Home

Maria’s Next (10): Music dot Κομ. Νίκος Κομνηνός/ Off Radio

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    Maria’s Next (10): Music dot Κομ. Νίκος Κομνηνός/ Off Radio

    • Στα ραδιοφωνικά λημέρια το όνομά του είναι εγγύηση. Όταν ακούς “Κομνηνός” (κι όταν ακούς Κομνηνό), ξέρεις τι να περιμένεις. Ή καλύτερα ξέρεις τι να μην περιμένεις. Με έναν τέτοιο δαιμόνιο μουσικάνθρωπο on air, το αυτί σου απλά δεν γίνεται να βαρεθεί. Πάντα κάτι θα σε εξιτάρει: Μια σπουδαία καινούρια σου ανακάλυψη, (που κατά βάθος ξέρεις ότι είναι δική του… αποκάλυψη), μια παλιά αγάπη που είχες σχεδόν ξεχάσει, ένα κομμάτι από αυτά που κολλάνε στο repeat με μανία.

       

      Ο Νίκος Κομνηνός είναι ο άνθρωπος που εδώ και χρόνια ενορχηστρώνει το soundtrack της ζωής μας. Όπως μόνο αυτός ξέρει και όπως μόνο αυτός μπορεί. Οι μουσικές του δεν έχουν απλά “ντύσει” τις στιγμές μας. Έχουν αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι τους. Από την εποχή των πειρατικών σταθμών στα FM, από τότε που ακούγαμε τους ήχους τραχείς και σκρατσαρισμένους από παράσιτα, μέχρι τον crystal clear digital ραδιοφωνικό ήχο, τα podcasts και το live streaming, τέτοιες μουσικές, ψάξε, ψάξε, δεν θα τις βρεις αλλού. Νίκο, ζούμε για να σε ακούμε. Και -ενίοτε- για να σε διαβάζουμε!

       

      1.Νίκο φέτος συμπληρώνεις 30 και κάτι χρόνια στις εκπομπές σου. Περίγραψε μας το συναίσθημα – αν αυτό μπορεί να εκφραστεί και να σχηματοποιηθεί με λέξεις:

       

      Paradise & Hell, όπως ένας πραγματικός έρωτας, ξεκίνησε σαν μια παιδική τρέλα το 1984, συνεχίστηκε σαν ένας εφηβικός έρωτας, ανδρώθηκε σαν ένα εφικτό όραμα και κατέληξε σήμερα να είναι κάτι ανάμεσα στις 2 παραπάνω λέξεις. Για μένα το “μάχιμο” ραδιόφωνο (το μοντέλο ραδιοφώνου που υπηρετώ όλα αυτά τα χρόνια) στην Ελλάδα κάπως έτσι είναι. 

       

      2. Ένα πράγμα που κατάλαβες από τα πειρατικά μέχρι τα ψηφιακά χρόνια στο ραδιόφωνο και ένα πράγμα που ακόμα προσπαθείς να λύσεις τον γρίφο του;

       

      Το ραδιόφωνο που υπηρετώ δεν έχει να κάνει με τις κεραίες η τους πομπούς, αλλά με το feeling που βγαίνει όταν κάθεσαι στην καρέκλα του on air και ετοιμάζεσαι να ανοίξεις τη “φέτα” του μικροφώνου.

       

      3.FM vs Streaming: Μια άνιση μάχη που ισχύει ακόμα ή το τοπίο είναι πιο ξεκάθαρο πια; Η απόφαση να «βγείτε» στο web πριν 11 χρόνια δικαιώνει το όραμα σας;

       

      Η απόφαση τότε, το 2008 για online radio ήταν αναγκαστική και μοιραία, αφού δεν είχαμε άλλη επιλογή: ούτε πλούσιοι ήμασταν ώστε να αγοράσουμε δική μας συχνότητα, αλλά ούτε και διαπλεκόμενοι, οπότε εάν θέλαμε να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, έπρεπε να ρισκάρουμε, μια έννοια με την οποία, έτσι κι αλλιώς, εγώ προσωπικά είμαι παντρεμένος από τα πρώτα μου κιόλας ραδιοφωνικά βήματα.

       

      4. Έχω την εντύπωση πως το ραδιόφωνο που κάνεις είναι αναλογικής οπτικής μέσω μιας ψηφιακής διαδικασίας. Ισχύει;

       

      Έτσι ακριβώς, ποτέ μα ποτέ, ούτε ένα δευτερόλεπτο, είτε on air είτε backstage, δεν αισθάνθηκα ότι βρίσκομαι εκτός FM. Τώρα πια το κοινό έχει στη διάθεση του τόσες επιλογές για να ακούσει online radios, ακόμη και στο αυτοκίνητο.. Εάν το κοινό επιλέγει να είναι στάσιμο σε παραδοσιακές επιλογές επειδή βαριέται να ασχοληθεί και μένει στη ραδιοφωνική σούπα των FM είναι επιλογή του, όπως και δική μου επιλογή είναι να ζω το σήμερα και να κοιτάω το αύριο.

       

      5. Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι με τη μουσική σου μπορεί να έχεις βοηθήσει πολλά στελέχη της ευρύτερης δημιουργικής βιομηχανίας και ψηφιακής οικονομίας, να ξεμπλοκάρουν από κάποια εργασιακά ή ακόμα και προσωπικά εμπόδια;

       

      Ναι ισχύει, αλλά αυτό θα έκανε και οποιοσδήποτε άλλος, που η ζωή του είναι να ψάχνει μουσικές που μπορούν να πρωταγωνιστήσουν ραδιοφωνικά αρχικά, και κατόπιν εμπορικά, και να τις μοιραζόταν με το κοινό. Αυτό έκανα από την αρχή, αυτό συνεχίζω να κάνω ακόμη και τώρα, πέρα από δισκογραφικές η εμπορικές κατευθύνσεις. Πολλοί επωφελήθηκαν, από καταστήματα δίσκων και δισκογραφικές, μέχρι bookers συναυλιών και ανταγωνιστικά ραδιόφωνα, αλλά αυτό είναι το τίμημα ενός σκαπανέα που δεν στηρίζεται σε διαπλεκόμενες πελατειακές σχέσεις.

       

      6. Τεχνητή νοημοσύνη, μουσικές πλατφόρμες και βινύλια. Συγκλίνουν κάπου αυτά τα τρία; Πώς πιστεύεις θα ακούμε μουσική στα επόμενα δέκα χρόνια; Τι θα αλλάξει;

       

      Όλα αλλάζουν και θα αλλάζουν, that’s life, από τα γραμμόφωνα και τις μπομπίνες, στα cd και στα mini-disc, και τώρα streaming, o στόχος είναι όλα να γίνονται από 1-2 συσκευές. Αυτά για τη μάζα, θα υπάρχουν όμως πάντα και οι παραδοσιακοί ψαγμένοι που θα θέλουν να ακούσουν και να απολαύσουν την αγάπη τους και την τρέλα τους σωστά, και αυτό μέχρι και σήμερα γίνεται με μια και μοναδική διαδικασία, πλατό, ενίσχυση, ηχεία.

       

      7. Το «γεράκι» από την IERAX ANALYTIX ρωτάει: Πίστεψες ποτέ στην έρευνα αγοράς, το μάρκετινγκ και τη διαφήμιση, με σκοπό να πάρεις μια στρατηγική απόφαση τις στιγμές που διηύθυνε ο μάνατζερ εαυτός σου και όχι ο καλλιτέχνης στα ραδιόφωνα που εργάστηκες;

       

      Εάν πίστευα σε έρευνες δεν θα είχα ανακηρύξει τον Μάιο του 1999, 2 εβδομάδες πριν την επίσημη κυκλοφορία του, σαν δίσκο της χρονιάς και από τους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας το “Play” του Moby, ή το καλοκαίρι του 2004, όταν είχα πάθει πλάκα με το ντεμπούτο των Arcade Fire, πριν από οποιοδήποτε περιοδικό και άλλη πηγή ενημέρωσης. Γενικά δεν θα ήμουν αυτός που είμαι εάν είχα να κάνω με έρευνες γύρω από το τι θέλουν οι ακροατές, προτιμώ να ακολουθώ το ένστικτό μου, να το παίζω κορώνα γράμματα και να βλέπω αντιδράσεις σε real time.

       

      8. Τελικά ο ακροατής έχει καθόλου δίκιο ή έχεις μια διαφορετική προσέγγιση;

       

      Η σχέση παραγωγού και ακροατή είναι περίπου όπως είναι η σχέση πομπού-δέκτη, όταν ο πομπός είναι άρτιος τεχνικά και λειτουργικά και ο πιο αδύναμος δέκτης δεν θα έχει πρόβλημα επικοινωνίας, τα προβλήματα αρχίζουν πάντα όταν ο πομπός αρχίζει και χάνει “λάδια” 🙂

       

      Words Credits: Μαρία Παντελίδου, Creative Copywriter

      Web Admin: Κατερίνα Παναγιωτίδου, Digital Copywriter/ Social Media Specialist

      Content Placement: Powered by IERAX ANALYTIX

    Close