, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να χαμογελάει χωρίς αυτό. Του είναι απαραίτητο. Η επιχειρηματικότητα είναι τρόπος ζωής. Την παντρεύεσαι και πορεύεσαι μαζί της.

       

      Και ναι, στο τέλος της ημέρας, η έκφραση του θα προδοθεί από το μεγαλύτερο χαμόγελο που μπορεί να φορέσει ποτέ άνθρωπος. Γιατί αν πετύχει – που κάποια επαναλαμβανόμενη στιγμή θα πετύχει – τότε η ηθική ικανοποίηση δεν πληρώνεται με τίποτα, αφήνοντας πίσω σταδιακά και ξεχνώντας όλη τη δύσκολη αναρρίχηση προς την κορυφή. Και στην κορυφή έχει μια αξιοζήλευτη γαλήνη που δεν εξαργυρώνεται εύκολα! Αρκεί να μη ζαλιστείς από την έπαρση. Αλλά αυτό είναι θέμα, για ένα άλλο άρθρο.

       

    Επτά Ευχές Ψηφιακής Επικοινωνίας για την «Καμπάνια των Χριστουγέννων»

    • Είναι εκείνες οι ημέρες που φτάνουν στο τέλος μιας ολόκληρης χρονιάς. Πολλές φορές κάνουμε έναν τακτικό απολογισμό με τον… υπολογισμό να μετριέται αποκλειστικά σε νούμερα, μερίδια αγοράς, ποσοτικά στοιχεία και δεδομένα ανάλυσης. Μήπως χρειάζεται μια νέα μέτρηση καταγραφής επίδοσης σχετικά με την επίτευξη νέων στόχων;

       

      Αναρωτιέμαι αν η πιο Χριστουγεννιάτικη Καμπάνια που θα θέλαμε να δημιουργήσουμε έχει κάτι από το κλίμα της εποχής και όχι από το εποχικό του επιδιωκόμενου κέρδους. Τι κι αν οι «ποιότητες» που επιλέξαμε φέτος για μεταβλητές που προάγουν ένα πιο βέλτιστο KPI βγαίνουν τελικά κατάλληλες και αληθινές; Ας τσεκάρουμε μερικές από τις πιο τίμιες στρατηγικές που προετοιμάζουν την αγορά για τις πιο χρυσές ημέρες της χρονιάς:

       

      1.Κοινωνική Υπευθυνότητα: Είναι κάτι παραπάνω από επικοινωνιακή ενέργεια. Δε χρειάζεται να προβάλλεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις. Οφείλει να είναι δεξιότητα από τα αρμόδια στελέχη και δημιουργικούς που «τρέχουν» αυτές τις δραστηριότητες και να συνορεύει στενά με τις αρετές της επιχειρηματικού DNA.

       

      2.Πολιτιστικό Περιεχόμενο: Με νόημα και διάρκεια, χωρίς να είναι… μια κι έξω! Το πολιτιστικό στοιχείο στην επιχειρηματικότητα οδεύει προς την προοδευτικότερη ανάπτυξη και ωρίμανση του. Η ορθολογική «εκμετάλλευση» του μπορεί να αφήσει αποτυπώματα με ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και ηγετικό απόηχο.

       

      3.Ανθρώπινη Διάσταση: Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση έπαιξε για δεκαετίες. Είναι πλέον έως και de passé, με την έννοια ότι ο άνθρωπος είναι εδώ και καιρό ο πρωταγωνιστής στις εξελίξεις αφήνοντας την τεχνολογία πίσω. Ή όχι; Αν όχι, ένα reconsidering δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Γιατί οι άνθρωποι δημιουργούν και όχι τα ανθρωποειδή. Η αντικατάσταση του συναισθήματος δεν ήρθε, ούτε θα έρθει σύντομα.

       

      4.Αυθεντικότητα Μηνυμάτων: Τα Χριστούγεννα μας πιάνει το πνεύμα, το άρωμα και το χρώμα αυτής της φανταστικής μαγείας που έχει το κλίμα. Η επιστροφή στις αξίες, στις βασικές «ποιότητες» και στο λεγόμενο originality των πραγμάτων είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Δεν πειράζει αν δεν επικοινωνήσουμε τα τεχνικά και τιμολογιακά χαρακτηριστικά. Η προβολή των «ιδιοτήτων» κρύβεται στην αυθεντικότητα του περιεχομένου.

       

      5.Απελευθέρωση Ταλέντου: Οι διαδικασίες, η τεχνογνωσία, η δικτύωση και οι δημόσιες σχέσεις είναι εκεί – και θα παραμείνουν όλον τον χρόνο – . Ο καλύτερος, και όχι απαραίτητα ο πιο προσποιητός εαυτός, είναι το «κλειδί» που ξεκλειδώνει την εμπιστοσύνη του υποψήφιου δημιουργικού ανθρώπου να κοιτάξει με χαλάρωση και παράλληλα ασφάλεια μια ολοένα και πιο επιδραστική στρατηγική επικοινωνία σχετικά με το project και την καμπάνια που έχει να εμπνευστεί και να εκτελέσει σε όλα τα ψηφιακά και φυσικά μέσα.

       

      6.Έννοια της Ηθικής: Και όχι τόσο του εμπορικού στοιχείου. Μπορούν οι καμπάνιες γι’ αυτόν τον μήνα να αποδοθούν με πιο κοινωνικό και ηθικό τρόπο; Η έμφαση μπορεί να δοθεί για την αξία που λαμβάνει ο πελάτης και όχι η εταιρεία; Ας μη φτιάξουμε ένα πλάνο ενεργειών και δράσεων για να κυνηγήσουμε το υπόλοιπο του στόχου που έχει μείνει για να βγει οριακά ο χρόνος. Ίσως αν αφήσουμε προς στιγμήν τα νούμερα, αυτά να γυρίσουν πολλαπλά. Έτσι κι αλλιώς ο Δεκέμβρης είναι δυνατός από μόνος του σε ποσοτικό επίπεδο. Ας του συμπεριφερθούμε με σεβασμό και ποιότητα. Το φαινόμενο του Black Friday έχει βδομάδες που πέρασε…

       

      7.Branding Συναισθήματος: Ότι μέσο κι αν χρησιμοποιηθεί σε όποια πλατφόρμα και περιεχόμενο επικοινωνίας, το στοίχημα είναι το κόκκινο συναίσθημα! Πράσινο, κόκκινο, χρυσό και αστερόσκονη από ευτυχία και παραμυθένια λογική είναι το ηχόχρωμα που ξέρει να συνθέτει ένας αποτελεσματικός storyteller για ότι δημιουργική ενέργεια σκεφτεί γι’ αυτό το Χριστουγεννιάτικο εικοσαήμερο. Όχι, δεν είναι εικοσαήμερο προσφορών – είναι εικοσαήμερο αγάπης και ζεστασιάς – . Γίνεται το branding να έχει πρόσβαση και δικαίωμα στην ευκαιρία του emotional awareness; Ας κρατήσουμε αυτή τη σημείωση για extra food for thought, καθώς σχεδιάζουμε ιδέες σε οπτικό και στρατηγικό επίπεδο.

       

      Η περίοδος των Χριστουγέννων είναι περίοδος αγάπης, οικογένειας και αλληλοβοήθειας. Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος έχει ανάγκη να αισθανθεί για λίγο ανέμελος και μαγεμένος. Να γίνει παιδί, συνεισφέροντας στο ευρύτερο κοινό καλό! Ίσως να έχουμε την ευκαιρία, όσοι ασχολούμαστε με την προσπάθεια διαμόρφωσης στρατηγικής εικόνας, να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε σ’ αυτό το challenge. Είναι δωρεάν! Και θα είναι για πάντα.

       

      Καλές γιορτές με ευχές για αγάπη και σύνεση για καλύτερα brands και καλύτερους ανθρώπους. Μπορεί τελικά να βρίσκονται απλόχερα ανάμεσα μας και για κάποιο «μυωπικό» λόγο να μην βλέπουμε. Με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και το βλέμμα ατάραχο και καρφωμένο στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, υπάρχουν πιθανότητες να αφουγκραστούμε και να αντιληφθούμε με μια πιο καθαρή ματιά την αγορά. Γιατί για να τρέξεις, πρέπει να ανασυνταχτείς.

    Κοινωνικοπολιτιστική Επιχειρηματικότητα: Η νέα, πολλά υποσχόμενη, μορφή επιχειρηματικότητας

    • Το ξεκίνημα, συνήθως είναι κάτι παραπάνω από το ήμισυ της τελικής προσπάθειας. Στην περίπτωση που η αρχή προδιαγράφεται με πνεύμα συνοχής, συνεχή ροή δημιουργικότητας και παραγωγική διάρκεια, τότε το επιθυμητό αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να μην έχει κάτι από επαναλαμβανόμενες προκλήσεις. Όραμα, μεθοδολογία, project management και ανάπτυξη δεξιοτήτων είναι τα σημεία – κλειδιά που προάγουν και εξελίσσουν τη σύγχρονη και πολυδιάστατη μορφή της συνεχώς εμφανιζόμενης κοινωνικοπολιτιστικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα.

       

      Μια γενικότερη αποστολή της νέας μορφής επιχειρηματικότητας είναι να εκπαιδεύει και να μυεί επίδοξα στελέχη πολιτιστικής διαχείρισης, σμιλεύοντας με λεπτομέρεια ένα ολιστικό σύνολο ικανοτήτων ηγεσίας με έμφαση στην αναλογική, σφαιρική, και αποτελεσματική ενσυναίσθηση της δημιουργικής οικονομίας. Η κατασκευή ηγεσίας που δομείται και αναπαράγεται με επιμονή, προσπαθεί να εμπνεύσει τα φρέσκα μυαλά επιχειρηματιών με σκοπό να μεταδώσουν το παράδειγμα της κοινωνικής αλλαγής στον τόπο διαμονής και δραστηριοποίησης τους μέσω μιας πολιτιστικής πρωτοβουλίας.

       

      Σε μια Ελλάδα που αναμορφώνεται και προσαρμόζεται συστηματικά στις νέες προκλήσεις της παγκόσμιας δικτυακής επιχειρηματικότητας, το ψηφιακό και δικτυακό αποτύπωμα έρχεται με φόρα παρουσιάζοντας μια διαφορετική νεανική χώρα. Αποτέλεσμα; Η έναρξη ενός διαρκούς μοτίβου που γεννάει ρυθμό και κλιμακωτά φίλτρα ενέργειας για περαιτέρω ανακάλυψη δημιουργικότητας και διαμόρφωσης ευρηματικών αντιλήψεων.

       

      Η γλώσσα, το νόημα και το ύφος της κάθε επιχειρηματικής ιδέας – αφηγήματος «μιλάει» με στόχο και άξονα αναφοράς – την εξέλιξη φορέα αλλαγής – εκπροσωπώντας την κατάληξη μιας διαφοροποιημένης ερμηνείας πραγμάτων. Αυτή, της ενδυνάμωσης στρατηγικής δημιουργικότητας. Έννοιες και λογικές – καθόλου αφηρημένες αλλά με στόχο και αντικείμενο μελέτης – όπως συνεισφορά, συνδιαμόρφωση, συνδιαλλαγή και σύμπλευση πρωτοβουλιών, εξελίσσονται από απλές τοπικές δράσεις σε ουσιαστικές τομές πρωτοβουλιών με πανελλήνιο διαπολιτισμικό αντίκτυπο προβολής και επικοινωνίας.

       

      Κόμβοι πολιτισμού, παραγωγή άμεσης συμμετοχικής κοινωνικής πολιτικής, αλλαγή νοοτροπιών στην καθημερινότητα, ρεαλιστικές εικονοκλαστικές αφηγήσεις και αρκετές εφαρμοσμένες τεχνικές διακίνησης ιστοριών – που όντως κάτι έχουν να πουν με πράξεις και όχι μόνο με λόγια – είναι μια μικρογραφία των παραδειγματικών πρακτικών ενεργητικής μάθησης μέσω ευέλικτων και παραμετροποιήσιμων σχεδιαστικών προσεγγίσεων από την εμπειρία της κοινωνικοπολιτιστικής επιχειρηματικότητας.

       

      Στην ερώτηση τι μπορεί να είναι η περιβόητη και αρκετά «ανέμελη» νέα μορφή επιχειρηματικής τοποθέτησης – που δεν είναι – η απάντηση έρχεται με φανερά αυξημένη τη δύναμη της αλήθειας. Ότι δηλαδή υπάρχουν νέοι επαγγελματίες εκεί έξω που μπορούν και στοχεύουν, διευκολύνοντας την κοινωνική συνοχή, τολμάνε, οραματίζονται, μεταδίδουν – δεν εγκλωβίζονται στα κοινωνικά στεγανά και προκαταλήψεις, επιδρώντας θετικά στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών – και απελευθερώνουν περίφημες δόσεις αυθεντικότητας και δημιουργίας, περιγράφοντας με παραγωγικό τρόπο την απόδοση επικοινωνίας μιας ιστορίας που «είδαν» και συνέλαβαν με επιχειρηματικές προεκτάσεις.

       

      Είναι ένα ολοκληρωμένο οπτικό και στρατηγικό πλαίσιο που θέτει θεμελιώδη στοιχεία, τακτικές και εργαλεία κατανόησης συνέργειας μεταξύ ανθρώπων και ομάδων, επιτελώντας ένα συγκεκριμένο έργο με ξεκάθαρο σκοπό: Την ανάπτυξη και υλοποίηση μιας καινοτόμου ιδέας σε μια πολιτιστική πρωτοβουλία που αποκτάει κλιμακωτή επιχειρηματική και δημιουργική βιωσιμότητα. Με γνώμονα την ανάπτυξη τοπικής συνεισφοράς, την κατασκευή διαλόγου κατανόησης κοινωνικοπολιτιστικών αναγκών αλλά και αισθήσεων νοημάτων με έμφαση στην καινοτομία προβληματισμού, είναι η επιδιωκόμενη συνταγή επιτυχίας για να ξεκινήσει κάποιος ενδιαφερόμενος το ταξίδι της καθοριστικής διαδρομής της κοινωνικοπολιτιστικής επιχειρηματικότητας. Οι επόμενες «στάσεις» του εγχειρήματος είναι δομημένες με ισχυρή δόση αυτοπεποίθησης˙ μια δεξιότητα πάρα πολύ σημαντική στη διαμόρφωση επαγγελματικής προσωπικότητας του απόλυτου νέου προφιλ επιχειρηματία.

       

      Η έμπνευση πρόκλησης με έναν αέρα νίκης και μεταμόρφωσης οδηγεί σε ιδέες δίχως κανέναν αστερισμό του κομήτη που πέρασε και δεν ακούμπησε. Αντιθέτως, στηρίζει την κατάκτηση πεποίθησης, σκέψης και συνεχούς οράματος που αγκαλιάζονται με χαρά στο πέρασμα τους.

       

      Οι ατομικές πρωτοβουλίες που μεταμορφώνονται σταδιακά σε πολυσυλλεκτικές επαγγελματικές ιδέες, δημιουργήθηκαν για να εξαπλωθούν και να ενώσουν τους πολίτες με σκοπό την αμφίδρομη διάδραση, συμβάλλοντας δυναμικά στην προοπτική της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Ίσως είναι τα λεγόμενα «σημεία των καιρών». Μπορεί και όχι. Το σίγουρο είναι πως μια διαφορετική μορφή επιχειρηματικότητας είναι αισθητή με τη δυναμική προοπτικής εξέλιξης να μοιάζει πιο ευανάγνωστη από ποτέ. Τα μηνύματα που προβάλλονται έχουν ολιστική αισθητική δράσης και όχι μια στενή και υπεραπλουστευμένη, μονόπλευρη στόχευση του κέρδους.

       

      Αν είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις ιδέες είναι η εντιμότητα, η συλλογική καθοδήγηση, η κοινωνική παραδοχή, η πολιτική βούληση που παράγεται από την πολιτεία των πολιτών και φυσικά ο αστικός πολυπολιτισμός. Ένα ακόμα κοινό στοιχείο είναι η έμμεση εμπλοκή και η θεμιτή ανταλλαγή σκέψης, στήριξης, συμπεριφοράς και στάσης τεχνογνωσίας από τον έναν πολιτιστικό επιχειρηματία-διαχειριστή προς τον άλλον. Η αίσθηση συναδερφικότητας, φιλίας και βοήθειας. Ένας συναγωνισμός με συνέργειες δίχως όρια και τέλος. Μια αρχή με επαναλαμβανόμενα ξεκινήματα χωρίς μέση, «τοίχους και ταβάνια» που οδηγεί σε κοινό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα αλυσίδας αξίας.

       

      Όμως ας αφήσουμε καλύτερα να «μιλήσουν» οι πραγματικοί πρωταγωνιστές με τις πράξεις των κοινωνικών επιχειρηματικών ιστοριών τους, παρακολουθώντας την πορεία τους από το αφετηριακό σημείο έμπνευσης εντός και εκτός συνόρων με στόχο το κοινό καλό. Κυκλοφορούν αρκετοί, ας τους εντοπίσουμε!

    Storytelling και Αρχιτεκτονική: Μια Σύγχρονη, Απροσπέραστη Πραγματικότητα

    • Αρκετές φορές μένεις με to στόμα ανοιχτό! Όχι μόνο από το τελικό αποτέλεσμα που παραδόθηκε στα… μάτια των χρηστών, των αγοραστών, των πελατών και των επισκεπτών. Αλλά και από την αρμονία, τη σύλληψη, τη φαντασία και την αποτελεσματικότητα έμπνευσης του δημιουργού. Χωρίς αμφιβολία, ο αρχιτέκτονας είναι ένας μοντέρνος σταρ μιας πολυδιάστατης τέχνης που ακροβατεί και συνδιαμορφώνει το αστικό και κοινωνικό τοπίο στο οποίο κινούμαστε, ζούμε και δραστηριοποιούμαστε.

       

      Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ο ρόλος του αρχιτέκτονα οφείλει να εμφανίζει και πιο εμπορικά στοιχεία με επιχειρηματικά χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης ψηφιακής εποχής; Πόσο Storyteller μπορεί να είναι; Και αν το ξέρει, κατά πόσο είναι σε θέση να το αναγνωρίζει; Η απάντηση δεν είναι μία. Είναι ένα σύνολο δεξιοτήτων που αναλαμβάνουν παράλληλη δράση, αποκαλύπτοντας και παρουσιάζοντας ένα εξίσου ουσιαστικό προφίλ του επαγγελματία αρχιτέκτονα.

       

      Το σίγουρο είναι ότι η ιστορία για τον κατασκευαστή σεναριών που ορίζει την καθημερινότητα μας, αρχίζει και ξαναγράφεται δυναμικότερη με έμφαση στο Storytelling Coaching. Κι επειδή στο dna του αρχιτέκτονα κυλάει άφθονη ροή δημιουργικότητας, το business mindset για την ιδιότητα του, «πατάει» με μεγάλες προσδοκίες στο νεοσύστατο ψηφιακό και επιχειρηματικό περιβάλλον που ανατέλλει καθημερινά στο οικοσύστημα.

       

      Συνήθως ένας σχεδιαστής εκφράζεται με το έργο του. Στη σημερινή – ολοένα μεταβαλλόμενη εποχή με την μοναδική σταθερά να είναι η αστάθεια – η αλλαγή και η προσαρμοστικότητα πρωταγωνιστούν ως κομβικές «ποιότητες» στρατηγικής επικοινωνίας. Στην ψηφιακή εποχή του παγκόσμιου χωριού, η έκφραση του αρχιτέκτονα πρέπει να εμπεριέχει ένα σημειολογικό περιεχόμενο που δεν εξαντλείται αποκλειστικά στο υφολογικό νόημα του παραδοτέου έργου ανάμεσα σε πομπό και δέκτη. Με την έννοια πως το Storytelling είναι το νέο Marketing Mix που προάγει και εκπέμπει η εξωστρέφεια του κάθε επαγγελματία.

       

      Η ελληνική αρχιτεκτονική σκηνή εδώ και πολύ καιρό δουλεύει με μεγάλο ενθουσιασμό και πάθος πάνω στο αντικείμενο που αρέσκεται να δημιουργεί και να εξυπηρετεί. Είναι φυτώριο ταλέντου, δεξαμενή τεχνογνωσίας και δημιουργικής αίσθησης αλλά και κύτταρο παραγωγής εξαιρετικών επαγγελματιών που διαπρέπουν στις διεθνείς αγορές. Γιατί να υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπινου στελεχιακού δυναμικού και άξιου πνευματικού κεφαλαίου που ακροβατεί με το brain drain;

       

      Μπορεί η λύση να μη βρίσκεται τελικά στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Γιατί πάντα θα υπάρχει αβεβαιότητα. Όμως το αφήγημα που εξελίσσεται είναι η καινοτομία σκέψης στη διαχείριση αλλαγής! Η ανάλυση περιεχομένου (Content Analysis) για τον αρχιτέκτονα του 2020 είναι η εμπλοκή της ενσυναίσθησης και η μετεξέλιξη αυτής σε κοινωνικοπολιτιστική καινοτομία. Παλιότερα γινόταν αρκετός λόγος για το branding, το positioning και φυσικά το targeting. Η επόμενη μέρα στην αγορά εμπειρίας, βρίσκει το Augmented Reality να κυριαρχεί, κλέβοντας σημαντική μερίδα από το Storytelling Marketing. Προφανώς και το Business Unusual είναι πιο επίκαιρο από ποτέ στην ψηφιακή οικονομία.

       

      Ο επαγγελματιάς αρχιτέκτονας – και όχι απαραίτητα κάποιος με εμπειρία, αλλά εκείνος που τεστάρει και εξελίσσει την αυθεντικότητα της δυναμικής του – οφείλει να είναι φορέας αλλαγής. Το Architectural Entrepreneurship θα μπορούσε να λαμβάνει θεαματική θέση στις παγκόσμιες νέες μορφές επιχειρηματικότητας και στρατηγικού σχεδιασμού.

       

      Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ιστορία και το narrative management θεωρείται δεύτερη φύση στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Συνεπώς ο ριζοσπαστισμός της αισθητικής αντίληψης για το νέο μοντέλο Marketing Αρχιτεκτονικής βασίζεται στην προέκταση της στρατηγικής επικοινωνίας. Όπου στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται το απόλυτο Storytelling. Καιρός για ανασύνταξη της επαφής με την νέα μορφή δουλειάς και συνεχή επαναπροσδιορισμό του identity culture που θέλουμε να αφηγηθούμε στην εγχώρια, και μη, αγορά. Σε τελική ανάλυση και πάλι Manager του εαυτού του θα είναι. Απλώς, με μια νεοσύστατη προσέγγιση που επιβάλλεται για ανταγωνιστικό πλεονέκτημα με διαρκή φήμη και… γοητεία.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Brand as a Media Company: Ο Νέος Ψηφιακός Τζίρος

    • Σήμερα υπάρχει μια ενεργή συζήτηση με αντικείμενο τη φύση και το μοντέλο εξωστρέφειας του marketing και της διαφήμισης. Πως γίνεται η δουλειά, πως γινόταν και πως θα γίνεται με βάση την παραγωγή ερεθισμάτων επικοινωνίας; Μια καθημερινή πρόταση – ερώτηση με προεκτάσεις που δεν έχει αποκλειστική απάντηση παρά μόνο ερωτήματα, παρενθέσεις, προβληματισμούς και ανοιχτές προκλήσεις σε ένα ζωντανό διάλογο που ανοίγει κάθε μέρα, βάζοντας νέα δεδομένα στο content mix.

       

      Παλιότερα, τα πράγματα στη διαφήμιση, το marketing mix και τη στρατηγική περιεχομένου αποτυπώνονταν όπως ακριβώς ειπώθηκαν με ένα πολύ ωραίο αφήγημα στο MADMEN. Μια σειρά που έπιασε πολύ καλά το dna, τον παλμό και το πως ήταν η διαφήμιση, οι άνθρωποι της αγοράς και ο «κλωνοποιημένος» δρόμος της Madison Avenue ανά τον κόσμο για μερικές δεκαετίες.

       

      Σήμερα – και πιο συγκεκριμένα από τότε που η δύναμη του digital marketing και όχι αποκλειστικά των κοινωνικών δικτύων – το τοπίο στην αγορά ιδεών και της δημιουργικής βιομηχανίας είναι σαφώς πιο επικεντρωμένο στην μείωση κόστους παραγωγής, στο φτηνότερο εξειδικευμένο στελεχιακό δυναμικό και στην ολοένα αυξανόμενη προσδοκία για ανταγωνιστικό τελικό προϊόν και υπηρεσία. Η μίμηση είναι skill που πληρώνεται αδρά και η απομίμηση είναι συνήθης πρακτική. Το benchmarking έχει χάσει αρκετά από τη γοητεία του και η ανάγκη για περιεχόμενο δε φτάνει να καλύψει τη συνεχή ζήτηση. Και αυτό γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν πραγματικά πολλοί και καλοί δημιουργικοί που αγαπάνε αυτό που κάνουν στηρίζοντας την πρόταση τους σε τίποτα λιγότερο από την αυθεντικότητα τους για οποιοδήποτε brief.

       

      Ένα σημαντικό θέμα που έχει αλλάξει, χωρίς να το αντιλαμβάνονται τα accounts, είναι ότι η εποχή του brand identity εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς σε media identity. Οι μέρες – και οι νύχτες – που τα τμήματα marketing συνεργάζονταν στενά με την παραγωγή, το R&D, και πολλές ακόμη λειτουργίες της επιχείρησης βρίσκονται στο παρελθόν.

       

      Σήμερα και προπαντώς αύριο, το ανθρώπινο κεφάλαιο που απαρτίζει το marketing, έχει έναν βασικό στόχο και αρκετό σκεπτικισμό: Δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο ποιοτικός προϊοντικός προσανατολισμός, οι ιδιότητες, τα χαρακτηριστικά της προστιθέμενης αξίας και ωφέλειας που θα εισπράξει ο πελάτης και διάφορα εμπορικά θέματα του περιβόητου trade marketing. Eνδιαφέρει ιδιαίτερα η προβολή και το «παίξιμο» του brand για το οποίο εργάζονται οι άνθρωποι προσφέροντας υπηρεσίες. Το σημείο καμπής έχει έρθει και είναι μη αντιστρέψιμο. Αν το καλοσκεφτούμε, όλες οι επιχειρήσεις επιδιώκουν – θέλοντας και μη – να γίνουν επιχειρήσεις με στόχευση στην εικόνα. Media Companies!

       

      Πάρα πολλές μάρκες (brands), προϊόντα και υπηρεσίες περνάνε την μετάβαση προς έναν καινούργιο επαναπροσδιορισμό φήμης, εικόνας και ενδεχομένως πελατείας. Το brand positioning και το scope culture περνάει μέσα από την ανάλυση περιεχομένου (content analysis) σε συμβατές πλατφόρμες, εφαρμογές και δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, δίνοντας έμφαση στο λεγόμενο engagement – ξεχνώντας όμως πολλές φορές την αρχική αποστολή, το όραμα, τη φιλοσοφία και τις αξίες του ιδρυτή της επιχείρησης για το product development.

       

      Κάτι που είναι αναμενόμενο να χαθεί, μέσα στην υπερκατανάλωση του μπαγιάτικου «νέου» content μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Η έκφραση Brand as a Media Company είναι η νέα συνθήκη που διαφημιστικές εταιρείες, σύμβουλοι στρατηγικής επικοινωνίας, consulting agencies και τμήματα marketing των επιχειρήσεων δουλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση. Επικοινωνία, κατά τη γνώμη μου, είναι να κάνεις κάποιον να βλέπει ότι βλέπεις μεταδίδοντας την ιδέα που χτίστηκε και απορροφήθηκε, δουλεύοντας κάθε φορά την προσαρμοστική ερμηνεία του υφολογικού περιεχομένου.

       

      Ο τίτλος του νέου marketer εδώ και καιρό ονομάζεται Digital Content Marketer, αφήνοντας έναν πολύ μεγάλο αριθμό εξαιρετικών επαγγελματιών στην ανεργία, λόγω προχωρημένης ηλικίας που δεν συμβαδίζει με την… αυξημένη πραγματικότητα. Μόνο που πριν πολλά χρόνια – σχεδόν εβδομήντα – ένας άνεργος σαραντάρης που δεν είχε ιδέα από περιεχόμενο, διαφήμιση και marketing ενδιαφέρθηκε να γράψει κάποια slogans και να μοιραστεί τις σκέψεις του για… conversion, με μερικούς από τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς κολοσσούς του κόσμου.

       

      Το creative twist του David Ogilvy διδάσκεται σήμερα σε business schools και creative faculties σ’ όλο τον κόσμο! Μάλλον θα έκανε κάτι σωστό, αρπάζοντας τη στιγμή και όχι τη συγκυρία. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως τα σημερινά brands είναι στη βιομηχανία των media – χωρίς να το αναγνωρίζουν επισήμως. Η πραγματική κατανάλωση και ο τζίρος φιλτράρεται πρώτα από την προβολή της media πλευράς τους. Ο νέος marketer ασχολείται με podcasts, blogging, video, photos και οτιδήποτε επιτάσσει ή προσφέρει το storytelling για λογαριαμό του community management.

       

      Μόνο που η αλλαγή δεν προέρχεται κυρίως από μέσα και τεχνολογία που χρησιμοποιείται για να προκληθεί επικοινωνιακός «θόρυβος», δημιουργώντας μέχρι και social bots χωρίς να το θέλει ή να το γνωρίζει. H αλλαγή και η εναρμόνιση με την εποχή και την νέα φύση της δουλειάς, έρχεται αν ο αρχάριος συμβουλεύεται τον έμπειρο – και το αντίστροφο – για τη λύση του κύβου του Ρούμπικ! Σ’ αυτή την περίπτωση τα παραδοτέα στρατηγικά αποτελέσματα δίνουν διάρκεια και αξία στο προϊόν για το οποίο εργάζονται όλοι. Μικροί, μεγάλοι, δημιουργικοί, εμπορικοί, διαχειριστές, άνθρωποι που αγαπάνε και ζούνε από την αλυσίδα αξίας της δουλειά τους. Διότι σε τελική ανάλυση όλοι έχουν έναν στόχο. Αν η νέα ονομασία είναι Ψηφιακός Τζίρος, κανένα πρόβλημα. Ο κύβος ερρίφθη. Let’s deal with it!

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Business Coaching: Μια Σύγχρονη Μοντέρνα Μαιευτική Μέθοδος

    • Η διαδικασία του coaching μπορεί να συμβιβαστεί με μια δύσκολη, άσχημη και ωμή επιχειρηματική πραγματικότητα; Πολλές φορές εξαγριωμένη. Μπορεί αυτή η διαδικασία να δημιουργήσει συνθήκες «όασης» για κάλεσμα στο πιθανό και φανταστικό φόντο της δημιουργικότητας και του εσωτερικού ταλέντου; Ίσως ακούγεται εξωπραγματικό. Όμως για να  μορφοποιηθεί ένα όραμα και όχι απαραίτητα να μοντελοποιηθεί – το οποίο θα έχει και κάποιο σχετικό νόημα – ο manager coach οφείλει να πιάνει δουλειά εκτός comfort zone. Μια καλύτερη αναθεώρηση στα πάθη του είναι ένα πρώτο βήμα για να μπορέσει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής λύσεων ως προς τα μειονεκτήματα και τις ανασφάλειες των άλλων που τον περικλείουν και τον έχουν ανάγκη. Μπορεί τελικά ο coach να στοιχηματίζει στη σύνεση και όχι μόνο στην τεχνική.

       

      Συγκεκριμένα η διαδικασία του coaching βασίζεται σε δύο στηρίγματα. Στην οδό σύνεσης και στο μέγεθος υποστήριξης της προσωπικής και πνευματικής ανάπτυξης του κάθε ατόμου που χρειάζεται συμβουλευτική και επαγγελματική καθοδήγηση. Αυτό εξυπηρετείται με προσπάθεια από μηχανισμούς τεχνικών επικοινωνίας. Καθώς ζούμε σε έναν άφθονο και υλιστικό κόσμο με τρομερές καθημερινές αλλαγές, ο ρόλος του καθοδηγητή φαίνεται πιο πολύτιμος από ποτέ. Το στοίχημα επιτυχίας για το άτομο που προσφέρει coaching, είναι να έχει την ικανότητα να μπορεί να μεταδώσει επαγγελματική και δημιουργική σύνεση μέσα από μια συλλογική στρατηγική αντανάκλαση.

       

      Αν αναλυθεί το θέμα βαθύτερα στην ερώτηση του νοήματος δράσης του coach, η απάντηση ξεφεύγει από τον αυστηρό ρυθμιστή οικονομικού και διαχειριστικού πεδίου μιας περιγραφής θέσης εργασίας, ακόμα και αν το ευρύτερο σημείο προσανατολισμού είναι να επανέρχεται και να καταλήγει στον περιβόητο στόχο αποτελεσμάτων της δουλειάς.

       

      Βάση Της Επιτυχίας: Οι 6 Αξίες

       

      Η βάση της επιτυχίας για ουσιαστικό και επιτυχημένο coaching κατευθύνεται από 6 αξίες που αποκλειστικό σκοπό έχουν να πλαισιώσουν τον manager coach με αρετές και παράγοντες που ξεκλειδώνουν την επιτυχία του ρόλου του, επιβεβαιώνοντας με προσαρμοστικότητα την ανάγκη των ατόμων που έχουν διάθεση για αλλαγή και εξέλιξη:

       

      1. Προσωπική Ταυτότητα: Έννοιες  συνυφασμένες  και  συσχετισμένες με την επιβεβαίωση του ατόμου, τόνωση της αυτοπεποίθησης του, αίσθηση της αυτοεκτίμησης και προσωπικά αλληλένδετα στοιχεία τα οποία «ξεκλειδώνονται» βήμα-βήμα, συμβάλλοντας  στην αυξανόμενη ώθηση εσωτερικής δύναμης του ατόμου από το παράδειγμα του coaching.

       

      1. Προσωπική Ολοκλήρωση: Το περίγραμμα της Ολοκλήρωσης καταγράφει στόχους, σχέδια, και πλάνα προτεραιοτητοποίησης εργασιακής δομής που αναπτύσσει ένας εργαζόμενος. Στη συνέχεια κωδικοποιούνται και αναφέρονται τα αποτελέσματα που πέτυχε το άτομο που δέχεται το coaching ή θα ήθελε δυνητικά να έχει υλοποιήσει.

       

      1. Ατομικότητα: Το πλέον  σημαντικό  στοιχείο για ένα σκεπτόμενο «επιχειρηματικά» άτομο. Συνέργειες και ομαδικότητα μαζί με την κατάρτιση του ατομικού άξονα πορεύονται παρεά με σκοπό την αναζήτηση διορατικότητας τρόπου σκέψης αλλά και καλλιέργeιας σχέσεων με εμπλεκόμενους στην εσωτερική και εξωτερική διάταξη του οργανισμού. Επίσης ο δυναμικός coach οφείλει να υπενθυμίζει διαρκώς ότι αυτές οι σχέσεις χρειάζονται διάρκεια φροντίδας (continuous follow up basis) και χτίσιμο από συχνές επαφές.

       

      1. Δημιουργικότητα και Παιχνίδι Ίσως αυτά που πρέπει να κοιτάει ένας άνθρωπος-εργαζόμενος στη σημερινή εποχή δεν είναι η απόδοση του σε σχέση με τους κλασσικούς κανόνες της επιχείρησης. Αντίθετα μάλιστα, είναι να εφαρμόζει δημιουργικότητα και μια ανοικτή πρόσκληση προς καλυτέρευση του δεδομένου. Αυτή η  δημιουργικότητα  μπορεί  να   αποδοθεί και να καθοδηγηθεί περίφημα, μέσω του coaching, εναλλάσσοντας εκφράσεις, αντιληπτική ικανόtητα, διαίσθηση, αυθορμητισμό, φαντασία αλλά και πρωτοτυπία.

       

      1. Αναζήτηση [Νοήματος]: Ο manager coach είναι άτομο με δεξιοτεχνικές αρετές, έχοντας την ευθύνη και την πρόθεση να συμμετέχει σε μια αμφίδρομη διαδικασία. Συνοχή, ενοποίηση, αφαίρεση και σύνθεση, αίσθηση ολοκλήρωσης και εξέλιξη δημιουργίας είναι ποιοτικά χαρακτηριστικά που μεταφέρονται με ήρεμη και τακτική διάθεση στο πλαίσιο δουλειάς του ατόμου που είναι δέκτης του coaching.

       

      1. Συμπαράσταση και Συνεισφορά: Ο coach δεν περιορίζεται στο ρόλο της μοναδικής φοράς που θα καθοδηγήσει το άτομο ή τα άτομα. Ο ρόλος είναι συνεχής, διαρκής και υποστηρικτικός, ώστε να επαληθεύεται η βελτίωση, η μετάδοση και η βοήθεια των άυλων αξιών.

       

      Κλείνοντας να αναφερθεί, ότι ο coach για να δημιουργήσει μια δυναμική πρόοδο μέσω διαδικασίας υποκίνησης, θα μπορούσε να εκφραστεί με καινούργιες συμπεριφορές και με σύσταση εφαρμογών νέων μεθόδων. Ο coach είναι φορέας αλλαγής, πράγμα που σημαίνει πως αναπτύσσει τις ικανότητες των άλλων. Επίσης γνωρίζει να ενεργοποιεί, να αναγνωρίζει και να διατηρεί τις προσπάθειες που καταβάλλονται ξεμπλοκάροντας αδιέξοδες καταστάσεις.

       

      Η καθοδήγηση των συζητήσεων είναι μια από τις θεμελιώδεις βάσεις της συγκεκριμένης τεχνικής θεώρησης εργασίας. Οι συνεχείς ερωτήσεις, η επαναδιατύπωση, η επανατοποθέτηση, ο επαναπροσδιορισμός κλπ. εξυπηρετούν τη δημιουργικότητα και την μη στατική φύση εξέλιξης. Η απόκτηση της πρακτικής συνείδησης και το πέρασμα προς την πράξη είναι μια σταδιακή διαδικασία μοχλού και προόδου ανάπτυξης με δύο μπροστινούς νικητές κάθε φορά και κανέναν ηττημένο. Τον coach και τον coachee!

       

      Πηγή Φωτογραφίας: Unsplash

    10 Καλοκαιρινές Ποιότητες Για Υγιή Δημιουργικότητα

    • Καλοκαίρι σημαίνει αναγέννηση. Σπόρος ζωής και κινητήριος μοχλός που εκτροχιάζεται από την προκαθορισμένη πορεία μέχρι να νιώσει ότι ήρθε στα ίσια του και πήρε τα πάνω του. Το μυαλό δε χρειάζεται να δουλεύει δώδεκα μήνες. Το μοντέλο του κατασκευαστή δεν είναι ρυθμισμένο σε αυτές τις προδιαγραφές.

       

      Οι διακοπές έχουν κάτι από το απόλυτο… τίποτα. Ένα εσκεμμένο κενό, δίχως τύψεις και ενοχές. Μια παρατεταμένη φιγούρα της ψυχής, όπως αυτή θα ήθελε να παίζει στην καθημερινή παράσταση. Όμως στο θεάτρο του παραλόγου υπάρχουν και πρόσωπα με μάσκες. Αυτό το προσωπείο αναδεικνύει όλα όσα θέλεις και μπορείς να αποκτήσεις αλλά σε μια άλλη χρονική περίοδο.

       

      Φαντάσου όμως πως ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν μπορείς να διαπραγματευτείς – όπως πολύ καλά ξέρεις – . Γι΄αυτό άσε το… καρπούζι να παίζει, το νεγκρόνι, το aperol, και την παγωμένη μπύρα να ρέουν άφθονα, το αντιηλιακό να γίνεται ένα με το δέρμα και τα μαλλιά σου ελεύθερα και αλατισμένα. Το ατίθασο αγόρι ή κορίτσι που έχεις μέσα σου, άστο να βγει και να κάνει ακαθόριστες βόλτες. Δε θα ήταν υπερβολή να αναφερθεί πως οι υπόλοιπες τρεις εποχές συνασπίστηκαν και κεντράρουν με ζήλια την ανεμελιά του καλοκαιριού και ειδικά της Αυγουστιάτικης πανσέληνου. Άλλωστε αν μπορούσε, θα ήταν δυο φορές το χρόνο! Όμως είναι από τα πράγματα που δεν γίνονται (ναι γίνεται και αυτό).

       

      Ας δώσουμε στους καλοκαιρiνούς μήνες την ευκαιρία που τους αξίζει (συμπεριλαμβάνοντας και τον Σεπτέμβριο μέσα). Όσο πιο πολύ ασχοληθούμε μαζί τους, τόσο πιο πολύ θα μας θυμούνται. Και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, η ανάβαση του χειμώνα θέλει πρώτη και γκάζι δυνατό μαζί με καλή παρέα. Διάλεξε μήνα και άφησε την μελωδία, τον αέρα και την εσάνς των πιο «δουλεμένων» εβδομάδων του χρόνου να είναι παράλληλα και οι πιο ευλογημένες, κάνοντας το θαύμα τους. Μην νομίζεις πως είναι τεμπελιά – αντιθέτως είναι επένδυση και εργατιά στη δουλειά που χρειάζεται για το άδειασμα του μυαλού και της ψυχής. Απλόχερα, με πίστωση και χαρά! Για να υπάρχουν στην πορεία αυξημένα επίπεδα δημιουργικότητας και καινοτομίας ιδεών.

       

      Ίσως λοιπόν αξίζει να μεταχειριστούμε και να συμπεριφερθούμε στις επιλεγμένες ημέρες που θα παίζουμε πινγκ πονγκ με τη ραστώνη, με την αντίστοιχη σοβαρότητα που τις αξιζει. Γιατί όπως κι αυτές κάνουν τη δουλειά τους αθόρυβα και σιωπηλά, προσφέροντας έργο σε όλους, έτσι κι εμείς ας σκεφτούμε να το εκμεταλλευτούμε. Μαζί του θα πάμε πιο μπροστά, πιο καλά, πιο δυναμικά. Ας αφήσουμε το ελληνικό καλοκαίρι να δείξει τα χαρίσματα και τις αρετές του, κάνοντας αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Μην πέσεις στην παγίδα του «χαμένου χρόνου» – μόνο κερδισμένος είναι. Πολύς, ατελείωτος και υπομονετικός. Σαν το φιλαράκι που είναι εκεί και σε περιμένει πάντα. Μην αργείς να τον καλωσορίσεις, θα χάσεις. Και μετά άντε να ξανακοιμηθείς ξεκούραστα για τόσο πολύ καιρό. Χρειάζεται να ξυπνήσεις εθισμένος με «καλοκαιρίλα» για να συνεχίσεις, συνηθίζοντας στα φθινοπωρινά πρωτοβρόχια του γραφείου.

       

      Φαντάσου αυτά που ονειρεύεσαι να πραγματοποιήσεις, βάζοντας πρόγραμμα «από Σεπτέμβρη», να έρθουν σαν ανεκπλήρωτες χιλιοειπωμένες προσδοκίες και να ξεπλυθούν στην πρώτη σταγόνα των κίτρινων φύλλων. Το μόνο που απομένει είναι να ξεκλειδώσεις την εμμονή και να αφεθείς στο χρώμα και το άρωμα. Ακόμα προλαβαίνεις! Δεν μπορεί, κάπου θα έχει και για σένα. Απλώς εσύ το ξέχασες και νιώθεις «κολλημένος» στη δουλειά.

       

      Άσε τον εαυτό σου να είναι ο εαυτός σου (for once) που λένε και όχι κάποιος άλλος που περνιέται για νορμάλ! Μόνο τότε θα έχεις σοβαρές πιθανότητες για μια υγιή δημιουργικότητα και μακροημέρευση στην αναλογία και σύνθεση ορμής και αναγεννησιακής αυτοπεποίθησης στη δουλειά.

       

      Σκέφτηκα να μοιραστώ τις σκέψεις μου για την αυθεντική αξία του καλοκαιριού – και όχι την περιβόητη προστιθέμενη αξία –, χωρίς ανάλυση στο καθένα από τα παρακάτω σημεία. Ίσως να θέλω να μην έχω ακόμη φιλτραρισμένο στάτους στα ποστ μου, αφήνοντας την ιστορία της ανεμελιάς που προκαλεί η εικόνα των προηγούμενων εβδομάδων να μιλάει δίχως οργανωμένη κατεύθυνση. Να όμως που από το παραπάνω κείμενο, προκύπτουν δέκα σημεία-οδηγοί για μια υγιή δημιουργικότητα του εαυτού μας με διάρκεια στο χρόνο και log out αίσθηση. Το πολύ, σε… λειτουργία πτήσης!

       

      10 Ποιότητες για μια υγιή δημιουργικότητα του επαγγελματικού μας εαυτού:

       

      1. Ήρεμη δύναμη

       

      1. Γαλήνη μετάδοσης οράματος

       

      1. Αναδιοργάνωση σκέψης

       

      1. Επανατοποθέτηση χαρακτήρα ιδέας

       

      1. Ποια είναι η πραγματική φύση της δουλειάς

       

      1. Εσκεμμένο τακτικό διάλειμμα για παραγωγικότερη επιστροφή στη δουλειά

       

      1. Χαλάρωση μέσα στις διακοπές σε ακόμη περισσότερα και μικρότερα χρονικά διαστήματα

       

      1. Γνωριμία με τον νέο ρόλο του εαυτού μας βάση απόκτησης hobby και αίσθησης humor

       

      1. Προπόνηση για το παιχνίδι του νου και της στρατηγικής με «άδειασμα» του μυαλού μέσω κολύμβησης, τρεξίματος, γρήγορο περπάτημα και γενικότερο fitfor fun

       

      1. Μπες στη θέση του άλλου – αυτού που δεν είχες χρόνο τόσο καιρό (συναδέλφου, υφιστάμενου, προιστάμενου, εταιρείας, συνεργάτη κλπ) και δες με τα μάτια που δεν έβλεπες λόγω «μυωπικού» προσανατολισμού. Επαναξιολόγησε τη θέση σου και σημείωσε τις παρατηρήσεις που προκύπτουν με ασφάλεια, ησυχία και εξωστρέφεια.

       

      Οι διακοπές επιβάλλονται. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς. Κέρδισε και επωφελήσου από την αξία τους, προετοιμάζοντας το περιεχόμενο της δυναμικής επιστροφής σε ένα ανανεωμένο κοκτέιλ απόδοσης δημιουργικότητας και αλλαγής. Είναι στο χέρι σου. Ο καλός χειμώνας είναι για τον… παλιό καλό καιρό που ευτυχώς ή δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει. Το λεωφορείο πέρασε και τον άφησε προ πολλού. Καλή δύναμη και καλή προσαρμογή στην νέα τάξη θεώρησης της δουλειάς.

       

      Πηγή φωτογραφίας: Unsplash

    Close