Home

Maria’s Next (12): Ponytails and other tales! Λίνα Ι. Βανίδη/ Marketing Communications Strategist

Γιάννης Μυλόπουλος

  • Behind The Cover

    Λένε πως «εν αρχή ην ο λόγος» με κάθε μήνυμα να βρίσκεται μόλις λίγα βήματα πίσω από τις λέξεις. Όταν διηγούμαστε ιστορίες, αυτόματα γινόμαστε φορείς μετάδοσης εμπειριών και αλληλεπίδρασης.

     

    Η κατανόηση της σύγχρονης επικοινωνίας προϋποθέτει την κοινωνική αρχή της παρατήρησης, βάση αίσθησης και αισθητικής αυτού του νοήματος. Η ψηφιακή – και μη – μορφή των πραγμάτων στις επιχειρήσεις, τις τέχνες, την μάθηση και τους ανθρώπους, εμπνέεται από το παράδειγμα της αφηγηματικής παραγωγής ερεθισμάτων (narrative storytelling).

     

    Το πλαίσιο σκέψης, συμπεριφοράς και εφαρμογής του FABRIKA αποτελεί πεδίο δημιουργίας μορφοποιημένης συμβουλευτικής ιδεών και κειμενογραφικής αποτύπωσης. H σύλληψη, η παραμετροποίηση αλλά και η οπτικοποίηση μιας φρέσκιας ιδέας συμβάλουν δυναμικά στον συστηματικό κορμό ενός ισχυρού περιεχομένου (content analysis).

     

    Η ρεαλιστική ικανότητα σύλληψης και κατασκευής εξατομικευμένων ιδεών περιεχομένου με αποδοτική διάρκεια είναι αποτέλεσμα καθοδήγησης και μεταφοράς δημιουργικότητας.

     

    Ο Γιάννης Μυλόπουλος βρίσκεται πίσω από την ταυτότητα του FABRIKA. Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εργάζεται συστηματικά με κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands. Πτυχιούχος Marketing &  Επικοινωνίας με M.B.A. στη Στρατηγική Διοίκηση και MSc στην Οργανωσιακή Αλλαγή των Οργανισμών. Σπούδασε επίσης Κοινωνιολογία. Επικεντρώθηκε στην έρευνα της ευτυχίας και της δημιουργικότητας των σύγχρονων επιχειρήσεων σε σχέση με το ψηφιακό περιεχόμενο.

     

    Διδάσκει το μάθημα Στρατηγική Επικοινωνίας σε προπτυχιακό επίπεδο στους σπουδαστές Γραφιστικής του ΑΚΤΟ. Eίναι επιστημονικός συνεργάτης και επισκέπτης καθηγητής του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όπου διδάσκει το μάθημα Πολιτιστικοί Οργανισμοί και Ψηφιακές Τεχνολογίες στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Διαχείριση Πληροφοριών σε Ψηφιακό Περιβάλλον» του τμήματος Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης. Σχεδιάζει και παραδίδει την ενότητα Storytelling Coaching στο fellowship πρόγραμμα START Create Cultural Change του Goethe Institut Thesssaloniki σε υποτρόφους πολιτιστικούς διαχειριστές. Σκοπός του είναι να μπορεί να δημιουργεί αποτελεσματικά tailor-made προγράμματα συνεχιζόμενης εκπαίδευσης (workshops & masterclasses) με θέμα το Creative Storytelling σε στελέχη επιχειρήσεων και εταιρειών επικοινωνίας αλλά και σε μεμονωμένους επαγγελματίες.

     

    Μελετάει, μαθαίνει, δίνει ενέργεια και φρεσκάρει διαρκώς το στυλ της δουλειάς μέσω της γραφής. Οι βραβευμένες προτάσεις του επιδιώκουν να φέρνουν νόημα ολοένα και περισσότερο στις εταιρικές συνεργασίες που αναζητούν να βελτιώνουν μια πειστική λύση στο απαιτητικό κομμάτι της κειμενογράφησης (creative copywriting).

     

    Στο προοδευτικό ταξίδι της προσαρμογής προς τη νέα δραστική αντίληψη, η αξιοποίηση της εικόνας-αλλαγής ανταποκρίνεται στη δική μας ιστορία. Ας τη γράψουμε μαζί!

    Maria’s Next (12): Ponytails and other tales! Λίνα Ι. Βανίδη/ Marketing Communications Strategist

    • “Με h μετά το d” μου επισημαίνει, καθώς μου δίνει το email της για να ξεκινήσουμε τη διαδικασία της συνέντευξης. “Ξέρω, ξέρω”, απαντώ, χαμογελώντας. Όπως επίσης ξέρω, ότι το Λίνα βγαίνει από το Στέλλα. Κι ότι τo ponytail αποτελεί signature hairdo, όχι μόνο της ίδιας, αλλά και όλης της οικογένειας (για να καταλάβετε, τα αγγλικά που γνωρίζω σήμερα, στη μαμά της τα χρωστώ-λατρεμένη κυρία Τία μας, αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, χαιρετισμούς πολλούς). Και μετά από όλα αυτά τα πιθανώς ασήμαντα trivia, για την πολύ σημαντική στον χώρο της επικοινωνίας Λίνα Βανίδη, ας πω απλά, πως είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη που είναι εδώ. Είναι ένας από τους πρώτους ανθρώπους που ήμουν τυχερή να συναντήσω στον χώρο της διαφήμισης. Επιτρέψτε μου λοιπόν τον προσωποποιημένο τόνο και τις μοιραίες δόσεις συναισθηματισμού. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα όταν συναντάς έναν παλιό, καλό γνωστό;

       

      1. Πάνε πάνω από 10 χρόνια που πίναμε τον πρωινό καφέ παρέα, σε κάποια διαφημιστική εταιρεία της Θεσσαλονίκης. Πέρα από τον καφέ, που πλέον έγινε urban trend, τι έχει αλλάξει στο τοπίο της πόλης γενικότερα και της διαφήμισης ειδικότερα;

       

      Νομίζω ότι η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στο τότε και το σήμερα είναι η ταχύτητα με την οποία τα πράγματα κινούνται. Στη διαφήμιση η ταχύτητα έχει πολλαπλασιαστεί και αυτό που επίσης έχει αλλάξει δραματικά είναι οι δυνατότητες που πλέον σου δίνονται όσον αφορά στο πόσο συγκεκριμένα μπορείς να στοχεύσεις το διαφημιστικό σου μήνυμα. Η μετάβαση της διαφήμισης στην digital εποχή έκανε τον κόσμο πολύ μικρότερο, τα πράγματα από την πλευρά του διαφημιστή πολύ πιο απαιτητικά και ανησυχώ μερικές φορές ότι ίσως η καθημερινότητα ενός agency αφορά περισσότερο τα «μαθηματικά» και όχι τη δημιουργικότητα. Πλέον στοχεύεις πολύ πιο συγκεκριμένα, αναλύεις περισσότερο, μετράς περισσότερο, πρέπει να διαβάζεις περισσότερο, να παρακολουθείς τον πελάτη σου 24/7, αλλά και πάλι όταν βρίσκεσαι αποδέκτης μίας μεγάλης ιδέας, σπρώχνεις την καρέκλα ένα μέτρο μακριά  από τον υπολογιστή, σταυρώνεις τα χέρια και λες, «γαμώτο, τι υπέροχο, γιατί δεν το σκεφτήκαμε εμείς;». Όσον αφορά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, πιστεύω ότι δυστυχώς όπως σε όλη τη χώρα, δημιουργήθηκε χώρος για να φυτρώσουν διάφοροι “experts” – social media experts, SEO experts, branding experts κλπ, που δίνουν ένα πολύ λάθος μήνυμα του τι σημαίνει κατανοώ και γνωρίζω την επικοινωνία. Παρεμπιπτόντως, να ξαναπιούμε έναν καφέ;

       

      2. Πάντα μου έδινες την εντύπωση ότι ήσουν πολύ creative minded άτομο για στέλεχος marketing. Έχω πέσει μέσα; Είσαι μια communications strategist με… δημιουργικά απωθημένα; Και αν ναι, σου βγήκε σε καλό;

       

      Αυτό που περιγράφεις είναι το κόκκινο πανί για τους δημιουργικούς (designers, copywriters κλπ) στον χώρο της επικοινωνίας, ένας Account manager δηλαδή με δημιουργικά απωθημένα! Χαχαχα! Παρόλα αυτά, μετά από τόσα χρόνια πιστεύω ότι κανείς από τους δημιουργικούς με τους οποίους έχω δουλέψει δεν θα σου πει ότι προσπάθησα να επέμβω στη δουλειά του/της «από άποψη» ή λόγω θέσης. Θεωρώ ότι σε αυτό τον χώρο οφείλεις να είσαι creative στον τρόπο που σκέφτεσαι ακόμη και αν αυτό σημαίνει να εφευρίσκεις δημιουργικούς τρόπους για να εξηγήσεις σε έναν δημιουργικό ότι η δουλειά του/της είναι πολύ όμορφη, αλλά… εκτός brief! Βρίσκω πραγματικά συναρπαστική την ικανότητα των δημιουργικών να συλλαμβάνουν την ιδέα και έχω περάσει πολύ χρόνο κυριολεκτικά δίπλα τους για να μάθω πόσο χρόνο απαιτεί η δουλειά τους και οι διορθώσεις στη δουλειά τους, αλλά και τι στην ουσία είναι αυτό που οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ως σεβασμό για την ίδια τους τη δουλειά. Το γεγονός ότι πολλοί από τους δημιουργικούς με τους οποίους έχω δουλέψει σέβονται την άποψή μου επάνω στη δουλειά τους, και μερικοί από αυτούς είναι πλέον στενοί φίλοι μου, πιστεύω ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματά μου, και πιστέψτε με, αυτό που περιγράφω δεν είναι καθόλου εύκολο!

       

      3. Έκανες το MBA σου στη Βαρκελώνη. Σκέφτηκες ποτέ σοβαρά να επιστρέψεις εκεί ή να δοκιμάσεις την τύχη σου κάπου αλλού στο εξωτερικό; Όλοι ξέρουμε πως η Ελλάδα δεν ήταν και ο πιο φιλόξενος τόπος για ανήσυχους ανθρώπους τα τελευταία χρόνια. Κι όμως είσαι ακόμη εδώ…

       

      Η αλήθεια είναι ότι όταν τελείωσα το μεταπτυχιακό μου, το εργασιακό περιβάλλον στην Ισπανία δεν διέφερε πολύ από αυτό της Ελλάδος όσον αφορά στις ευκαιρίες και το ύψος των αμοιβών, και γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο αποφάσισα να επιστρέψω, ούτως ή άλλως τόσο η οικογένειά μου όσο και οι φίλοι μου ήταν εδώ και αυτό ήταν σημαντικό για μένα. Είχα την τύχη ακόμη και μέσα στην κρίση να απασχολούμαι σε ένα επάγγελμα που αγαπάω, βέβαια δεν ήταν πάντα εύκολο, η διαφήμιση δεν είναι εύκολη, αλλά για μένα ήταν ανάγκη. Να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω αν έκανα καλά ή άσχημα που έμεινα και αποφάσισα να παλέψω κόντρα στην παράνοια που επικρατούσε, και συνεχίζει να επικρατεί, αλλά θεωρώ ότι πήρα αρκετά μαθήματα που θέλω να πιστεύω πως θα αξιοποιήσω στο μέλλον. Αυτό όμως που κατάφερα, με μία σειρά από θυσίες, που αφορούν τόσο σε προσωπικό χρόνο όσο και σε θέματα υγείας, είναι να μη συμφωνήσω με το κλισέ «είναι δύσκολα, αλλά τι να κάνεις, ευτυχώς να λες που έχεις δουλειά». Η φράση αυτή είναι θεωρώ ό,τι χειρότερο συνέβη στους ανθρώπους της δικής μου «σειράς». Εξ αρχής εναντιώθηκα σε αυτό και φρόντισα να μην δεχτώ καμία πρόταση δουλειάς που να επιβεβαιώνει το ισοπεδωτικό αυτό δεδομένο.

       

      4. Μίλησέ μας για το Mind the Lab, το νέο σχήμα στο οποίο συμμετέχεις. Ένα… εργαστήριο ιδεών, όπως το συστήνεις, με έμφαση στο κομμάτι του “experience”. Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον!

       

      Η Mind the Lab προέκυψε μετά από πολλές κουβέντες μεταξύ μίας ομάδας ανθρώπων που συχνά κάναμε challenge τα brief που λαμβάναμε, συζητώντας «δεν θα ήταν πιο ενδιαφέρον να το κάναμε έτσι;», ή «μήπως να προτείνουμε κάτι διαφορετικό;». Το «διαφορετικό» πάντα αφορούσε στο κομμάτι της εμπειρίας, την εμπειρία όπως την αντιλαμβάνεται ο αποδέκτης του μηνύματος ή ο χρήστης του προϊόντος/υπηρεσίας ή ο επισκέπτης του website κοκ. Στην ουσία η Mind the Lab συνδυάζει το strategy με το experience, είτε αναφερόμαστε σε φυσικό ή σε ηλεκτρονικό περιβάλλον. Χαράσσουμε και εφαρμόζουμε experience solutions και journeys λειτουργώντας στο σημείο τομής της ανθρώπινης συμπεριφοράς, των αναγκών της αγοράς και των τελευταίων τεχνολογιών, χρησιμοποιώντας data driven research και δημιουργική σκέψη. Η ομάδα αποτελείται από 9 ανθρώπους με background στο marketing & technology communications «δουλεμένο» από διαφορετικές ειδικότητες και πέραν των κλασσικών υπηρεσιών που προσφέρει σήμερα ένα ευέλικτο  advertising agency, η Mind the Lab επίσης συνεργάζεται με εταιρίες αλλά και άλλα agencies προσφέροντας tailor-made strategic και ideation workshops.

       

      5. O συνεργάτης μας Χάρης Λαλάτσης από την IERAX ANALYTIX θα ήθελε να ρωτήσει πού πηγαίνει η έρευνα αγοράς κατά τη γνώμη σου και αν η ανάλυση δεδομένων αντικατοπτρίζει πάντα την αλήθεια. Πιστεύεις ότι το AI (Artificial Intelligence) σ’ αυτό το… tradigital τοπίο που διαμορφώνεται, θα καταφέρει να καταλάβει γιατί μας αρέσει μια συγκεκριμένη γεύση παγωτό;

       

      Από την εποχή που ο Tom Ford έλεγε “A customer can have a car painted any color he wants as long as it’s black” μέχρι σήμερα, έχουν αλλάξει πολλά. Δεν είναι λίγοι οι πελάτες με τους οποίους έχω δουλέψει που λένε, «Αισθάνομαι ότι χάνω τον έλεγχο του ίδιου μου του brand!» καθώς καθημερινά οι έρευνες του δίνουν πληροφορίες, συχνά αντικρουόμενες, σχετικά με το τι θέλει και τι δεν θέλει ο καταναλωτής του και αυτός αποφασίζει να κινηθεί αντίστοιχα ώστε να κρατήσει τον πελάτη. Άποψή μου είναι ότι οι έρευνες αγοράς δεν έχει νόημα να «στρίβουν» τη στρατηγική ενός brand χωρίς να αξιολογούνται τα αποτελέσματά τους, δηλαδή αν μία έρευνα που τρέχει μία γαλακτοβιομηχανία δείξει ότι οι καταναλωτές έχουν αρχίσει να προτιμούν το πρόβειο από το αγελαδινό γιαούρτι, η ίδια η εταιρία θα πρέπει πρώτα να αξιολογήσει αν η επένδυση μίας τέτοιας στροφής είναι κάτι που έχει νόημα για την ίδια και αν φυσικά μπορεί να την υποστηρίξει. Η tailor-made αντιμετώπιση και αντίστοιχα εξυπηρέτηση του πελάτη δε σημαίνει ότι τα brands πρέπει να παραδώσουν τον έλεγχο, αντ’ αυτού θα ήταν προτιμότερο να δημιουργήσουν μία win-win σχέση με τους πελάτες τους και να φροντίσουν να είναι πιστοί σε αυτό κρατώντας πάντα τα μάτια και τα αυτιά τους ανοιχτά. Το AI σίγουρα μπορεί να δώσει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά το πού θα πρέπει να δώσουμε έμφαση. Βέβαια το ΑΙ δεν αφορά μόνο το πώς θα πουλήσουμε περισσότερο, αλλά πώς μπορούμε να είμαστε υγιέστεροι, πώς να κινηθούμε πιο εύκολα, πώς να διατηρήσουμε τις θάλασσές μας καθαρές, και όσον αφορά το τι γεύση παγωτό μας αρέσει, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν με έχει πείσει ακόμη το ότι μπορεί να το προβλέψει, σίγουρα όμως μπορεί να με κάνει να πιστέψω ότι η επιλογή που νομίζω ότι έκανα είναι 100% δική μου, ενώ… είχα βοήθεια! Το να παραδοθούμε στο ΑΙ για χάρη διευκόλυνσης της ζωής μας το βρίσκω το λιγότερο τρομαχτικό.

       

      6. Είσαι στον χώρο 17 συναπτά έτη. Λίγα δεν τα λες. Υπήρξαν στιγμές που έψαξες την έξοδο κινδύνου; Κι αν ναι, τι σε κράτησε τελικά μέσα;

       

      Ναι, υπήρξαν. Δύο ήταν οι φορές που είπα, δεν θέλω άλλο, δεν μπορώ άλλο, φτάνει! Αυτό που τελικώς με κράτησε μέσα είναι η αγάπη μου για την επικοινωνία, το δημιουργικό στοιχείο της, οι τόσο διαφορετικοί από κάθε άποψη συνεργάτες με τους οποίους έχω δουλέψει, οι φίλοι που έχω κάνει, αλλά και ο τρόπος που το όλο τοπίο της επικοινωνίας καθημερινά αλλάζει, εξελίσσεται και σε «υποχρεώνει» να μαθαίνεις. Και φυσικά η νοσταλγία που σε πιάνει κάθε μα κάθε φορά που πας να κάνεις ένα βήμα μακριά, δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς, ο χώρος της επικοινωνίας είναι αρκετά εθιστικός.

       

      7. Κι αν κάποτε αποφασίσεις να βγεις, πού θα σε βρούμε; Με τι άλλο παθιάζεσαι εκτός από την επικοινωνία;

       

      Δεν είμαι σίγουρη για να είμαι ειλικρινής, αλλά αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι σίγουρα θα με βρεις σε μία δουλειά που να έχει σχέση με κόσμο. Αγαπώ τους ανθρώπους, μου αρέσει να τους παρατηρώ, να προσεγγίζω τους πιο «δύσκολους» από αυτούς, να μαθαίνω, να φροντίζω, αντλώ μεγάλη ευχαρίστηση όταν συνειδητοποιώ ότι έκανα κάποιον να χαμογελάσει – άντε βρες τώρα το ψυχολογικό πρόβλημα πίσω από αυτό! Και αγαπώ επίσης το φαγητό, οπότε ίσως σε κάποια χρόνια συνδυάσω τις δύο αυτές αγάπες και με βρεις να σε καλωσορίζω σε έναν χώρο που θα σου σερβίρει ένα ποτήρι κρασί και μία αλμυρή τάρτα και θα σε ρωτάω, «Για πες, πώς ήταν η μέρα σου;».

       

      Words Credits: Μαρία Παντελίδου, Creative Copywriter

      Web Admin: Κατερίνα Παναγιωτίδου, Digital Copywriter/ Social Media Specialist

      Content Placement: Powered by IERAX ANALYTIX

    Close