Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    (1): Πίσω από τις λέξεις. Γιώργος Μαντζουρανίδης/ Copywriter – Brand Narrator.


     

    Tον έχουμε δει. Είναι αυτός, από την πολιτιστική εταιρεία Dot2Dot, που μαζί με… “αυτές και τα μυστήρια”, σουλατσάρουν στη μεταφυσική ιστορία της πόλης, ρίχνοντας φως στις μυστικές της διαδρομές. Είναι ο ίδιος που κάθε καλοκαίρι σκαρφαλώνει στην Taratsa, οργανώνοντας μαζί με άλλους το πρωτότυπο διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ της πόλης.

    Tον έχουμε ακούσει. Να διαλέγει μουσικές στον offradio ή να μιλάει για τη δουλειά του σε σεμινάρια και workshops, όπως το “Concept Workshop” ή τον ῾᾽Ψηφιακό λόγο”.

    Τον έχουμε διαβάσει. Πέρα από τη διαφήμιση, ιστορίες του φιλοξενούνται στις ανθολογίες φαντασίας και μυστηρίου Αντίθετο Ημισφαίριο 3 & 4 της Gamecraft, κείμενά του περιλαμβάνονται στο ονομαστό “To Name But A Few” -ένα εναλλακτικό ανθολόγιο εορτών απ’ όλο το φάσμα του χριστιανικού τόξου- το οποίο έγινε πράξη σε συνεργασία με τον Ιωάννη Εργελετζή, ενώ μια εικονογραφημένη συλλογή 100 μικρών ιστοριών με σκοπό την καταπολέμηση της αϋπνίας, τα Αχταρμύθια, είναι ήδη στον δρόμο για το τυπογραφείο.

    Ο Γιώργος Μαντζουρανίδης είναι πολυτάλαντος, πολυπράγμων και πολυγραφότατος.
    Ήταν καιρός να του μιλήσουμε.

    1. Το copy έκανε το αβγό ή… το αβγό το copy; Πώς γεννιέται η ιδέα στη δημιουργική διαδικασία; Η εικόνα προηγείται ή ακολουθεί το κείμενο;

    Για να είμαι ειλικρινής, κανένα από τα δύο. Προηγούνται οι εικόνες -και πιο συγκεκριμένα, όλες οι εικόνες που συγκεντρώνεις καθημερινά ως ερεθίσματα. Από το πώς φέρεται ο κόσμος στη διάβαση ως την επικαιρότητα στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, όλα μπορούν να συνδυαστούν και να ενταχθούν στη διαδικασία. Και σήμερα είναι ευκολότερο από ποτέ, με δεδομένο πως σε μεγάλο βαθμό βρισκόμαστε απέναντι σε ένα κοινό με κοινές προσλαμβάνουσες παραστάσεις -από την ενημέρωση ως την ποπ κουλτούρα.

    2. Πες μας τι σκέφτεσαι πριν γράψεις. Από πού εμπνέεσαι. Και τελικά, πόσο… κόπο απαιτεί ένα καλό copy;

    Αρχικά, σκέφτομαι τι δεν θα γράψω. Για παράδειγμα, προσπαθώ να αποφύγω κοινοτοπίες και τετριμμένες προσεγγίσεις -καλή η παράδοση, αλλά δεν μπορεί κάθε φούρνος, κουλουρτζίδικο, μαγειρείο να μιλάει για “τη συνταγή της γιαγιάς”. Ακόμα όμως και αν αυτό ισχύει -γιατί η γιαγιά ήταν προκομμένη και όντως “το είχε”- υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να το πεις. Στη συνέχεια, υλικό για σκέψη αποτελούν όλα όσα λέει ο κόσμος για το αντικείμενο που γράφω. Στην τελική, σε αυτούς σκοπεύω να μιλήσω, άρα το ελάχιστο που μπορώ να κάνω είναι να τους ακούσω πρώτα. Κάπου στο ενδιάμεσο βρίσκεται και η έρευνα -και του brand, και του κλάδου. Θα το έλεγα προσπάθεια, όχι κόπο. Αλλά χρειάζεται αρκετή. Και φυσικά, το πρώτο χτύπημα στο πληκτρολόγιο έρχεται αφού θεωρείς πως όλα τα παραπάνω σε έχουν καλύψει -ή απλά πλησιάζει το deadline, να τα λέμε και αυτά…

    3. Το copy στα χρόνια του content. Χωρίς… χάσταγκ έχεις χάσει το παιχνίδι; Γίνεται ένας copywriter να είναι… instagrammatos;

    Μιλώντας τεχνικά, και το χάσταγκ κείμενο είναι. Και φυσικά ένας copywriter οφείλει να γίνεται ό,τι χρειάζεται. Τίποτα δεν λειτουργεί μεμονωμένα ή αποσπασματικά. Περιεχόμενο υπάρχει παντού γύρω μας και σε κάθε μορφή, και το δόγμα “η εικόνα κυριαρχεί, οι λέξεις υποχωρούν” δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο. Όσο περιγραφική και να είναι μια φωτογραφία ή ένα illustration, δεν μπορεί να απεικονίσει με τον ίδιο τρόπο σε ολόκληρο τον κόσμο ένα “just do it”. Και μιλάμε για 3 λέξεις, απλές και κατανοητές από όποιον μιλάει τα ελάχιστα Αγγλικά. Το θέμα δεν είναι να πείσεις πως απαιτείται κείμενο κάπου. Το θέμα είναι να πείσεις πως απαιτείται το ιδανικό κείμενο -και αν είναι το δικό σου, ακόμα καλύτερα…

    4. Κι όταν δεν γράφεις, τι κάνεις;

    Βλέπεις -από ντοκιμαντέρ και ασιατικό κινηματογράφο μέχρι τελεμάρκετινγκ. Ακούς -από μίνιμαλ πιάνο μέχρι τον θόρυβο της πόλης. Ταξιδεύεις -όπου και όσο μπορείς (ναι, μετράει και η άλλη άκρη της πόλης σου), εξάλλου ακόμα και ο ίδιος προορισμός δεν είναι ποτέ ίδιος με την προηγούμενη φορά. Διαβάζεις -από Ροθ μέχρι τις ετικέτες της χλωρίνης. Κυρίως όμως, παρατηρείς. Τον κόσμο, τον κόσμο γύρω σου, τον Κόσμο τη νύχτα. Μόνο έτσι αντιλαμβάνεσαι την αλλαγή, τη μη αλλαγή, την κλίμακα, την παροδικότητα, τη ζωή. Γιατί γι’ αυτή γράφεις στο εντέλει.

    5. Τι θα… έγραφες στους νέους που ονειρεύονται να κοπιάσουν στην παρέα των copywriters;

    Αρχικά, σκέψου γιατί θες να το κάνεις. Και μετά ξανασκέψου το. Μίλησε με μία ή έναν συνάδελφο (ή και περισσότερους/ες), ρώτα ό,τι θες και νομίζεις πως μπορεί να σε κάνει να καταλάβεις καλύτερα το αντικείμενο. Και αν αμφιβάλλεις, ξανασκέψου το. Και στο τέλος, να το κάνεις. Όχι για τη δόξα. Όχι για τα λεφτά. Αλλά για την παρέα. Και τα υπόλοιπα, έρχονται.

    Words Credits: Μαρία Παντελίδου, Creative Copywriter

    Photo Credits: Γιάννης Τόμτσης

    Close